அந்தக் கால சமையல் புத்தகங்கள் | அரவிந்த் சுவாமிநாதன்

(மீனாட்சி அம்மாள்)

இந்த கோவிட்-19 வீட்டு முடக்க நாட்களில், குழந்தைகளுக்கும், மனைவிக்கும் சுவையாக ஏதாவது தின்பண்டங்கள் செய்து அசத்தலாமே என்று இணையத்தில் தேடினேன். அறிந்ததும் அறியாததுமாய்ப் பல்வேறு தின்பண்டங்கள் செய்யும் வழிமுறைகள் காணக் கிடைத்தன. கூடவே கிடைத்தது ‘மீனாட்சி அம்மாள்’ என்பவர் எழுதிய ‘சமைத்துப் பார்’ என்ற புத்தகம் பற்றிய செய்திகள். ‘மீனாட்சி அம்மாள்’ அந்தக் காலத்து மனுஷி ஆயிற்றே, அவர் எழுதிய புத்தகம் இன்னுமா கிடைக்கிறது என்று ஆச்சர்யத்துடன் தேடிப் பார்த்தால்.. ஆம். அவர் எழுதிய புத்தகமேதான். அவருடைய பேத்தி ப்ரியா ராம்குமார் வெளியிட்டிருக்கிறார். அந்தக் காலத்தில் வழக்கில் இருந்த சொற்களை மாற்றி, தற்காலத்து மக்களுக்கும் புரியும்படி நூலைக் கொண்டு வந்திருக்கிறார் ப்ரியா. அமேசானிலும் கிடைக்கிறது.

மீனாட்சி அம்மாளின் ‘சமைத்துப் பார்’ வெளிவந்தது 1951ம் ஆண்டு. கிட்டத்தட்ட 70 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய புத்தகம். இப்புத்தகம் இன்றைக்கும் விற்பனையில் இருக்கிறது என்பதும், ஆங்கிலம், மலையாளம், இந்தி, கன்னடம், தெலுங்கு மொழிகளிலும் வெளியாகியிருக்கிறது என்பதும் சமையற்கலைக்கு இருக்கும் முக்கியத்துவத்தையும், வரவேற்பையும் காட்டுகிறது. அதனால்தான் இன்றைக்கும் செட்டிநாட்டுச் சமையல், கொங்கு நாட்டுச் சமையல், சிறு தானியச் சமையல், அசைவச் சமையல், சைவச் சமையல், கிராமத்துச் சமையல், மண்பானைச் சமையல், மூலிகைச் சமையல் என்றெல்லாம் புதிது புதிதாகப் புத்தகங்களும், தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளும் வந்து கொண்டிருக்கின்றன.

The Best Of Samaithu Paar’ என்ற தலைப்பில், பெங்குவின் வெளியீடாக மீனாட்சி அம்மாளின் புத்தகம் கிண்டிலில் கிடைக்கிறது. அதனை வாசித்துக் கொண்டிருக்கையில் தமிழில் சமையற்கலை பற்றி வெளியான முதல் புத்தகம் எதுவாக இருக்கும் என்ற சிந்தனை தோன்றியது.

Continue reading அந்தக் கால சமையல் புத்தகங்கள் | அரவிந்த் சுவாமிநாதன்

விடுதலைக்கு முந்தைய தமிழ்த் திரைப்படங்கள் | அரவிந்த் சுவாமிநாதன்


1918ல் வெளியான கீசக வதம் தான் தமிழின் முதல் சலனத் திரைப்படம். தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றின் முன்னோடியான அந்த முதல் முயற்சியைச் செய்தவர் ஆர். நடராஜ முதலியார். அதனைத் தொடர்ந்து திரௌபதி வஸ்திராபரணம்,மஹிராவணன், மார்க்கண்டேயன் போன்ற பல பேசாப் பட முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன என்றாலும், பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் தடையாலும் கட்டுப்பாட்டாலும் அவை மட்டுப்படுத்தப்பட்டன. 1931ல் வெளியான காளிதாஸ் தமிழின் முதல் பேசும் படமாகக் கருதப்படுகிறது. அதற்கு முன்பே அதே ஆண்டில், குறத்திப் பாட்டும், டான்ஸூம் என்ற சிறு படம் (குறும்படம்) வெளியாகியிருக்கிறது. மொத்தம் நான்கே ரீல்கள் கொண்ட அப்படமே தமிழின் முதல் பேசும்படம் (அ) குறும்படம் என்று கருதத்தக்கது. அதனைத் தொடர்ந்து புராணக் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ராமாயணம்,காலவா,சத்தியவான் சாவித்திரி, கிருஷ்ண லீலா போன்ற படங்கள் வெளியாகின. கூடவே அக்காலத்தின் புகழ்பெற்ற நாடகங்களான வள்ளி திருமணம்,ஹரிச்சந்திரா, பிரகலாதா, நந்தனார், கோவலன் போன்றவையும் திரைப்படங்களாகி வெற்றிபெற்றன.

இவ்வாறாக, நாடு விடுதலையும் ஆகஸ்ட் 1947க்கு முன்பாகவே சுமார் 400 படங்கள் வரை வெளியாகியிருக்கின்றன. அவற்றில் அரிய செய்திகளைக் கொண்ட சில படங்களைப் பற்றி இக்கட்டுரையில் காண்போம்.

சீதா கல்யாணம் (1934)

தமிழின் ஆரம்ப காலத்தில் புராண, வரலாற்றுக் கதைகளை மையமாக வைத்தே திரைப்படங்கள் வெளியாகின. அந்த வகையில் 1933ல் தொடங்கப்பட்டு 1934ல் வெளியான படம் சீதா கல்யாணம். பிரபல ஹிந்திப் பட இயக்குநர் வி.சாந்தாராமின் முயற்சியில் உருவான இப்படத்தின் கதையை அக்காலத்தின் பிரபல எழுத்தாளரான எம்.எஸ். சுப்பிரமணிய ஐயர் எழுதியிருந்தார். பாபுராவ் பண்டேர்கர் இயக்கியிருந்தார். சீதையின் திருமணத்தைப் பற்றிய இந்தக் கதையில் கதாநாயகன் ராமனாக நடித்தது பிற்காலத்தில் இசை மற்றும் ஓவிய மேதையாக அறியப்பட்ட எஸ். ராஜம். கதாநாயகி சீதையாக நடித்தது எஸ்.ஜெயக்ஷ்மி. இவர் ராமனாக நடித்த எஸ்.ராஜத்தின் சகோதரி. மற்றொரு சகோதரி சரஸ்வதி ஊர்மிளையாக நடிக்க, சகோதரரான பாலசந்தர் ராவண தர்பாரில் கஞ்சிரா வாசிப்பவராக நடித்திருந்தார். இவரே பிற்காலத்தில் நடிகரும் சிறந்த இயக்குநருமாக உருவாகி, இசை மேதையாகவும் திகழ்ந்த வீணை எஸ்.பாலசந்தர். இவர்களது தந்தையான சுந்தரம் ஐயர், ஜனக மகாராஜாவாக நடித்திருந்தார். இவர், அக்காலத்தின் பிரபல வழக்குரைஞர்களுள் ஒருவர்.

அதுவரை கர்நாடக இசை வல்லுநராகத் திகழ்ந்து பாடல்கள் எழுதி வந்த பாபநாசன் சிவன், இப்படத்தின் மூலம் பாடலாசிரியராகத் திரையுலகிற்கு அறிமுகம் ஆனார். படத்திற்கு ஏ.என். கல்யாணசுந்தரத்துடன் இணைந்து இசையமைத்திருந்தவரும் சிவன்தான். இத்திரைப்படம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது என்றாலும், அண்ணனும் தங்கையுமே நாயக, நாயகியாக நடித்ததால் சர்ச்சையையும் தோற்றுவித்தது.

இப்படத்தைத் தொடர்ந்து பின்னர், எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதருடன் இணைந்து சிவகவியிலும், ராதா கல்யாணம், ருக்மணி கல்யாணம் போன்ற படங்களிலும் நடித்த எஸ்.ராஜம், பின்னர் நடிப்பிலிருந்து விலகி இசை மற்றும் ஓவியத்தில் தனது கவனத்தைச் செலுத்தி ஓவிய மேதையானார். எஸ்.ஜெயக்ஷ்மியும் சில படங்களில் கதாநாயகியாக நடித்துப் பின் இல்லற வாழ்வில் ஈடுபட்டார். எஸ்.பாலசந்தரும் சில படங்களில் நடித்தார். பொம்மை, அந்த நாள் போன்ற சில படங்களை இயக்கினார். சில படங்களைத் தயாரித்தார். பின் முழுக்க இசைக்கே தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.

பிரபாத் டாக்கிஸின் முதல் படமான சீதா கல்யாணம், 1934ல் தெலுங்கிலும் வெளியாகி வெற்றி பெற்றது. இப்படத்தில் பாபுராவ் பண்டேர்கருக்கு உதவியாளராகப் பணியாற்றிய முருகதாசா (முத்துசாமி ஐயர்), இதே படத்தில் ஒளிப்பதிவாளராகப் பணியாற்றிய கே.ராம்நாத்துடனும், எடிட்டர் ஏ.கே சேகருடனும் இணைந்து பிற்காலத்தில் வேல் பிக்சர்ஸ் என்ற நிறுவனத்தை உருவாக்கினார். பல வெற்றிப்படங்களை இந்த நிறுவனம் தயாரித்தது.

பாமா விஜயம் (1934)

பிரபல கர்நாடக சங்கீத வித்வான் ஜி.என்.பாலசுப்பிரமணியம் முதன் முதலில் அறிமுகமான படம் இது. மகாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயரின் சகோதரர் எம்.ஆர்.கிருஷ்ணமூர்த்தி கதாநாயகன் கிருஷ்ணனாக நடித்திருந்தார். ஜி.என்.பி.க்கு. நாரதர் வேடம் பி.எஸ்.ரத்னா பாய் மற்றும் பி.எஸ். சரஸ்வதி பாய், பாமா, ருக்மணி ஆக நடித்திருந்தனர். துவாபரயுகத்துக் கிருஷ்ணன், கலியுகத்தில், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய தியாகராஜ சுவாமிகளின் கீர்த்தனையைப் பாடுவதாக ஒரு காட்சி. இது ஒரு முரண் என்றால் படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் கிருஷ்ணன், பாமா, ருக்மணி, நாரதர் எல்லாரும் ஜன கண மன பாடலைப் பாடுகிறார்கள். அந்த வகையில் தேசியகீதம் முதன் முதல் ஒலித்த தமிழ்ப்படமும் பாமா விஜயம்தான்.

எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர் என்று அழைக்கப்படும் (நடிகர் தியாகராஜ பாகவதர் அல்ல) எம்.கே. தியாகராஜ தேசிகர் இப்படத்திற்கு இசையமைத்திருந்தார். (ஒரே பெயரில் இருவர், ஒரே துறையில், ஒரே காலத்தில் அப்போது இருந்திருக்கிறார்கள்!) மாயவரம் கந்தசாமி தியாகராஜ பாகவதர் என்பது இவரது முழுப்பெயர். ரஞ்சித மோகன கவி’, பாகவதர் என்றும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். கவிஞர், பாடலாசிரியர், நாடக ஆசிரியர், இசை ஆசிரியர் என்று பல்வேறு திறமைகளுடன் இயங்கிய இவர், தியாகராஜ தீக்ஷிதர் என்றும், தியாகராஜ தேசிகர் என்றும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். தருமபுருர ஆதினத்தைச் சேர்ந்த புலவர். இவரது தந்தை கந்தசாமி தேசிகர் அக்காலத்தின் சிறந்த தமிழ் வித்வான்களுள் ஒருவர். சித்தாந்த ரத்நாகரம் என்று போற்றப்பட்டவர்.

தியாகராஜ தேசிகர் அல்லிவிஜயம், பக்த துளசிததாஸ் (1937), மாணிக்கவாசகர் போன்ற பல படங்களுக்குப் பாடல்கள் எழுதியுள்ளார். சாம்பான்வரலாற்றை எழுதியிருக்கிறார். தக்ஷிணாமூர்த்தி மீதும் ஒரு செய்யுள் நூலை இயற்றியுள்ளார்.

பவளக்கொடி (1935)


எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் கதாநாயகனாக முதன் முதலில் அறிமுகமான படம் இது. கதாநாயகியாக நடித்த எஸ்.டி. சுப்புலட்சுமிக்கும் அதுவே முதல் படம். இருவரும் ஏற்கெனவே வள்ளி திருமணம், ஹரிச்சந்திரா உட்பட பல நாடகங்களில் இணைந்து நடித்த இணையர். இதனால் இந்தப் படத்திற்கு நல்ல வரவேற்பு இருந்தது. படத்தில் தியாகராஜ பாகவதர் அர்ஜூனன் ஆக நடித்திருந்தார். அக்காலத்தின் புகழ்பெற்ற நாடக நடிகரான எஸ்.எஸ். மணி பாகவதர், கிருஷ்ணனாக நடித்திருந்தார். எஸ்.டி. சுப்புலட்சுமி பவளக்கொடியாக நடித்திருந்தார். இப்படத்தில் ஐம்பது பாடல்கள் இடம் பெற்றிருந்தன. எழுதியவர் பாபநாசம் சிவன். அற்புதமான வர்ண மெட்டுக்களையும் அவர் அமைத்திருந்தார்.

நாட்டு வழக்கில் இருக்கும் மகாபாரதத்தின் கிளைக்கதையான அல்லி கதையை மையமாக வைத்துப் புனையப்பட்ட கதை இது. சகுந்தலா என்ற அக்காலத்து நாடகத்தால் புகழ்பெற்ற சாந்தா தேவியும் இப்படத்தில் நடித்திருந்தார். அவரது நாட்டியமும் இப்படத்தில் இடம் பெற்றிருந்தது. திரைப்பட விளம்பரத்தில் அது குறித்த செய்தியும் இடம் பெற்றிருக்கிறது. தியாகராஜ பாகவதரைத் தமிழ்நாடெங்கும் கொண்டு சேர்த்த முதல் படம் இதுதான். இப்படம் ஒன்பது மாதங்கள் ஓடியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

(கே.சுப்பிரமணியம் – எஸ்.டி. சுப்புலட்சுமி)
மீனாக்ஷி சினிடோன் தயாரித்திருந்த இப்படத்தின் இயக்குநர் அக்கால ஜாம்பவான்களுள் ஒருவரான கே.சுப்பிரமணியம். மீனாக்ஷி என்பது அவரது முதல் மனைவியின் பெயர்; பிற்காலத்தில் இப்படத்தில் நடித்த எஸ்.டி. சுப்புலட்சுமியை இவர் இரண்டாவதாகத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இருவருமாக இணைந்து யுனைடெட் ஆர்டிஸ்ட் கார்ப்பரேஷன்என்ற நிறுவனத்தை உருவாக்கினர். அதன் மூலம் நவீன சதாரம், பாலயோகினி, பக்த குசேலா, மிஸ்டர் அம்மாஞ்சி, கௌசல்யா கல்யாணம், சேவாசதனம், தியாகபூமி, இன்பசாகரன் போன்ற பல படங்களைத் தயாரித்து இயக்கினார்.

டி.ஆர்.ராஜகுமாரியை திரையுலகில் அறிமுகம் செய்தது இவர்தான். கச்சதேவயானி படத்தின் மூலம் அறிமுகமான ராஜகுமாரி, அக்காலத்து ரசிகர்களின் கனவுக் கன்னி ஆனார். தென்னிந்திய திரைப்பட வர்த்தக சபை என்ற அமைப்பை உருவாக்கியவரும் கே.சுப்பிரமணியம்தான். தமிழ்த் திரையுலகின் தந்தையாக இவர் மதிக்கப்படுகிறார்.
ரத்னாவளி (1935)


வடமொழியில் ஹர்ஷரால் எழுதப்பட்ட நாடகம் ரத்னாவளி. இதனைத் தமிழில் நாடகமாக எழுதியிருந்தார் பம்மல் சம்பந்த முதலியார். அது நாடகமாக நடத்தப்பட்டு பரவலான வரவேற்பைப் பெற்றதால் அதனைப் படமாக்க விரும்பினார் ஏவி.மெய்யப்பச் செட்டியார். ஏற்கெனவே அவர் கிராமபோன் இசைத்தட்டுக்களுக்காக சரஸ்வதி ஸ்டோர்ஸ் என்ற நிறுவனத்தை உருவாக்கி நடத்தி வந்தார். அதனை அடுத்து அவர் சரஸ்வதி டாக்கீஸ் என்ற திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனத்தை ஆரம்பித்தார். அதன் மூலம் எடுக்கப்பட்ட படம் தான் ரத்னாவளி.


நாடக உலகில் வெற்றிகரமாகத் திகழ்ந்த பி.எஸ். ரத்னா பாய், பி.எஸ். சரஸ்வதி பாய் சகோதரிகள் இந்தப் படத்தில் கதாநாயகிகளாக நடித்தனர். தென்னிந்திய நாடக சங்கீத ராணி, ஆர்மோனியச் சக்கரவர்த்தினி, கோகில கான வாணி என்று போற்றப்பட்டவர் ரத்னா பாய். சங்கீத திலகம் என்று போற்றப்பட்டிருக்கிறார் சரஸ்வதி பாய். இவர்கள் இருவரும் சகோதரிகள். நெல்லை மாவட்டம் பாளையம்கோட்டையைச் சேர்ந்தவர்கள். நிறைய கிராமபோன் தட்டுக்கள் இவர்கள் பாடி அக்காலத்தில் வெளியாகியுள்ளன.

இப்படத்தில் சரஸ்வதி பாய் வாஸவதத்தை ஆகவும், ரத்னா பாய் ரத்னாவளி ஆகவும் நடித்திருந்தனர். நாயகனாக நடித்தது எம்.ஆர். கிருஷ்ணமூர்த்தி. இவர் அக்காலத்தின் வெற்றிப்பட நாயகர்களுள் ஒருவர். இப்படத்தில் கதாநாயகியின் தோழி காஞ்சனமாலையாக அறிமுகமானவர்தான் டி.ஏ.மதுரம். முக்கிய வேடங்களில் சி.பஞ்சு, ஏ.டி.கிருஷ்ண சர்மா, எம்.ஆர். சுப்பிரமணிய முதலியார் உள்ளிட்டோர் நடித்திருந்தனர். 

தென்னாட்டுச் சார்லி சாப்ளின் என்று போற்றப்பட்ட சி.எஸ். சாமண்ணா இந்தப் படத்தில் நகைச்சுவை வேடமேற்றிருந்தார். உடன் சுப்ரமணிய முதலியார், அங்கமுத்து, பபூன் ஷண்முகம், முத்துகிருஷ்ணன் உள்ளிட்டோர் நகைச்சுவை வேடங்களில் நடித்திருந்தனர். படத்தின் பாடல்களை பாபநாசம் சிவன் எழுதியிருந்தார். பிரஃபுல்லா கோஸ் இயக்கியிருந்தார். 

ஒரே அரசனை ஒன்று விட்ட சகோதரிகளான இருவர் மணக்கும் கதை இது. கல்கத்தாவில் தயாரிக்கப்பட்ட இப்படம் மிகப்பெரிய வெற்றிப்படமாக அமையாவிட்டாலும் அக்காலத்தில் நகைச்சுவைக் காட்சிகளுக்காக பரவலான ரசிக வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கிறது. பி.எஸ்.ரத்னாபாய், பி.எஸ்.சரஸ்வதிபாய் பிற்காலத்தில் என்ன ஆனார்கள் என்று குறிப்புகள் ஏதும் தற்போது கிடைக்கவில்லை. இந்தப் படத்தின் பிரதியும் கைவசம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

மிஸ். கமலா (1936)
(T.P. ராஜலட்சுமி)
தென்னிந்தியாவின் முதல் பேசும் படமான காளிதாஸ் படத்தின் நாயகி டி.பி. ராஜலட்சுமி. இவர் அடுத்துக் கதாநாயகியாக நடித்த படம் மிஸ்.கமலா. படத்திற்குக் கதை, வசனம் எழுதி இயக்கியவரும் இவரே! தயாரிப்பாளரும் இவர்தான். முதல் பெண் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர், முதல் பெண் திரைப்படக் கதாசிரியர், முதல் பெண் இயக்குநர் என்று பல்வேறு பெருமைகளை அவருக்கு பெற்றுத் தந்த படம் இது.

1936ல் தனது ராஜம் டாக்கீஸ் மூலம் இப்படத்தைத் தயாரித்து வெளியிட்டார் ராஜலட்சுமி. தனது முதல் நாவலான கமலவல்லி அல்லது டாக்டர் சந்திரசேகரன் என்ற படைப்பையே திரைப்படமாக எடுத்திருந்தார். இப்படத்தின் மூலம் தமிழ்த் திரையுலகின் முதல் பெண் இயக்குநர் என்ற சிறப்பை அவர் பெற்றார். இந்தியாவின் இரண்டாவது பெண் இயக்குநர் என்ற சிறப்பும் இவருக்குக் கிடைத்தது. (இந்தியாவின் முதல் பெண் ஃபாத்திமா பேகம்.)

ஒரு பெண் எழுத்தாளரின் நாவல் முதன்முதலில் திரைப்படமாகத் தயாரிக்கப்பட்டது என்றால் அது மிஸ்.கமலாதான். அதுபோல திரைப்படமாகத் தயாரான இரண்டாவது நாவல் இதுதான். (முதல் நாவல்/படம் வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்காரின் நாவலை அடிப்படையாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட மேனகா’.) இப்படத்தில் ராஜலட்சுமியுடன் டி.வி.சுந்தரம், டி.பி.ராஜகோபால், வி.எஸ்.மணி, ஸ்டண்ட் ராஜூ, உள்ளிட்ட பலர் நடித்திருந்தனர். படத்திற்குப் பாடல்களை எழுதி, இசையும், படத்தொகுப்பையும் கூட ராஜலட்சுமியே செய்திருந்தார்.

இது ஒரு வித்தியாசமான காதல் கதை. புரட்சி அம்சம் கொண்ட கதை என்றும் சொல்லலாம். கதாநாயகி கமலவல்லி (டி.பி.ராஜலட்சுமி) கண்ணப்பன் என்பவனைக் காதலிக்கிறாள். ஆனால் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் டாக்டர் சந்திரசேகரனுடன் திருமணம் நடக்கிறது. சந்திரசேகரனிடம் தன் காதல் பற்றிச் சொல்கிறாள் கமலவல்லி. பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கிடையே அவன் அந்தக் காதலனைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து அவனுக்கே அவளை மீண்டும் ஊரறியத் திருமணம் செய்து வைக்கிறான் – இதுதான் நாவலின் கதை. விருப்பமின்றி வேறு ஒருவருடன் திருமணம் நிகழ்ந்தாலும், அவருடன் சேர்ந்து வாழாது பண்பாடு, கலாசாரம் போன்ற மரபுகளை மீறி ஒரு பெண் தன் காதலனையே மீண்டும் திருமணம் செய்து கொள்வதைக் காட்டும் படம். அது அக்காலத்தில் மட்டுமல்லாது இக்காலத்திலும் புரட்சிதான். தமிழில் இம்மாதிரியான முற்போக்குச் சிந்தனைகளுடன் வெளியான முதல் படம் அதுதான்.

படத்தின் புரட்சிகரமான முடிவைக் கண்டு பலர் கொதித்தனர். திரையரங்குகள் முன் கலவரத்தில் ஈடுபட்டனர். ஆனாலும் படம் வெற்றி பெற்றது. இப்படத்தின் சிறப்பாக, பாடல் காட்சி ஒன்றில் டி. என். ராஜரத்தினம் பிள்ளையின் நாதஸ்வரம் இடம் பெற்றதைச் சொல்லலாம். (இந்தக் கதை பிற்காலத்தில் பிரபல நகைச்சுவை ஒருவரின் வாழ்க்கையிலும் உண்மையாக நடந்தது. அதை மையமாக வைத்து பிற்காலத்தில் திரைப்படம் ஒன்றும் உருவானது.)

சினிமா ராணி என்று போற்றப்பட்ட ராஜலட்சுமி, உடன் நடித்த நடிகர் டி.வி.சுந்தரத்தைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்து கொண்டார். தனக்குப் பிறந்த மகளுக்கு தனது படம் மற்றும் கதாநாயகியின் நினைவாக கமலா என்று பெயர் சூட்டினார். பக்த குமணன் அல்லது ராஜயோகி, மதுரை வீரன் (1938), வீர அபிமன்யு, சாவித்ரி, திரௌபதி வஸ்திரா பரிணயம், குலேபகாவலி, ஹரிச்சந்திரா, நந்தகுமார், ஜீவஜோதி, இதயகீதம் போன்ற படங்களில் நடித்த ராஜலட்சுமி, 1964ல் காலமானார். படத்தின் பிரதி தற்போது கிடைக்கவில்லை

சத்யசீலன் (1936)


1936ம் ஆண்டில் தமிழில் வெளியான முக்கியமான படங்களுள் இதுவும் ஒன்று. கதாநாயகனாக நடித்தவர் எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர். அவர் தனது சொந்தத் தயாரிப்பு நிறுவனமான திருச்சி தியாகராஜா ஃபிலிம்ஸை ஆரம்பித்துத் தயாரித்த முதல் படம் இதுதான். எம்.எஸ்.தேவசேனா கதாநாயகியாக நடித்திருந்தார். இவரது இயற்பெயர் கிருஷ்ணவேணி. இப்படத்தில் நடிப்பதற்காக பாகவதர் தேவசேனா என்று பெயரை மாற்றி விட்டார். டைகர் வரதாச்சாரியிரன் சகோதரரிடம் இசை பயின்றவர் தேவசேனா. நாட்டியமும் அறிந்தவர். படத்தை இயக்கியிருந்தவர் பி.சம்பத்குமார். தன் நண்பரும், தனது நாடகங்கள் பலவற்றுக்கு இசையமைத்தவருமான ஜி. ராமநாதனை இப்படத்தின் மூலம் இசையமைப்பாளராக்கினார் பாகவதர். பாடல்களை ஜனகை கவி குஞ்சரம் என்பவர் எழுதியிருந்தார்.

படத்தின் கதை, வசனத்தை எல்.ராஜமாணிக்கம் எழுதியிருந்தார். ஜோதிபுரி நாட்டின் முதன்மந்திரி திடீரென இறந்து போகிறார். சேனாதிபதியும் தன் பதவியை ராஜினாமா செய்கிறார். இரண்டாவது மந்திரி முதன்மந்திரியாகிறார். சேனாதிபதி பதவி காலியாக இருக்கிறது. அந்த இடத்தைப் பிடிப்பது யார் என்ற போட்டி ஏற்படுகிறது. மக்கள் இறந்துபோன முதல் மந்திரியின் மகனும் வீரனுமான சத்தியசீலனை (எம்.கே.டி.) ஆதரிக்கின்றனர். அரச குடும்பத்தினரோ மன்னரின் மருமகனான பிரதாபருத்ரனை ஆதரிக்கின்றனர். கொடியவனான அவன் பல்வேறு சூழ்ச்சிகள் செய்து ஆட்சியைப் பிடிக்க எண்ணுகிறான். இறுதியில் சத்தியசீலன் எப்படி வென்று ஆட்சியைப் பிடிக்கிறான், மன்னனின் மகளான பிரேமாவதியை (எம்.எஸ்.தேவசேனா) மணக்கின்றான் என்பதே கதை.


பம்பாய் வாடியா மூவிடோனில் தயாரிக்கப்பட்ட இப்படத்தில் சுதந்திரம், ஆட்சி தொடர்பான வசனங்களும், சில பாடல்களும் இடம் பெற்றிருந்தன. பிரிட்டிஷ் அரசின் கடுமையான ஆட்சேபத்தால் அவை நீக்கப்பட்டதுடன், பாடல் வரிகளும் மாற்றப்பட்டன.

பாரதியாரின் பாடலான வீர சுதந்திரம் வேண்டி நின்றார் என்ற பாடலையும் மெட்டையும் அப்படியே கையாண்டு வரிகளை மட்டும் மாற்றி இப்படத்தில் பயன்படுத்தி இருக்கின்றனர். படத்தில் இடம் பெற்ற அப்பாடல் இதுதான்.
வீரர்கள் வாழ்வினை வேண்டிநின்றார் பின்னர்

வேறொன்று கொள்வாரோ
ஆரமுது உண்ணுதற்கு ஆசை கொண்டார்
கள்ளிர் அறிவைச் செலுத்துவாரோ
பிறந்தவர் யாவரும் இறப்பது உறுதி என்று
வெற்றியை அறிந்தாரேல் – மானம்
துறந்தும் மறந்தும் பின் உயிர்கொண்டு வாழ்வது
சுகமென்று நினைப்பாரோ..

இப்படத்தில் சொல்லு பாப்பா..நீ சொல்லு பாப்பா சுகம் பெற வழி ஒன்று சொல்லு பாப்பா என்ற பாடலும் இடம் பெற்றிருக்கிறது. அது முதலில் சுதந்திரம்பெற வழி நீ சொல்லு பாப்பா என்றே இடம் பெற்றிருந்தது. பிரிட்டிஷாரின் எதிர்ப்பால் வரிகள் மாற்றப்பட்டன. மட்டுமல்லாமல் உழைப்பை வலியுறுத்தியும், குடியை எதிர்த்தும் இப்படத்தில் பாடல்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. பாபநாசம் சிவன் எழுதிய, தோடி ராகத்தில் அமைந்த தாமதமேன் சுவாமி என்ற பிரபல கர்நாடக இசைப் பாடலும் இப்படத்தில் இடம் பெற்றிருக்கிறது.


இப்படத்தில் கதாநாயகியாக நடித்த தேவசேனா பிற்காலத்தில்  நந்தனார் படத்தில் நடித்தவரும், பிரபல கர்நாடக இசைக்கலைஞருமான எம்.எம்.தண்டபாணி தேசிகரை மணந்து கொண்டார். படத்தின் பிரதி இப்போது கிடைக்கவில்லை

பக்த குசேலா (1936)

பிரபல இயக்குநர் கே.சுப்பிரமணியம், தனது முதல் படமான நவீன சதாரம் படத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து இயக்கிய படம் பக்த குசேலா. பிரபல இசையமைப்பாளரும், பாடலாசிரியருமான பாபநாசம் சிவன் நடித்த முதல் படம் இதுதான். அவர் குசேலன் வேடத்தில் நடித்திருந்தார். அவரது மனைவி சுசீலையாகவும், நண்பன் கிருஷ்ணனாகவும் இரு மாறுபட்ட வேடங்களில் நடித்தவர் எஸ்.டி. சுப்புலட்சுமி. பிற்காலத்தின் தன் பாடல்களுக்காக மிகவும் புகழடைந்த ஆர்.பாலசரஸ்வதி தேவி இப்படத்தின் மூலம்தான் தமிழில் நடிகையாக அறிமுகமானார். பட்டு ஐயர், வித்வான் சங்கரலிங்கம் உள்ளிட்ட பலர் நடித்திருந்தனர். 1936ல் வெளியான இப்படம் அக்காலத்தின் வெற்றிப்படங்களுள் ஒன்று.

தமிழில் வெளிவந்த முதல் இரட்டை வேடத் திரைப்படம் இதுதான் எனலாம். தமிழில் முதன்முதலில் மாறுபட்ட இரட்டை வேடங்களில் நடித்த பெண் கதாநாயகி என்ற பெருமையும் எஸ்.டி.சுப்புலட்சுமிக்கு இப்படம் மூலம் கிடைத்தது (ஆண்: பி.யு.சின்னப்பா, படம்: உத்தமபுத்திரன், ஆண்டு: 1940.) பக்த குசேலா படத்தின் பிரதி இப்போது இல்லை.

இரு சகோதரர்கள் (1936)

புராணப் படங்களே அதிகம் வெளிவந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் அதிலிருந்து மாறுபட்ட சமூக அக்கறை கொண்ட படங்கள் சிலவும் வந்தன. அவற்றுள் ஒன்று இது. எல்லிஸ் ஆர்.டங்கன் இயக்கிய இப்படம் 1936ல் வெளியானது. சதி லீலாவதி திரைப்படத்திற்குப் பிறகு டங்கன் இயக்கிய இரண்டாவது படம் இது. கதாநாயகன் கே.பி.கேசவன். நாயகி, எஸ்.என்.விஜயலட்சுமி. உடன் எம்.கே.ராதா, எஸ்.என்.கண்ணாமணி, கே.கே.பெருமாள், டி.எஸ்.பாலையா, கிருஷ்ணவேணி, எம்.எம்.ராதாபாய் உள்ளிட்டோர் நடித்திருந்தனர். இப்படத்தில் எம்.ஜி.ஆர் காவலராக தம்முடைய சகோதரர் எம்.ஜி.சக்ரபாணியுடன் நடித்துள்ளார். எம்.ஜி.ஆர் நடித்த இரண்டாவது படம் இது.

படத்தின் கதையை பிரபல எழுத்தாளரும் கவிஞரும் திரைப்பட இயக்குநருமான ச.து.சு.யோகி எழுதியிருந்தார். திரைக்கதை மற்றும் பாடல்களும் அவரே! இசை: பிரபல கர்நாடக இசைக் கலைஞர் பரூர் எஸ். அனந்தராமன்.

அண்ணன் – தம்பி இருவருக்கிடையே எழும் பிரச்சினைகளை நாடக்குழுக்களின் பின்னணியில் இப்படத்தில் சொல்லியிருந்தார் யோகி. அதுவரை தமிழில் முப்பது, நாற்பது, ஐம்பது எனப் பாடல் வந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் அவற்றை வெகுவாகக் குறைத்து உண்மையான சினிமாவைக் காட்ட விரும்பினார் டங்கன். அதனால் இதில் 13 பாடல்கள் மட்டுமே இடம்பெற்றன. வசனங்களோடு கூடவே காட்சி அமைப்பிற்கும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்து இப்படத்தை உருவாக்கியிருந்தார் டங்கன். கதைக்குத் தொடர்பில்லாத நகைச்சுவைக் காட்சிகளே திரைப்படங்களில் அதிகம் இடம்பெற்றுக் கொண்டிருந்த காலத்தில், கதையோடு இணைந்த நகைச்சுவைக் காட்சிகள் இப்படத்தில் இடம் பெற்றிருந்தன. இப்படத்தின் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவமே பின்னர் நாம் இருவர் என்ற திரைப்படமாக வெளி வந்தது எனலாம். ச.து.சு. யோகியின் இரண்டாவது படம் அதிர்ஷ்டம். வி.வி.சடகோபன், சூர்யகுமாரி, கொத்தமங்கலம் சுப்பிரமணியன், செல்லம், தமயந்தி ஆகியோர் நடித்திருந்தனர். அதுவும் ஒரு வெற்றிப்படமே! இரு சகோதரர்கள் படத்தின் பிரதி இப்போது கிடைப்பதாகத் தெரியவில்லை.

நவயுவன் (1937)

நவயுவன் அல்லது கீதாசாரம் என்ற தலைப்பில் 1937ல் வெளியான இப்படத்தின் கதாநாயகன் பிரபல கர்நாடக இசைக்கலைஞரான வி.வி.சடகோபன். தமிழ்த் திரையுலகின் முதல் பட்டதாரி நாயகன் இவர்தான். ஹாலிவுட் இயக்குநரான மிசெல் ஒமலெவ் இப்படத்தை இயக்கியிருந்தார். வெளிநாட்டில், குறிப்பாக லண்டனில் படம் பிடிக்கப்பட்ட முதல் தமிழ்ப்படம் இதுதான். சடகோபன் நடிகனாகத் தொடங்கி, பாடகராக, இசையமைப்பாளராக, கவிஞராக, எழுத்தாளராக,, பத்திரிகாசிரியராக, இசைப் பேராசிரியராக உயர்ந்து, பலதளங்களில் சாதனை புரிந்த கலை மேதை. இவரது இரண்டாவது படமான மதனகாமராஜன்தான் ஜெமினி நிறுவனத்தின் முதல் படமாகும்.

இப்படத்தில் (மதனகாமராஜன்) சடகோபன் கதாநாயகனாக நடிக்க, வசந்தா கதாநாயகியாக நடித்திருந்தார். எழுத்தாளர் பி.எஸ். ராமையா கதை-வசனம் எழுதியிருந்தார். பாடல்கள்: பாபநாசம் சிவன். இசை: எம்.டி.பார்த்தசாரதி, எஸ்.ராஜேஸ்வரராவ். ஜெமினியின் முதல் வெற்றிப்படமாக இது அமைந்தது.
நவயுவன் திரைப்பட உருவாக்கத்திற்காக முதன்முதல் லண்டன் சென்ற தமிழ் எழுத்தாளர் பி.எஸ்.ராமையாதான். இவர் சினிமா பற்றி எழுதியிருக்கும் நூல் குறிப்பிடத்தகுந்தது.
சிறந்த நடிகராக இருந்து, சிறந்த கர்நாடக சங்கீதக் கலைஞராக உயர்ந்த வி.வி.சடகோபன், ஒரு சமயம் டெல்லியில் இருந்து ரயில் பயணம் மேற்கொண்டார். ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள கூடூர் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கியவர், அதன்பின் மர்மமான முறையில் காணாமல் போய் விட்டார். அவர் ஹிமாலயத்திற்குச் சென்று துறவு பூண்டு விட்டார் என்பது உறுதிப்படுத்தப்படாத தகவல்.

சதி அஹல்யா (1937)

மாடர்ன் தியேட்டர் நிறுவனத்தாரின் முதல் படம் சதி அஹல்யா. டி.ஆர்.சுந்தரம் இயக்கிய முதல் படம் இது. நடிகையும், பாடகியுமான யூ.ஆர்.ஜீவரத்தினம் முதன்முதலில் அறிமுகமான படமும் இதுதான். அவருடைய முதல் பாடல் இடம்பெற்ற படமும் இதுவே.
(தவமணி தேவி)

ஆனால், இப்படத்தின் கதாநாயகி தவமணி தேவி. இவர் இலங்கையில் பிறந்து வளர்ந்தவர். இப்படத்தின் மூலம் அறிமுகமானார். புராணப் படமான அகலிகையின் கதை இது. நாயகனாக எஸ்.வி.தத்தாச்சார் நடித்திருந்தார். உடன் எஸ்.டி.சுப்பையா, டி.எம்.சங்கர், எஸ்.என்.சிவக்கொழுந்து உள்ளிட்டோர் நடித்திருந்தனர். பாடலை மதுரை மதுரகவி பாஸ்கரதாஸ் எழுதியிருந்தார். இசை:ஆர்.பாலுசாமி. தவமணி தேவி, முதன்முதலில் நீச்சல் உடையில் நடித்த கதாநாயகி என்ற சிறப்பைப் பெற்றது இப்படம் மூலம் தான்.

நந்தகுமார் (1938)

டி.ஆர்.மகாலிங்கம் கதாநாயகனாக முதன்முதலில் அறிமுகமான படம் நந்தகுமார். அப்போது அவருக்கு வயது 14. கிருஷ்ணனாக இப்படத்தில் அவர் நடித்திருந்தார். அவருக்குத் தாய் யசோதாவாக டி.பி.ராஜலட்சுமி நடித்திருந்தார். கதாநாயகி ராதையாக டி.எஸ்.ராஜலக்ஷ்மி நடித்திருந்தார். டி.ஆர்.ராமச்சந்திரன், பிரபல இசையமைப்பாளர் எஸ்.வி.வெங்கட்ராமன் ஆகியோர் அறிமுகமான படம் இதுதான். தமிழில் முதல் பின்னணிக் குரல் ஒலித்தது இப்படத்தில்தான். கிருஷ்ணரின் தாய் தேவகியாக நடித்த நடிகையின் குரல் வளம் சரியில்லாததால் அவர் பாடலுக்கு பிரபல கர்நாடக இசைப் பாடகி லலிதா வெங்கட்ராமன் பின்னணி பாடினார். ஏவி.மெய்யப்பச்செட்டியாரின் பிரகதி பிக்சர்ஸ் இப்படத்தைத் தயாரித்திருந்தது.

ஸ்ரீராமானுஜர் (1938)

எழுத்தாளரும் பத்திரிகையாளருமான சங்கு சுப்பிரமணியம் நடித்த படம் ஸ்ரீராமானுஜர். இப்படத்தில் அவர் ராமானுஜராக நடித்திருந்தார். உடன் படத்தில் எழுத்தாளர் ந.பிச்சமூர்த்தி, கலைமகள் ந. ராமரத்னம், சீனிவாச வரதன், ஜி.ஏ.ஞானாம்பாள், கமலாம்பாள் உள்ளிட்டோர் நடித்திருந்தனர். பாடல்களை எழுதியவர்: பாரதிதாசன். வசனத்தை எழுதியவர் வ.ரா. இயக்கம்: ஏ.நாராயணன். ராஜி என் கண்மணி படத்திற்கு வசனம் எழுதியவரும் சங்கு சுப்பிரமணியம்தான்.

ஜலஜா (1938)

நாட்டியத்தை அடிப்படையாக வைத்து உருவான முதல் தமிழ்ப்படம் ஜலஜா அல்லது நாட்டிய மகிமை. 1938ல் இப்படம் உருவானது. படத்தின் கதாநாயகியாக நடித்தவர் கும்பகோணம் ஸ்ரீ பானுமதி என்பவர். ஜி.கே.சேஷகிரி இப்படத்தில் நாயகனாக நடித்திருந்தார். கதை வசனத்தை எழுத்தாளர் மஞ்சேரி எஸ்.ஈஸ்வரன், டாக்டர் வி.ராகவன் மற்றும் ஜி.கே.சேஷகிரியுடன் இணைந்து எழுதியிருந்தார். படத்தை ஜி.கே.சேஷகிரி மற்றும் ஆர்.ஆர்.கௌதம் இணைந்து இயக்கியிருந்தனர். இப்படத்தின் உதவி இயக்குநராகப் பணிபுரிந்திருக்கிறார், மஞ்சேரி எஸ்.ஈஸ்வரன். பாடல்கள், இசை: ஏ.என்.கல்யாணசுந்தரம். பிரபல கர்நாடக இசைக் கலைஞர் பரூர் எஸ்.அனந்தராமன் இசைக்குழுவின் தலைவராகப் பணி புரிந்த படம் இது.

இன்பசாகரன் (1939)

இயக்குநர் கே. சுப்ரமணியத்தின் தயாரிப்பு மற்றும் இயக்கத்தில் வெளியான படம். கோவை அய்யாமுத்து அவர்கள் எழுதிய நாடகத்தைப் பார்த்து வியந்த இயக்குநர் அதன் உரிமையை வாங்கிப் படமாக எடுத்தார். கதாநாயகியாக எம்.ஆர்.சந்தானலஷ்மி நடித்திருந்தார். நவாப் ராஜமாணிக்கம் பிள்ளையும் தன் குழுவினருடன் இந்தப் படத்தில் நடித்திருந்தார். நம்பியாரும் முக்கிய வேடமேற்றிருந்தார். தயாரிப்பு முடிந்து, படத்தை வெளியிடும் முன்னர் ஸ்டூடியோ தீ விபத்தில் சிக்கியது. அனைத்துப் படச் சுருள்களும் எரிந்து அழிந்தன. இசைத்தட்டுகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு சில பாடல்கள் மட்டுமே நமக்குக் காலத்தின் சாட்சியாக இருக்கின்றன. எரிந்துபோன ஸ்டூடியோவை ஆனந்த விகடன் அதிபர் எஸ்.எஸ்.வாசன் அவர்கள் வாங்கி, அங்கே ஜெமினி ஸ்டூடியோவை நிர்மானித்தார்

வாமனாவதாரம் (1940)

டி.ஆர்.மஹாலிங்கம் மாஸ்டர் டி.ஆர்.மஹாலிங்கம் ஆக நடித்த இரண்டாவது படம். கதையை சி.ஏ.லக்ஷ்மணதாஸ் எழுதியிருந்தார். பாடல்களை எழுதியவர் சி.எஸ்.ராஜப்பா என்ற இயற்பெயர் கொண்ட கம்பதாசன். கம்பன்மீது கொண்ட பற்றால் கம்பதாசன் ஆன கவிஞர். இவர் ஏற்கெனவே திரௌபதி வஸ்திராபகரணம், சீனிவாச கல்யாணம் போன்ற படங்களில் நடித்த அனுபவம் கொண்டவர். நடிப்போடு பாடல் எழுதுவது, இசையமைப்பது, கதை, வசனம் எழுதுவது என்று பல்வேறு திறமைகளைக் கொண்டவர். இவர் பாடல் எழுதிய முதல் படம் இதுதான். இசை: என்.பி.எஸ்.மணி. இயக்கம்: பிரேம் சேத்தனா.

தொடர்ந்து மகாமாயா, ஞானசௌந்தரி, மங்கையர்க்கரசி, சாலிவாகனன், லைலா மஜ்னு, வனசுந்தரி, சியாமளா, அமரதீபம் எனப் பல படங்களில் கம்பதாசனின் பாடல்கள் இடம்பெற்றன. பி.யு.சின்னப்பாவுக்கு இவர் எழுதிய பாடல்கள் மிகவும் புகழ்பெற்றவை.

மஹாபலிச் சக்கரவர்த்தி மற்றும் வாமனரின் கதைதான் இது. ஆனால், வேறு ஒரு வித்தியாசமான கோணத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. வாமனன் ஆக நடித்தது டி.ஆர்.மஹாலிங்கம். என்.பி.எஸ்.மணி, வி.வி.எஸ்.மணி, டி.கே.உபேந்திரநாத், ஆர்.பாலசுப்பிரமணியம் போன்றோர் உடன் நடித்திருந்தனர்.
*
அந்தக் காலத் திரைப்படங்கள் பற்றி மேலும் சில சுவாரஸ்யமான செய்திகள்:
* கர்நாடக சங்கீத வித்வான் மஹாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர் நடித்த ஒரே படம் பக்த நந்தனார் (1935).

* பெண்களே இல்லாமல் தயாரிக்கப்பட்ட முதல் படம் பக்த ராமதாஸ் (1935).

* என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் அறிமுகமான படம் மேனகா (1935).

* தமிழ்த் திரையுலகில் அதிகம் பாடல்கள் இடம் பெற்ற படம் – இந்திர சபா. 79 பாடல்கள். (1936)

* தமிழின் முதல் ஆக்‌ஷன் படம் 1936ல் வெளியான மெட்ராஸ் மெயில். சண்டைக் கலைஞரான பாட்லிங் மணி (Battling Mani) இப்படத்தில் நாயகனாக நடித்திருந்தார்.


* குழந்தைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து உருவாக்கப்பட்ட முதல் குழந்தைகள் படம் – பால யோகினி. (1937)

* பாரதிதாசன் முதன்முதலில் கதை, திரைக்கதை, வசனம், பாடல்கள் எழுதி வெளியான படம் பாலாமணி அல்லது பக்காத் திருடன். (1937)

* சுதேசி இயக்க ஆதரவு, தீண்டாமை ஒழிப்பை வலியுறுத்திய முதல் படம் சேவாசதனம். (1938)

* பிரபல சங்கீத வித்வான் எஸ்.வி.சுப்பையா பாகவதர் கதாநாயகனாக நடித்த படம் கம்பர். வேல்பிக்சர்ஸ் தயாரித்திருந்த இப்படம் 1938ல் வெளியானது. சி.எஸ்.யு. சங்கர் இயக்கியிருந்தார். எல்.நாராயண ராவ், மங்களம் உள்ளிட்டோர் உடன் நடித்திருந்தனர்.

* முதன்முதலில் காடுகளில் எடுக்கப்பட்ட படம் வனராஜா கார்ஸன். (1938)

* டி.ஏ.மதுரம் கதாநாயகியாய் நடித்த முதல் படம் பாண்டுரங்கன் அல்லது ஜே ஜே விட்டல். (1939)


* தீண்டாமை ஒழிப்பை வலியுறுத்திய முதல் படம் பக்த சேதா. (1940)

* மதுவிலக்கை வலியுறுத்தி உருவான முதல் படம் விமோசனம். (1940)

* பிரபல நாதஸ்வர வித்வான் டி.என்.ராஜரத்தினம் பிள்ளை கதாநாயகனாக நடித்த படம் காளமேகம். (1940)

* ஆண் வேடத்தில் நடித்த பெண் கதாநாயகிகள்: டி.பி.ராஜலக்ஷ்மி, பி.எஸ்.ரத்தினாபாய், பி.எஸ்.சிவபாக்கியம், கே.பி.சுந்தராம்பாள்.

* பிரபல நாதஸ்வர வித்வான் திருவெண்காடு சுப்பிரமணியம் கதாநாயகனாக நடித்த படம் காத்தவராய சாமி.
*


விடுதலைக்கு முந்தைய சமய இதழ்கள் | அரவிந்த் சுவாமிநாதன்

தமிழில் சமயம் வளர்க்கும் இதழ்களை இன்றைக்கு விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம். சமய இதழ்கள் என்ற பெயரில் இன்றைக்கு ஆன்மிக, பக்தி இதழ்களும், ஜோதிடம் சார்ந்த இதழ்களுமே அதிக அளவில் வெளிவருகின்றன. ஆனால், நம் தேசத்தின் விடுதலைக்கு முன்பு சைவம், வைணவம், சைவ சித்தாந்தம், அத்வைதம் சார்ந்து பல இதழ்கள் வெளியாகி இருக்கின்றன. ஆதினங்கள் வெளியிட்ட சமயம் சார்ந்த இதழ்கள் தவிர்த்து தனிப்பட்ட ஆர்வத்தின் காரணமாகவும் பலர் பல இதழ்களைத் தொடங்கி நடத்தியிருக்கின்றனர். அக்காலச் சமய இதழ்களைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான அறிமுகமே இக்கட்டுரை.

தத்துவபோதினி
இந்து சமயம் சார்ந்த தமிழின் முதல் இதழ் இதுதான். 1864ல், சென்னை பிரம சமாஜத்தைச் சேர்ந்த சுப்பராயலு செட்டியார், ராஜகோபாலாசாரியார், ஸ்ரீதரன் ஆகியோர் ஒன்றிணைந்து இவ்விதழைத் தொடங்கினர். சாந்தோமில் தத்துவ போதினி அச்சுக்கூடம் என்ற ஒன்றை நிர்மாணித்து அதன் மூலம் இவ்விதழை வெளியிட்டனர். இவ்வச்சுக்கூடம் அமைப்பதற்கு வள்ளல் பாண்டித்துரையின் தந்தை பொன்னுசாமி தேவர் அவர்கள் அக்காலத்தில் 1000 ரூபாய் நன்கொடையளித்திருக்கிறார். இவ்விதழில் சமாஜக் கொள்கைகளுடன் இந்துமத, சமுதாய முன்னேற்றம் சார்ந்த விஷயங்கள் அதிகம் இடம்பெற்றன. தமிழர்களால் துவங்கி நடத்தப்பட்ட முதல் இந்து சமயம் சார்ந்த இதழ் இது எனலாம்.
இதில் சமயம் மட்டுமல்லாது பெண்கள் நலம், கல்வி பற்றியும் மிக விரிவான கட்டுரைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. குறிப்பாக பால்ய மணத்தைக் கண்டித்தும், கைம்பெண் மணத்தை ஆதரித்தும், பெண் கல்வியின் இன்றியமையாமை குறித்தும் பல கட்டுரைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன.
ஆகஸ்ட் 1865 இதழில் வெளியாகி இருக்கும் ஆசிரியர் கட்டுரையிலிருந்து ஒரு சிறு பகுதி இது.
‘தத்துவ போதினிகர்த்தர்களுக்கு..
சோதரர்களே! நம்மதேசத்தாருக்கு மிகுந்த க்ஷேமகரமான ஒரு பிரயத்தனம் ரங்கநாதசாஸ்திரி யவர்களால் செய்யப்படுகிறதென்று கேள்விப்பட்டு, அதை நம்மவரனைவர்க்குந் தெரிவிக்க நான் விருப்பங்கொண்டிருக்கின்றமையால் நீங்கள் தயை செய்து இந்தச் சஞ்சிகையை உங்கள் பத்திரிகையில் பிரசுரப்படுத்துவீர்களென்று கோருகிறேன்.
நமதுதேசத்தில் பாலுண்னும் பெண்களுக்கு விவாகம் செய்வதினாலும், பெண்களுக்குப் புனர்விவாகம் செய்யாமையினாலும், விளைகின்ற அளவற்ற தீமைகளை நேராய்க்கண்டும் கேட்டும் அனுபவித்து மிருப்பதினால், இத்தீமைகளை நிவர்த்திக்க மேற்கண்ட ரங்கநாதசாஸ்திரிகள் வெகுநாளாய் யோசித்திருந்ததாய்க் காண்கிறது. பிரகிருதத்தில் சங்கராசாரியர் மடம் இவ்விடம் வந்திருக்கின்றமையால் அந்த மடாதிபதியின் சகாயத்தால் அவர் இப் புகழ்பொருந்திய கோரிக்கையை நிறைவேற்ற யத்தனித்ததாய் கேள்விப்படுகிறேன். இவர் பிரயத்தனத்தின் உத்தேசியம் என்னவெனில் பிரகிருதத்தில் நடந்தேறிவரும் பொம்மைக் கல்லியாணங்களை நிறுத்திவிட்டு பெண்களுக்கு வயதும் பகுத்தறிவும் வந்தபிறகு கல்லியாணம் செய்விக்கவேண்டுமென்பது தான். இப்பால் நிஷ்பக்ஷபாதமாய் உரைக்கத்தக்க பண்டிதர்களை விசாரிக்குமளவில், இத்தன்மையான விவாஹத்துக்கு சாஸ்திர பாதகமில்லையென்றும், ஆகிலும், புதுமையானதாகையால் உலகத்தார் ஒப்பமாட்டார்களென்றும் விடையுரைத்தார்கள். லவுகிகயுக்திகளை யோசிக்கையில் அளவற்ற நன்மையளிக்கத்தக்க இக்காரியத்துக்குச் சாஸ்திர பாதகமும் இல்லாவிடில் அதையனுசரிக்க என்ன தடையுண்டோ என்னாலறியக்கூடவில்லை. கடவுளின் கிருபையினால் இக்காரியம் கைக்கூடிவருமெனில் இதற்காக முயற்சியும் ரங்கநாதசாஸ்திரியவர்களுடைய பேரும் பிரதிஷ்டையும் இந்த பூமியுள்ளவரையில் நிலைத்திருக்குமென்பதில் சந்தேகமில்லை.’
1865 முதல் இதே குழுவினரால் ‘விவேக விளக்கம்’ என்ற இதழும் அச்சிடப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது.
இந்துமத சீர்த்திருத்தி
சென்னை மட்டுமில்லாமல் தமிழகத்தின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் ஆர்வமும் சமயப்பற்றும் உள்ளவர்கள் பல இதழ்களைத் துவங்கி நடத்தினர். தீவிர மதப் பிரச்சாரங்களை மேற்கொண்டு வந்த கிறித்துவ மதத்தினரின் செயல்களைக் கண்டிக்கும் விதமாகவும் அவர்களை விமர்சித்தும் பல இதழ்கள் வெளிவந்தன. அவ்வாறு இந்து மதத்தில் செய்ய வேண்டிய சீர்த்திருத்தங்களை வலியுறுத்தி வந்த இதழே ‘இந்துமத சீர்த்திருத்தி’ என்பது. இது, 1883 முதல் பாளையங்கோட்டையிலிருந்து வெளிவந்தது. கே. ஆறுமுகம் பிள்ளை என்பவர் இதன் ஆசிரியராக இருந்தார்.
ப்ரம்மவித்தியா
தமிழ் மற்றும் சம்ஸ்கிருதம் என இருமொழி இதழாக வெளிவந்த இதழ். 1886 முதல் சிதம்பரத்தில் இருந்து வெளியான இவ்விதழை கு.சீனிவாச சாஸ்திரியார் ஆசிரியராக இருந்து வெளியிட்டார். சமயம், வைதீக நெறிகள், தத்துவ விளக்கங்கள் சார்ந்த விஷயங்கள் இவ்விதழில் அதிகம் வெளியாகியிருக்கின்றன. சுவையான வாசகர் கடிதங்களும், அதற்கான அறிவார்ந்த பதில்களும் வெளியாகியுள்ளன. அந்நிய மதப் பிரசாரங்களைக் கண்டித்துப் பல கட்டுரைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன.
1888ம் வருடத்து இதழ் ஒன்றிலிருந்து ‘இந்துவுக்கும் பாதிரிக்கும் சம்பாஷணை’ என்ற தொடரிலிருந்து ஒரு சிறு பகுதி :-
இந்து : உங்கள் தேசத்தார் கிறிஸ்து மதஸ்தரானது நியாயத்தாலா? நம்பிக்கையாலா? அக்கிரமத்தாலா?
பாதிரி : நம்பிக்கையால் தான்.
இந்து : நியாயமில்லாமல் நம்புவது விவேகமா? அவிவேகமா?
பாதிரி : கடவுளிடம் நியாயம் பார்க்கப்படாது.
இந்து : கடவுள் அநியாயஸ்தரோ?
பாதிரி : அல்ல, அல்ல. நியாயஸ்தர் தான்.
இந்து : நியாயஸ்தரானால் அவரிடம் அநியாயம் இருக்குமா?
பாதிரி : எப்படிப் பேசினாலும் வாயை யடக்குகிறீர்களே?
இந்து: இயற்கையாக மூக்கில்லாதவன் பிறரையும் அவ்வாறு செய்யக் கருதி வெட்டவெளியினின்று பரம்பொருளே! பாபநாசா! மூக்கை யிழந்த எனக்குப் பிரத்தியக்ஷமாக நீ தரிசனந் தந்தாய் என்று சொல்லி நன்றாய் ஆநந்தக் கூத்தாடி, மற்றவரையும் மூக்கையறுத்துக் கொண்டு வரச் செய்து, அவர்களும் இதனுண்மையை அறிந்து கொண்டு தாங்களும் பிறர் மூக்கை யறுக்கப் பிரயத்தனப்படுவதற்கும் கிறிஸ்துப் பாதிரிகளுக்கும் வித்தியாசமிருக்கின்றதா?
பாதிரி: பாதிரிகள் உண்மையாய் உழைப்பவர்கள். மூக்கறையர்களுக்கும் பாதிரிகளுக்கும் ஒற்றுமை சொல்லப்படாது.
இந்து: பாதிரிகளும் பொய்யை மெய்போல் காட்டிப் பேசுகிறார்கள். மூக்கறையரும் அப்படித்தான் பேசுகின்றார்கள்.
பாதிரி: உபாத்தியாயரே! உமது மதசித்தாந்தம் ஆக்ஷேபங்களில்லாம லிருக்கின்றனவா?
இந்து: எனது மதத்திற்கு உம்மைக் கூப்பிடும்போது, உமது சங்கைகளுக்கு சமாதானம் சொல்வேன். எனக்கு செலவு தாரும்.
பாதிரி : போய் வாரும்.
*
1888 ஜனவரி இதழில் வெளியான ஒர் அறிவிப்பு.
‘அறிவிப்பு’
‘இந்து டிராக்ட் ஸொஸைட்டி’
தாய் தந்தைகள் நெடுநாள் அருந்தவம் புரிந்து பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளைப் பாதிரிகள் துர்ப்போதனை செய்து வெகு சுலபமாய்க் கிறிஸ்தவராக்கின்றதைத் தடுக்கும் பொருட்டு, இந்துமதாபிவிருத்தி செய்யும் பொருட்டும் 1887௵ ஏப்ரல் ௴ 27 உ சென்னையில் இந்து டிராக்ட் ஸொஸைட்டியென ஓர் சங்கம் ஸ்தாபிக்கப் பட்டுள்ளது, அதில் மெம்பராகச் சேர விருப்பமுள்ள உள்ளூரார்க்கும் வெளியூரார்க்கும் குறைந்தது சந்தா 1-4-0. இச்சங்கத்துக்குத் தருமமாகப் பொருளளிப்போர் அளிக்கலாம். இச்சங்கம் திரவிய சகாயம் செய்யும் தாதாக்கள் கைகளையே நோக்குகின்றது, இந்து மதாபிமானிகள் ஒவ்வொருவரும் இதை ஆதரிக்க வேண்டும், இச்சங்கத்தில், தற்காலம் ஒவ்வொரு தடவைக்கும் பதினாயிரம் வீதம் சிறு பத்திரங்கள் அச்சடித்து மெம்பர்களுக்கனுப்புவதோடு கிறிஸ்தவரால் உபத்திரவமுண்டாகும் பலவூர்களிலும் அனுப்பி இலவசமாகப் பரவச் செய்யப்படுகின்றன. இன்னும் அனேக காரியங்கள் செய்ய வேண்டும். யாவும் பொருளாலேயே ஆகவேண்டுமென அறிந்த விஷயமே. இதற்காக இந்து டிராக்ட் ஸொஸைட்டி தருமமென இங்கிலீஷ், தமிழ் தெலுங்கு இம்மூன்று பாஷைகளும் சேர்த்து அச்சிட்டு ஸ்டாம்புடனே புத்தகங்கள் வெளிப்பட்டிருக்கின்றன, அதில் இஷ்டமான தொகை கையொப்பமிட்டு பொக்கிஷதார் கையெழுத்திட்ட ரசீதின் பேரில் ஏஜெண்டுகளிடத்திலாவது பில் கலெக்டரிடத்திலாவது பணம் கொடுக்க வேண்டியது, மற்றப்படி யாரிடத்திலும் பணம் தரப்படாது.
இச்சங்கத்தைப் பற்றி யாதேனுமறிய விரும்புவோர் அரை அணா லேபிலாவது ரிப்ளை கார்ட்டாவது அனுப்ப வேண்டியது.
கஅஅஎ௵ இங்ஙனம்
நவம்பர் மீ 30 உ பொன்னரங்கபிள்ளை
சென்னை ௸ சங்கத்தின்
அக்கிராசனாதிபதி
– இவ்வாறு பல்வேறு பகுதிகளைக் கொண்டிருந்த இவ்விதழுக்கு நல்ல வரவேற்பு இருந்ததால், இது, 1888 முதல் மாதமிருமுறை இதழாக வெளியானது. இரண்யகர்ப்ப ரகுநாத பாஸ்கர சேதுபதி அவர்களின் பொருளுதவியால் இவ்விதழ் நடத்தப் பெற்றது. இப்பத்திரிகையின் ஆசிரியரான சீனிவாச சாஸ்திரியார், 1888 முதல் ‘சன்மார்க்க போதினி’ என்ற இதழையும் நடத்தி வந்திருக்கிறார்.
ஞான சாகரம்
மறைமலையடிகளால் 1902ல் ஆரம்பித்து நடத்தப்பட்ட சைவ சமயம், தனித்தமிழ் சார்ந்த இதழ். சைவம் சார்ந்த விழுமிய கருத்துக்களும், தனித்தமிழ்க் கொள்கைகளை விளக்கும் கட்டுரைகளும் கொண்டது. பழந்தமிழ்க் கொள்கையே சைவ சமயம் என்பதை விளக்கும் வகையில் தொடர்ந்து பல கட்டுரைகள் இவ்விதழில் வெளியாகியிருக்கின்றன. மாணிக்கவாசகர் காலம், சைவ சமயப் பெரியோர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு, கருத்து விளக்கக் கட்டுரைகள், மறைமலையடிகள் ஆற்றிய சொற்பொழிவுகள், அவரது தொடரான குமுதவல்லி போன்றவை இவ்விதழில் வெளியாகி இருக்கின்றன. மிக நீண்ட காலம் நடைபெற்ற இதழ் இது.
இகபரசுகசாதனி
கொ.லோகநாத முதலியார் இதன் ஆசிரியர். 1903, மே மாதம் முதல் சென்னையிலிருந்து வெளியான இந்து சமயம் சார்ந்த 16 பக்கங்கள் மட்டுமே கொண்ட இதழ். இம்மை, மறுமை நல்வாழ்விற்கான பல்வேறு கட்டுரைகளைத் தாங்கி வந்திருக்கிறது. ஔவையார் சரித்திரம், பொய்யாமொழிப் புலவர் சரித்திரம், மத ஆராய்ச்சி, நாயன்மார் வரலாறு என பல விஷயங்களைத் தாங்கிய கட்டுரைகள் இதில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.
ஆரியன்
கும்பகோணத்தில் இருந்து ஆகஸ்ட் 1906 முதல் வெளிவந்த இதழ். ஆசிரியரின் பெயர் வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை. ‘லோகோபகார சிந்தையுள்ள பிராம்மண ஸன்னியாஸி ஒருவர்களது பார்வையில் நடத்தப்படுகின்றது’ என்ற குறிப்பு காணப்படுகிறது. யோகி போகி ஸம்வாதம், ஸ்ரீ சங்கரபகவத்பாத சரித்திரம், பிரபஞ்ச நாடகம், நசிகேதஸ் போன்ற கட்டுரைகள் காணப்படுகின்றன.
வேதாந்த தீபிகை
1910ல் சென்னையிலிருந்து மாதந்தோறும் வெளியான வைணவம் சார்ந்த தமிழ்ச் சிற்றிதழ். அஹோபில மடத்துச் சிஷ்ய சபையின் சார்பாக இவ்விதழ் வெளிவந்திருக்கிறது. ஆரம்பத்தில் எஸ். வாஸூதேவாச்சாரியார் இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். மணிப்பிரவாள நடையில் வைணவம் மற்றும் இந்து சமயம் சார்ந்த பல செய்திகளைக் கொண்டதாக இவ்விதழ் இருந்தது. ஸம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்களும் அதன் விளக்கங்களும் நிறைய இடம் பெற்றிருக்கின்றன. விசிஷ்டாத்வைத விளக்கம், ஜீவாத்மா-பரமாத்மா தத்துவ விளக்கம், பாகவதம் போன்ற பல செய்திகள் இவ்விதழில் காணப்படுகின்ரன. ‘கடிதங்கள்’ என்ற பகுதி சுவையான பல விவாதங்களைக் கொண்டதாக உள்ளது. வாஸூதேவாச்சாரியாருக்குப் பின் வழக்குரைஞர் திவான்பகதூர் டி.டி.ரங்காச்சார்யரின் ஆசிரியர் பொறுப்பில் இவ்விதழ் மிகச் சிறப்பாக வெளிவந்திருக்கிறது.
சித்தாந்தம்
சித்தாந்தம், 1912ல், சென்னையில் இருந்து வெளிவந்தது. சைவ சித்தாந்த சமாஜத்தின் மாதாந்திரத் தமிழ் இதழ். இதன் ஆசிரியர் சித்தாந்த சரபம், அஷ்டாவதானி பூவை கலியாண சுந்தர முதலியார். (இவர் துறவு நெறி மேற்கொண்ட பின் சிவஸ்ரீ கல்யாணசுந்தர யதீந்திரர் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். ‘மணவழகு’ என்ற புனைபெயரில் பல கட்டுரைகளை எழுதியிருக்கிறார்.) இது சைவ சித்தாந்தக் கருத்துகளையும், சமய, தத்துவக் குறிப்புகளையும் உள்ளடக்கமாகக் கொண்டது. ஜே.எம்.நல்லுசாமிப்பிள்ளை, தி.அரங்கசாமிநாயுடு, கி.குப்புசாமி, மெய்கண்ட முதலியார், பண்டிதை அசலாம்பிகை அம்மாள், காசிவாசி செந்திநாதையர், துடிசை கிழார் அ.சிதம்பரனார், நாகை ஸி. கோபாலகிருஷ்ணன் எனப் பல சித்தாந்தப் பெருமக்கள் இவ்விதழில் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளனர். சைவ சித்தாந்தக் கருத்துக்கள் வினா – விடையாக பல்வேறு விளக்கங்களுடன் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.
பாஷை என்பதை ‘பாழை’ என்றே இந்த இதழ்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஆகம விளக்கம் பற்றிய கட்டுரைகளும் உள்ளன. பூவை கலியாண சுந்தர முதலியாரின் மறைவிற்குப் பின் வி.உலகநாத முதலியார் இதன் ஆசிரியராக இருந்து நடத்தியிருக்கிறார். சைவ சித்தாந்த மகா சமாஜத்தின் மூலமாக வெளிவந்த இவ்விதழ், தற்போதும் வெளிவந்து கொண்டிருக்கிறது.
சைவம்
சென்னை சிவனடியார் திருகூட்டம் என்றழைக்கப்படும் சைவ மஹா சபையின் மாதாந்திர இதழ் இது. சென்னை ஏழுகிணறு பகுதியில், 1914ல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இவ்விதழின் நோக்கம் சைவத்தின் பெருமையைப் பரப்புவதும், பழமையைப் போற்றுவதும். இருக்கம் ஆதிமூல முதலியார் இதன் ஆசிரியர். சைவத்தின் உயர்வு, சைவ சமயத்தின் உண்மை, அதனைப் பரப்பச் செய்ய வேண்டியது பற்றிய கட்டுரைகள் வெளியாகியுள்ளன. பெரிய புராணம் தொடராக வெளியாகியுள்ளது. சாத்திர விளக்கம், நாம விளக்கம் என பல விளக்கக் கட்டுரைகள் காணப்படுகின்றன. சிவஞான போதம், தேவார, திருவாசகப் பாடல் விளக்கங்கள், நூல் அறிமுகப் பகுதி போன்றவையும் அமைந்துள்ளன. இதழின் தலையங்கம் ஒன்றில், வாசிப்போர் உள்ளம் நெகிழும்படி கீழ்கண்டவாறு அதன் ஆசிரியர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
சந்தாதாரர்களுக்கு விஞ்ஞாபனம்
இக்காலத்தில் சைவ சமயபரிபாலனம் செய்வாரில்லை. கை ஒழுக்கங்கள் குன்றிப்போயின. ஒவ்வோர் காலத்தில் ஒவ்வொர் சைவாபிமானிகள் வெளிப்பட்டுச்செய்யும் முயற்சிகளும் அவ்வவர்களோடு அழிகின்றன. இப்படியே அடியேன் செய்யும் முயற்சிகளும் என்னோடேயழிந்து போகலாம். ஆதலால் நான் இப்போது தொடங்கி நடத்திவருவன என்றும் நிலைபெற்று மேலுமேலும் விருத்தியடையுமாறு பெருமுயற்சிகள் செய்துகொண்டிருக்கிறேன். நான் இன்னும் இரண்டொரு வருடம் உயிரோடிருந்தால் இம்முயற்சி இறைவனருளால் முற்றுப்பெறும். இதற்கிடையில் பத்திரிகைக்கு விஷயங்கள் எழுதுவதில் என்மனம் செல்லவில்லை. அவரவர்கள் பலபல உதவிகளை நாடி எழுதுங் கடிதங்களைக் கவனிக்கவும் இயலவில்லை. பத்திரிகை தாமதித்து அனுப்பநேரிடுகிறது. இக்குறைகளை சிலகாலம்வரை அன்பர்கள் பொறுத்துக்கொள்ளுமாறு பிரார்த்திக்கிறேன்.
– இ. ஆதிமூல முதலியார்.
ஆரிய தர்மம்
இந்துக்களின் தர்ம நெறிகளை விளக்கும் வைதீக சமயம் சார்ந்த இதழ். காஞ்சி காமகோடி பீடாதிபதி அவர்களின் ஆசியுடன் கும்பகோணத்தில் இருந்து 1914 முதல் வெளிவந்திருக்கிறது. ப.பஞ்சாபகேச சாஸ்திரிகள் இதன் ஆசிரியர். ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீவாணி விலாஸ பிரஸ்ஸில் அச்சிடப்பட்டு வெளியாகியிருக்கிறது. சங்கரரின் கொள்கைகளை முதன்மையாகக் கொண்ட இவ்விதழில் ஸ்ரீ சங்கரர் சரித்திரம், ஸ்ரீ சங்கர தத்துவங்கள், அம்பரீஷ சரித்திரம், ஈச்வர பூஜா விதானம், வியாஸகலீயம், மாயாசாஸ்திரம், ஸ்மிருதிகள், கல்வி, ஒழுக்கம், தவம், ஞான யோக விளக்கம் உள்பட பல கட்டுரைகள் வெளியாகியுள்ளன. வசதியுள்ள பலர் நிதியுதவி செய்து இவ்விதழ் வளர்ச்சிக்கு ஊக்குவித்துள்ளனர்.
ஞானசூரியன்
ஞானசூரியன் யோக, ஞானத் தத்துவ விளக்கமாக 1922 ஏப்ரல் முதல் வெளிவந்த நூல். இரண்டு வருடங்கள் மட்டுமே வெளிவந்த இதன் ஆசிரியர் கருணையானந்த பூபதி அவர்கள். திருவாரூரைத் தலைமையகமாகக் கொண்டு இவ்விதழ் வெளியானது. இந்து சமயத்தின் யோக, ஞான, சமயக் கருத்துக்கள், தத்துவ விளக்கங்கள் இவ்விதழில் இடம் பெற்றுள்ளன. கூடவே முகமது நபியின் சரித்திரமும் தொடராக வெளியாகியுள்ளது. இஸ்லாமியக் கருத்து விளக்கங்களும் நிறைய இடம் பெற்றுள்ளன. ஆம். கருணையானந்த பூபதி பிறப்பால் ஓர் இஸ்லாமியர். அவரது இயற்பெயர் முகமது இப்ராஹிம். ’மணிமுத்து நாயகம்’ என்ற புனை பெயரிலும் எழுதியுள்ளார்.
‘வேதாந்த பாஸ்கரன்’, ‘ஞானக் களஞ்சியம்’,‘ஞானயோக ரகசியம்’, ’சர்வ மதஜீவகாருண்யம்’, ‘கந்தப்புகழ்’, ‘முருகப்புகழ்’, ‘திருப்பாவணி’,’காவடிக் கதம்பம்’, ‘முருகர் தியானம்’, ‘தெட்சணாமூர்த்தி பக்தி ரசக் கீர்த்தனை’ உள்ளிட்ட பல நூல்களை இவர் எழுதியுள்ளார். தமிழக முன்னாள் முதல்வர் மு. கருணாநிதிக்குப் பெயர் சூட்டியவர் இவர்தான். கருணாநிதியின் தந்தை, தாய் இருவருமே கருணையானந்தபூபதியின் அத்யந்த பக்தர்கள்.
சன்மார்க்க பானு
ஜனவரி 1925 முதல் ராணிபேட்டையிலிருந்து பிரதிமாதம் பௌர்ணமி தோறும் வெளிவந்த இதழ் இது. இதன் ஆசிரியர் பண்டிட் பி. ஸ்ரீநிவாசலு நாயுடு. சரியை, கிரியை, ஞானம், யோகம் இவற்றை மையப்படுத்தி வெளியான இதழ். விழிப்புணர்வைத் தூண்டும் சமூக நலன் சார்ந்த செய்திகளும் இவ்விதழ்களில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.
ஹரிஸமய திவாகரம்
1923ல் துவங்கப்பட்ட வைணவ சமய இதழ். ஸ்ரீராமாநுஜரின் தத்துவம் கொள்கைகள், பெருமைகளை விளக்கும் இதழ். பண்டிதர் ஆ.அரங்கராமாநுஜன் இதன் ஆசிரியர். மதுரை ஹரிஸமய திவாகர அச்சுக்கூடத்தில் பதிப்பிக்கப்பட்டு இரு மாத இதழாக வெளியானது. வைஷ்ணவர்களின் பெருமை, ஸ்ரீபாஷ்யகாரர் சரித்திரம், ஸ்ரீ கிருஷ்ண சரித்திரம், கம்பநாட்டாழ்வார், தத்வத்ரய விசாரம், யக்ஷ ப்ரச்நம், வைஷ்ணவ தர்மம், ஸ்ரீராமாநுஜ சித்தாந்தப் ப்ரகாசிகை, ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சித்தாந்த சாரம், திவ்விய சூரி சரிதம், ருக்மாங்கத சரிதம், திருக்குறள் சமயம், திருக்குறள் கடவுள் வாழ்த்து ஆராய்ச்சி, நசிகேதோபாக்யானம், யாதவாப்யுதயம், கம்பராமாயணம் அரங்கேறிய காலம் என பல கட்டுரைகள் வெளியாகியுள்ளன. பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசார்யர், மு.இராகவையங்கார், உ.வே.நரசிம்ஹாச்சாரியார், உ.வே. அப்பணையங்கார் ஸ்வாமி, வி.எஸ்.ராமஸ்வாமி சாஸ்திரிகள் போன்ற பலர் இவ்விதழில் கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளனர். வைணவ மடம் சார்ந்த பலர் இவ்விதழ் வளர்ச்சிக்கு நிதியுதவி செய்து ஊக்குவித்துள்ளனர்.
ஸன்மார்க்கப் பர்தர்சினீ
மதுரையிலிருந்து, தேதியூர் சுப்பிரமணிய சாஸ்திரிகளின் ஆசிரியர் பொறுப்பில் 1933, செப்டம்பர் முதல் வெளியான மாத இதழ் இது. ராமாயணம், மகாபாரதம், அவற்றின் சிறப்பான தத்துவங்கள், கீதையின் பெருமை, சங்கர விஜயம் போன்றவற்றைப் பற்றிய தொடர் கட்டுரைகளைத் தாங்கி வந்திருக்கிறது. புராணக் கதைகளும், கட்டுரைகளும் வெளியாகியிருக்கின்றன. ஆலய நுழைவுப் போராட்டம் பற்றிய செய்திகளும் வெளியாகியுள்ளன.
திருப்புகழ் அமிர்தம்
திருப்புகழின் பெருமையை விளக்க வெளிவந்த இந்த இதழ் கிருபானந்த வாரியாரின் ஆசிரியர் பொறுப்பில் காங்கேயநல்லூரில் இருந்து வெளியானது. 1935ல் துவங்கப்பட்ட இவ்விதழில் முருகனின் பெருமை, திருப்புகழின் அருமை, சிறப்புகள், முருகன் அருள் புரியும் விதம், ஆலயங்கள் பற்றிய செய்திகள் இடம் பெற்றன. திருப்புகழ் பாடல்களின் விரிவான விளக்கவுரை மாதந்தோறும் இடம் பெற்றது.
அம்ருதலஹரி
பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் ஆசிரியராக இருந்து நடத்திய வைணவ சமய இதழ். 1938ல் காஞ்சியில் இருந்து வெளிவந்த இவ்விதழ் பின்னர் ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து வெளிவந்தது. பிற்காலத்தில் ஸுந்தரராஜாச்சாரியார் இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். வைணவம் சார்ந்த பல தத்துவ விளக்கங்கள், விவாதங்கள் மிக விரிவாக இடம் பெற்றுள்ளன. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை காஞ்சியில் நடக்கும் அரிய விழாவான அத்திகிரி வைபவம் எனப்படும் அத்தி வரதர் வைபவம் பற்றிய சுவையான செய்திகள் இவ்விதழ் ஒன்றில் காணப்படுகிறது. வடகலை, தென்கலை விவாதங்கள், என குழு சார்ந்த விவாதங்களும் இடம் பெற்றுள்ளன. பல க்ரந்தங்களுக்கு, பாடல்களுக்கு பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் விளக்கவுரை அவரது மேதைமையைப் பறை சாற்றுகிறது. பாஷ்ய விளக்கங்கள், முமூக்ஷுப்படிக்கான விளக்கங்கள் போன்றவை மணிப்ரவாளமாக எழுதப்பட்டுள்ளன. இவ்விதழின் ஆசிரியர் அண்ணங்கராச்சாரியார், பிற்காலத்தில் ‘ஸ்ரீராமநுஜன்’ என்ற இதழையும் துவங்கி நடத்தியிருக்கிறார்.
மாத்வ மித்திரன்
மத்வ சமய விளக்கக் கொள்கைகள் கொண்ட மாத இதழ். 1940களில் கும்பகோணத்தில் இருந்து வெளிவந்த இவ்விதழின் ஆசிரியர் ரங்கனாதாச்சாரிய பாகவதர் இவ்விதழில் பகவத்கீதை விளக்கம், ஹரிகதாம்ருதஸாரம், ஸ்ரீமாத்வ விஜயம், குரு ஆபோத தௌம்யர் போன்ற பல தலைப்புகளில் கட்டுரைகள் வெளியாகியுள்ளன. மாத்வ சமயம் சார்ந்து வெளிவந்த அக்காலத்தின் ஒரே தமிழ் இதழ் இதுதான். இது பற்றி அந்த இதழில் காணப்படும் குறிப்பு:- ‘மாத்வர்களின் சாஸ்திரீயமான தமிழ் பத்திரிகை இது ஒன்றே. ஸ்ரீ மத்வ மதத்தின் அரிய இரகசியங்கள், ஸம்பிரதாயங்கள், மாகாத்மியங்கள், புராண சரிதைகள், மாத்வ வகுப்பு புண்ய புருஷர்களின் சரித்திரங்கள், வேதாந்த சர்ச்சைகள், தர்ம சாஸ்திர விசாரங்கள், தினசரி விரதாதி குறிப்பு, மகாபாரத தாத்பர்ய நிர்ணயம் முதலான அநேக கிரந்தங்களின் மொழிபெயர்ப்புகள் முதலிய எண்ணிறைந்த விஷயங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. ஸ்ரீ மத்வ மதத்தை சுலபமாய் அறிந்து கொள்ள இப்பத்திரிகைக்கு உடனே சந்தாதாரர்களால் சேருங்கள்’ என்கிறது.
ஞானசம்பந்தம்
1941 டிசம்பரில் ஆரம்பித்து தருமபுர ஆதினத்தாரால் நடத்தப்பட்ட இதழ் இது. ஒடுக்கம் ஸ்ரீ சிவகுருநாதத் தம்பிரான் ஆசிரியராக இருந்து நடத்தியிருக்கிறார். தமிழ் மட்டுமல்லாமல் ஆங்கிலத்திலும் இவ்விதழில் கட்டுரைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. சைவ சமயத்தின் சிறப்பு, வேதத்தின் பெருமை, ஆகமத்தின் முக்கியத்துவம், ஞான சம்பந்தரின் அருள் பாடல் விளக்கங்கள், தருக்கசங்கிரக விளக்கம் என பல்வேறு செய்திகளைத் தாங்கி இவ்விதழ் வெளிவந்திருக்கிறது. சி.கே.சுப்பிரமணிய முதலியார், கா.ம.வேங்கடராமையா, பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார், பண்டிதர் நாராயணசாமி அடிகள், சுவாமிநாத சிவாசாரியார் உள்ளிட்ட பலர் இவ்விதழில் கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளனர். சமயம் சார்ந்த நூல்களின் நூல் விமர்சனமாக ‘மதிப்புரை’ப் பகுதி இவ்விதழில் இடம் பெற்றுள்ளது. சைவ சமயத்தின் பெருமையை அனைவரும் உணர்ந்து கொள்வதற்காக வெளிவந்த இதழ் இது என்கிறது பத்திரிகைக் குறிப்பு.
பிற்காலத்தில் இவ்விதழை சோமசுந்தரத் தம்பிரான் ஆசிரியராக இருந்து நடத்தினார். அவரது ஆசிரியர் பொறுப்பில் வெளிவந்தபோது சமூக நலன் சார்ந்த கட்டுரைகளும், தொல்காப்பிய விளக்கம், திருக்குறள் மேன்மை போன்ற இலக்கியக் கட்டுரைகளும் ராசி பலன் போன்ற பகுதிகளும் இடம் பெற்றுள்ளன.
இவை தவிர்த்து மேலும் பல சமயம் சார்ந்த இதழ்கள் வெளியாகியிருக்கின்றன. ‘ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தியே அடுத்த அவதார புருடர்’ என்பதை வலியுறுத்தி தியாசபிகல் சொஸைட்டி சார்பாக 1909 முதல் ‘பூர்ண சந்திரோதயம்’ என்ற மாத இதழ் வெளியாகியிருக்கிறது. (ஜே.கே. அதை உதறிவிட்டுச் சென்றது வரலாறு) ‘தர்மபோதினி’ என்ற சமய, சமூக இதழ், தர்மபுரியிலிருந்து ஏப்ரல் 1924 முதல் வெளியாகியுள்ளது. காரைக்குடியை அடுத்த பலவான்குடியிலிருந்து ’சிவநேசன்’ என்னும் பெயரில் தமிழ் மற்றும் சைவ சமயம் சார்ந்த இதழ் 1933ல் வெளிவந்துள்ளது. வீர சைவம் சார்பாக 1934 முதல் ’சிவபக்தன்’ என்ற இதழ் வெளிவந்துள்ளது. வைணவம் சார்ந்த கருத்துக்களையும், திருப்பதி வேங்கடவன் பெருமையையும் மக்களிடையே பரப்ப தஞ்சாவூரின் கோவில்வெண்ணியிலிருந்து 1942 மே மாதம் முதல் ஸ்ரீவேங்கட க்ருபா என்ற இதழ் வெளியாகியிருக்கிறது. சந்தானகோபாலன் ஆசிரியராக இருந்து நடத்தியிருக்கிறார். திருக்கோயில் என்ற இதழ் தமிழக அரசின் சார்பாக பல ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வருகிறது.
மேற்கண்ட பட்டியலில் இடம் பெறாத அக்காலச் சமய நூல்கள் பலவும் இருக்கக் கூடும் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. வாசிக்கக் கிடைத்தவற்றின் தொகுப்பே இக்கட்டுரை.

























ஞானப் பொக்கிஷம் ஞானாலயா | நேர்காணல்: அரவிந்த் சுவாமிநாதன்



புதுக்கோட்டையில் இறங்கி ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுநரை விசாரித்ததுமே, ‘தெரியும் சார், வாங்க போகலாம் என்று ஏற்றிக் கொண்டார். திருக்கோகர்ணத்தில் இருக்கும் ஞானாலயா நூலகமும் சரி, கிருஷ்ணமூர்த்தியும் சரி அந்த அளவுக்குப் பிரபலம். பழங்கால நூல்கள், இதழ்கள், மலர்கள், தொகுப்புகள் என ஒன்றரை லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் இங்கே பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. அத்தனையும் கிருஷ்ணமூர்த்தி-டோரதி கிருஷ்ணமூர்த்தி இணையரின் உழைப்பு, கனவு. ஆரம்பத்தில் ‘மீனாட்சி நூலகம் என்று தனது தாயாரின் பெயரில்தான் இந்த நூலகத்தை நடத்தி வந்திருக்கிறார், கிருஷ்ணமூர்த்தி. அது ஏதோ வாடகை நூல் நிலையத்தின் பெயர் போல இருப்பதாக நண்பர்கள் சொல்லவும், ‘ஞானாலயா என்று பெயர் மாற்றம் செய்தார். ‘ஞானச்சோலையாக, ஆய்வாளர்களின் வேடந்தாங்கலாகத் திகழ்ந்து வரும் ஞானாலயா மூலம் இன்றைக்கு நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளனர். இன்றும் பலர் ஆய்வுக்காக நாடி வந்த வண்ணம் உள்ளனர்.

10-15 நிமிடப் பயணத்தில் ‘ஞானாலயா வந்துவிட்டது. நாம் உள்ளே நுழைந்ததும் “வாருங்கள் என்று வரவேற்கிறார், டோரதி கிருஷ்ணமூர்த்தி. “சார் இப்பத்தான் வெளில போனாரு. கொஞ்ச நேரத்துல வந்திருவாரு என்றார். சிறிது நேரம் காத்திருக்க, தனது இரு சக்கர வாகனத்தில் வந்து இறங்குகிறார் கிருஷ்ணமூர்த்தி. “வாருங்கள் என்று வரவேற்றுவிட்டு நம்முடன் உரையாடத் துவங்குகிறார். புத்தகச் சேகரிப்பில் தனது ஆர்வம், அந்தக் காலத்து அச்சகங்கள், பதிப்பகங்கள், நூலகங்கள், அதைப் பாதுகாத்த புரவலர்கள், நூலகங்களின் இன்றைய நிலை என்று அவர் சொல்லச் சொல்ல கேட்கும் நாம் பிரமிக்கிறோம். மூன்று மணி நேரத்துக்கும் மேல் நீண்ட அந்த உரையாடலில் இருந்து…

புத்தக ஆர்வம்

என்னுடைய தந்தையார் கே.வி. பாலசுப்ரமணியன், நல்ல படிப்பாளி. கல்வி அதிகாரியாகப் பணியாற்றியவர். அவர் மூலம் எனக்குச் சிறு வயதிலேயே புத்தகங்கள் அறிமுகமாகின. என் தந்தையார் ஒருமுறை சில நூறு புத்தகங்களை என்னிடம் கொடுத்து இவற்றைக் கவனமாகப் பாதுகாத்து வா என்று சொன்னார். ஒருநாள் அதில் ஒரு புத்தகத்தைப் புரட்டினேன். அது என் தாய்வழித் தாத்தாவான பொன்னுசாமி, 1873ல், சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரியில் படித்தபோது, எஸ்.எஸ்.எல்.சியில் தமிழில் முதல் பரிசு பெற்றமைக்காகக் கிடைத்த பரிசு. Footprints of Famous men என்பது அந்தப் புத்தகத்தின் பெயர். கோல்டன் கலரில் பச்சையப்பன் கல்லூரி எம்ப்ளம் பொறித்த நூல் அது.




தாத்தா பொன்னுசாமி, திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஞானியார் அடிகளுக்கு ஆங்கிலம் சொல்லித் தந்தவர். ஆசிரியராக இருந்தவர். ஆங்கிலம், தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் மூன்றிலும் தேர்ந்தவர். கரந்தை தமிழ்ச்சங்கம் உருவாதற்குக் காரணமானவர். என் தாத்தா கையெழுத்திட்ட ‘தனிப்பாடல் திரட்டு என்ற நூலும் அந்தச் சேகரிப்பில் இருந்தது. அது எழுத்தாளர் கு. அழகிரிசாமி அவர்கள் வெகுநாட்களாய்த் தேடிக் கொண்டிருந்த புத்தகம் என்பதை அறிந்ததும் எனக்கு வியப்பாக இருந்தது. அதுமுதல் பழைய புத்தகங்களின் மீதான எனது காதலும் தேடுதலும் அதிகரித்தது.

பாரதி துவங்கி அசோகமித்திரன் வரை பத்திரிகைகளில் எழுதி, பின்னர்தான் அவை நூல்களாக வெளியாகி இருக்கின்றன. நேரடியாகப் புத்தகங்களை வெளியிட்டவர்கள் மு.வ. உள்ளிட்ட ஒரு சிலர்தான். ஆக, பத்திரிகைகள்தான் எழுத்திற்கு அடிப்படையாக அந்தக் காலத்தில் இருந்திருக்கின்றன. ஞானாலயா பத்திரிகைகளின் சேகரிப்பில் தனித்த கவனம் செலுத்தியது. பாரதியாரின் முதல் கவிதை வெளியான விவேகபாநு 1904 இதழ் என்னிடம் இருக்கிறது. அதை நீங்கள் பார்ப்பதற்கும் இப்போது உள்ள ‘தனிமையிரக்கம் பாடலைப் பார்ப்பதற்கும் வேறுபாடு இருக்கும். ஆக, முதற் பதிப்பைச் சேர்ப்பது, அவை வெளியான மூல நாளிதழ்கள், வார, மாத இதழ்களைச் சேர்ப்பது என்பதில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தேன். பாரதியின் சுதேச கீதங்கள், உ.வே.சா.வின் மணிமேகலை போன்றவற்றின் முதல் பதிப்பில் இடம்பெற்ற பல விஷயங்கள் அதற்குப் பிறகு வந்த பதிப்புகளில் இல்லை. அப்படித் தேடித் தேடிச் சேகரித்தவைதான் இந்த இத்தனை நூல்களும். இதற்கு என்னை ஊக்கப்படுத்தியவர் ஏ.கே. செட்டியார். பல புத்தகங்கள் எனக்குக் கிடைப்பதற்குக் காரணமாக இருந்ததும் அவர்தான். அவரது ‘குமரிமலர் இதழ்த் தொகுப்புகள் முழுமையாக என்னிடம் இருக்கின்றன.

புத்தகச் சேகரிப்பு

20 வயதிலேயே எனது புத்தகத் தேடல் துவங்கிவிட்டது. பல இடங்களுக்கும் பயணித்து நான் புத்தகங்களைச் சேகரித்திருக்கிறேன். இதற்கு மிகுந்த பொறுமை தேவை. அலைச்சல்களும் ஏமாற்றமும் இருக்கத்தான் செய்யும். செட்டிநாட்டுப் பகுதியில் நாள் முழுக்க, காலை முதல் மாலை வரை காத்திருந்து வெறும் கையுடன் திரும்பியிருக்கிறேன். விளக்கு வைத்தபின் எதுவும் கொடுக்கக் கூடாது என்பது நகரத்தார்கள் பின்பற்றி வரும் பழக்கம். அதனால் நான் உள்ளம் சோர்ந்து போகாமல் மீண்டும் மீண்டும் முயற்சி செய்திருக்கிறேன். இன்றைக்கும் செட்டிநாட்டில் புத்தகங்களைப் பொக்கிஷமாக, ஆவணமாகக் கருதுகிறார்கள். குழந்தை பிறப்பிற்கு, திருமணத்திற்கு, 60ம் ஆண்டு, 80ம் ஆண்டு, பவள விழா, முத்து விழா, வெள்ளி விழா எனப் புத்தகங்களை நகரத்தார்கள் தங்கள் குடும்ப விழாக்களில் வெளியிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். தமிழக்கடல் ராய. சொக்கலிங்கம் போன்றவர்கள் எல்லாம் இம்மாதிரி விழாக்களுக்குப் புத்தகங்களைத் தொகுத்துக் கொடுத்துள்ளனர். 1980க்கு முன்னால் புகழ்பெற்ற 13 பதிப்பாளர்களில் 10 பேர் நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்தான்.


அச்சகங்களும் பதிப்பகங்களும்

அந்தக் காலத்தில் தமிழ் நூல்களை அச்சிடுவதற்குச் சரியான அச்சகமே கிடையாது. 1835ல்தான் பிரிட்டிஷ் அரசு தமிழர்களுக்கு, இந்தியர்களுக்கு அச்சாபீஸ் வைத்துக் கொள்ள உரிமை வழங்கியது. அதற்கு முன் எல்லாம் கிறிஸ்துவ மிஷனரீஸ்தான் பதிப்பிக்க, விற்க உரிமையுள்ளவர்களாக இருந்தனர். பிற்காலத்தில் தமிழர்களின் அச்சுக்கூடம் உருவாவதற்குக் காரணமே அக்காலத்தில் ஜூப்ளி அச்சுக்கூடம், ரிப்பன் பிரஸ் போன்ற பல அச்சுக்கூடங்கள் கிறித்துவர்களுடையதாகவும், கிறித்துவப் பாதிரியார்களுடையதாகவும் இருந்ததுதான். நாம் எப்படி ஆங்கிலத்தை ‘மிலேச்ச பாஷை என்று சொன்னோமோ அதே போல் அவன் நமது மொழியை ‘நீச பாஷை என்று சொல்லிவிட்டான். அதனால்தான் தமிழ் நூல்கள் பலவற்றை அச்சிடுவதற்காக திரு.வி.க. ‘சாது அச்சுக் கூடம் என்பதை உருவாக்கினார். திரு.வி.க.வின் அண்ணன் உலகநாதன் அதனை நடத்தினார். அந்த எழுத்துக்களே ஒரு மாதிரி அழகாக இருக்கும். அம்மாதிரி எழுத்துக்கள் எல்லாம் இப்போது கிடையாது. மறைமலையடிகள் “முருகவேள் அச்சக சாலை என்ற ஒன்றை வைத்திருந்தார். இப்படிப் படிப்படியாகத் தமிழ் நூல்களை அச்சிட அச்சகங்கள் தோன்றின.

உ.வே.சா. கும்பகோணம் கல்லூரியில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது நூல்களைப் பதிப்பிப்பது என்றால் சென்னைக்கு வர வேண்டி இருந்தது. சனிக்கிழமை போட் மெயிலில் புறப்பட்டு வேலையை முடித்துவிட்டு ஞாயிறு இரவு போட்மெயிலில் அவர் திரும்பி விடுவார். இப்படி அவர் அலைவதைப் பார்த்துவிட்டு மனம் வருந்திய பூண்டி அரங்கநாத முதலியார் உ.வே.சா.வை பிரசிடென்சி கல்லூரிக்கு மாற்றினார். இதெல்லாம் வரலாறு.

பழைய பதிப்பகங்களில் அல்லயன்ஸ் குப்புசாமி ஐயர் செய்த சாதனையை யாரால் செய்ய இயலும்? அதேபோல ஜி.ஏ.நடேசனும் புகழ்பெற்ற பதிப்பாளர். ஆங்கிலத்தில் பத்திரிகை நடத்தியவர். இப்படி அந்தக் காலத்தில் நிறையச் செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால் வெளியே தெரியவில்லை. தெரிந்தாலும் அரசு ஆதரவில்லை. பல்கலைக்கழகங்கள் உதவவில்லை.

விராலிமலையில் இருக்கும் வக்கீல் ஒருவர்தான் முதன்முதலில் ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தியின் புத்தகத்தை 1928ல் தமிழில் மொழிபெயர்த்துக் கொடுத்திருக்கிறார். அந்த நூலின் பெயர் : “கல்வி கற்பித்தல் – ஒரு புதிய அணுகுமுறை. அதுபோல “At The Feet of the Master என்பது ஜே.கே.யின் புகழ்பெற்ற சொற்பொழிவு. அதனை “குருநாதரின் அடிச்சுவட்டில் என்ற தலைப்பில் விராலிமலையில் வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். இப்படிப் பரவலாகத் தமிழகம் முழுவதும் பதிப்பு முயற்சிகள் இருந்தன. 1960, 1970 வரை பதிப்பாளர்கள் தமிழ்நாட்டில் பரவலாக இருந்தார்கள். மதுரை, திருச்சி, திருநெல்வேலி, கோவை, கும்பகோணம் என்று எல்லா ஊர்களிலும் பதிப்பாளர்கள் இருந்தார்கள். ஆனால், இன்றைக்கு எல்லாம் அரிதாகிவிட்டது. அன்று பல மாவட்டங்களில் பதிப்பகங்கள் இருந்தன. இன்று கோவையில் விஜயா பதிப்பகம் போன்று ஒரு சிலதான் பிரபலமாக இருக்கின்றன. தற்போது எல்லாரும் சென்னையை நோக்கித்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நூலகங்கள்

திருச்சியில் பழைய புத்தகங்கள் விற்பனையில் முன்னோடியாக இருந்தவர் சுப்பையாச் செட்டியார். அவருக்கு தமிழ்நாட்டில், எந்தெந்தப் பிரபலங்கள் வீட்டில் எந்தெந்த மாதிரியான நூலகங்கள் இருக்கின்றன என்பது தெரியும். இவர் என்ன செய்வார் என்றால் பிரபல மனிதர்கள், அறிஞர்கள் யாரேனும் மறைந்து விட்டால் அதற்கு ஒரு மாதம் கழிந்த பின்பு, அவர்கள் வீட்டுக்குச் சென்று பேசி அந்தப் புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டுவந்து விடுவார். அவரை நான் சந்தித்துப் பேசியபோது வாசன், கொத்தமங்கலம் சுப்பு, கிருஷ்ணசாமி ஐயர் உள்பட பல பிரபலங்கள் தன் கடைக்கு வந்ததாகச் சொல்லியிருக்கிறார். செட்டியார் திருச்சியில் பிரபலம் என்றால் சென்னை மூர் மார்க்கெட்டில் ஜெயவேல் பிரபலம். லண்டன் டைம்ஸிலேயே அவர் கடை குறித்த விளம்பரங்கள் வரும். மூர் மேக்கெட் தீப்பிடித்து எரிந்தது பழைய புத்தகங்களுக்கும், பழைய சேகரிப்புகளுக்கும் அதன் ஆர்வலர்களுக்கும் மிகப் பெரிய இழப்பு. தியாசபிகல் சொசைட்டி (பிரம்மஞான சபை) நூலகங்கள் அந்தக் காலத்தில் பல ஊர்களில், சொல்லப்போனால் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் இருந்தன. இன்றைக்கும் சிவகங்கையில் பிரம்மஞான சபை நூலகம் இருக்கிறது.

அன்றைக்குப் பல தனியார் நூலகங்கள் மிகவும் புகழ்பெற்றதாக இருந்தன. நான் கல்லூரியில் படிக்கும்போது திருச்சியில், பெரியகடை வீதியின் மாடி ஒன்றில் நேஷனல் லைப்ரரி இருந்தது. வ.ரா.வை, கல்கி முதன்முதலில் சந்தித்த இடம் அதுதான். அங்கு சென்று நிறையப் புத்தகங்களை வாசித்திருக்கிறேன். தனி நபர் நூலகங்கள் என்று எடுத்துக் கொண்டால் அந்தக் காலத்தில் ஆர்.கே.சண்முகம் செட்டியாரின் நூலகம் மிகப் பெரிய நூலகமாக இருந்தது. அந்த நூலகத்தில் வேலை பார்த்தவர்தான் எழுத்தாளர் ஆர்.சண்முகசுந்தரத்தின் தம்பி ஆர்.திருஞானசம்பந்தம். சண்முகம் செட்டியார், ‘வசந்தம் என்ற இதழை, திருஞானசம்பந்தத்தை ஆசிரியராக வைத்து வெளியிட்டார். இன்றைக்கு ‘வசந்தம் பத்திரிகையைப் பற்றி எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? இன்னுமொரு தெரியாத செய்தி சொல்கிறேன். சண்முகம் செட்டியார், சிலப்பதிகாரத்தின் புகார் காண்டத்திற்கு உரை எழுதியிருக்கிறார். அந்த நூல் என்னிடம் இருக்கிறது. அதுபோல கோவையில் ஜி.டி.நாயுடுவின் நூலகமும் மிகப் புகழ்பெற்றது. அதில் கல்லூரி வாழ்க்கைக்குப் பிறகு நாவலர் நெடுஞ்செழியன் பணியாற்றினார் என்று நினைவு. அது போல அழகப்பச் செட்டியாரின் நூலகமும் மிகப் பெரியது. அதுவும் காரைக்குடியில் அழகப்பா கல்லூரி உருவானதும் சா.கணேசன் முயற்சியில் அது அங்கு சென்றுவிட்டது.

சென்னையிலும் முன்பு மாக்ஸ்முல்லர் பவனில் மாக்ஸ்முல்லர் நூலகம், யூ.எஸ்.ஐ.எஸ். நூலகம் இருந்தது. தனியார் நூலகங்கள் நிறைய இருந்தன. Servants of India Society Library லஸ் கார்னரில் இருந்தது. சீனிவாச சாஸ்திரியார் தலைவராக இருந்து நடத்திய நூலகம் அது. Y.M.I.A.Library இருந்தது. காமதேனு தியேட்டருக்கு எதிரே ரானடே நூலகம் இருந்தது. இப்படி ஒவ்வொரு நூலகத்திற்குப் பின்னாடியும் மிகப் பெரிய கதைகள் இருக்கின்றன. ஆனால், இன்றைக்கு யாருக்குமே தெரியாது. நூறு ஆண்டு கூட ஆகவில்லை. இந்தச் செய்திகள் எல்லாம் மறந்து போய் விட்டன. பல நூலகங்கள் செயல்படவில்லை. சென்னையில் நூலகங்கள் என்றால் கன்னிமாரா, மாவட்டங்களில் மாவட்ட நூலகங்கள் என்றுதான் சொல்வார்களே தவிர, பல நூலகங்களைப் பற்றி இன்றைக்கு யாருக்குமே தெரியாது.

புத்தக மறுமலர்ச்சியின் தந்தை: சக்தி வை.கோவிந்தன்

1920க்குப் பிறகு, காந்தியால் ஏற்பட்ட சுதந்திரத் தாகம் மற்றும் விழிப்புணர்ச்சிக்குப் பிறகு ஒவ்வொரு மாவட்டங்களிலும் பல அச்சுக்கூடங்கள் உருவாகின. பல பத்திரிகைகள் வெளியாக ஆரம்பித்தன. பல வெளியீட்டாளர்கள் வந்தார்கள். அதில் முக்கியமானவர் 1934ல் பர்மாவிலிருந்து தமிழகத்துக்கு வந்த சக்தி வை. கோவிந்தன். அவர் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் ராயவரத்தைச் சார்ந்தவர். அவர்தான் புத்தக வெளியீட்டில் மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தியவர். History of Indian Publication என்ற நூலை எழுதிய கேசவன், அந்த நூலில், “அந்தக் காலத்தில் நகரத்தார்கள் எல்லாம் வட்டிக் கடை வைத்துப் பிழைத்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில், இந்த மனிதர் (சக்தி வை.கோவிந்தன்) ஒரு லட்ச ரூபாயை முதலீடு செய்து, சக்தி காரியாலத்தை உருவாக்கினார் என்கிறார். இன்றைக்கு மியூசிக் அகாதமி இருக்கும் இடம்தான் அந்தக் காலத்தில் சக்தி காரியாலயம். அவர் வெளியிட்ட நூல்கள் எல்லாம் மிக முக்கியமானவை. அரசியல் நூல்கள், வரலாற்று நூல்கள், விவசாய நூல்கள், காய்கறிகளைப் பற்றி, மரங்களைப் பற்றி, மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் என்று பல தரப்பட்ட நூல்களை அவர் கொண்டு வந்தார். எனக்குத் தெரிந்து ரஷ்ய நூல்களை, இலக்கியங்களை முதன்முதலில் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டது அவர்தான். உலகப் புகழ்பெற்ற டைம் மேகசின் போல தமிழிலும் ஒரு பத்திரிகை வேண்டும் என்று விரும்பி, அதே ஃபார்மட்டில் ‘சக்தி என்ற இதழை ஆரம்பித்தார். கோவிந்தன் கடைசியாக வெளியிட்டது தினமணி ஆசிரியர் சொக்கலிங்கம் மொழிபெயர்த்த ‘வார் அண்ட் பீஸ். சக்தி கோவிந்தன் எல்லாம் ஒரு லட்சியத்துடன் வாழ்ந்தவர். அவரது நூல்கள் எல்லாம் இங்கே ஞானாலயாவில் இருக்கின்றன. இன்றைக்கும் கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்ளலாம் அப்படி ஒரு அச்சு. அப்படி ஒரு நேர்த்தி.

இன்றைக்கு அச்சுத்தொழில் கற்பனைகூடச் செய்ய முடியாத அளவுக்கு முன்னேறிவிட்டது. ஆனால், அன்றைக்கு காலால் ட்ரெடில் மிஷன் ஓட்டி அச்சிட்ட காலத்தில் அந்த மனிதர் செய்த சாதனை போற்றத் தகுந்தது. பெங்குவினுக்கு நிகராக ‘சக்தி மலர்கள் என்று ஒரு சீரிஸ் பண்ணியிருக்கிறார். 45 மலர்கள் வந்திருக்கின்றன. “Whats will we do that? “இனி நாம் செய்ய வேண்டியது யாது? என்னும் டால்ஸ்டாய் நூல்தான் சக்தி மலர் வெளியிட்ட முதல் நூல். அதன் எம்ப்ளமே கலங்கரை விளக்கம்தான். எழுத்தாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல; பதிப்பாளர்களுக்கும் அவர் ஒரு கலங்கரை விளக்கம். அந்தக் காலத்திலேயே எழுத்துலகில், பதிப்புலகில் பல புதுமைகளைச் செய்தவர். பெரிய காந்தியவாதி. ஆனால் அவர்தான் காரல் மார்க்ஸின் வரலாற்றை முதன்முதலில் வெளியிட்டார். அவர் அச்சுலகிற்கு, பத்திரிகை உலகிற்குச் செய்திருப்பது மிகப் பெரிய தொண்டு.

தமிழின் முன்னோடிப் பதிப்பாளர்: முறையூர் சொக்கலிங்கம் செட்டியார்

தமிழ் நூல்கள் வெளியீட்டில் அடுத்து மிக முக்கியமானவர் முறையூர் சொக்கலிங்கம் செட்டியார். தமிழின் மிகச் சிறந்த வரலாற்று நூல் ஆசிரியரான வெ.சாமிநாத சர்மாவை ஆதரித்தவர் இவர். படிக்கும் பழக்கமே இல்லாதவனைக் கூட வரலாற்று நூல்களை நாவல் மாதிரிப் படிக்கச் செய்தவர் என்ற பெருமை சாமிநாத சர்மாவுக்கு உண்டு. அவரது நூல்களை வெளியிடுவதற்காகவே பிரபஞ்ச ஜோதிப் பிரசுராலயத்தை ஆரம்பித்தார் செட்டியார். அதில் சாமிநாத சர்மாவின் நூலைத் தவிர வேறெதையுமே அவர் வெளியிட்டதில்லை. மொத்தம் 83 புத்தகங்களை அவர் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

தனது நூலை வெளியிடுவதற்காக முறையூர் சொக்கலிங்கம் செட்டியார் ஆரம்பித்ததுதான் பிரகாஷ் பதிப்பகம். அவரது மாமா வள்ளல் சண்முகஞ்செட்டியார். அவர்தான் ‘தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி என்னும் தொகுப்பை முதன்முதலில் கொண்டு வந்தவர். 1908ல் வெளிவந்த அந்த நூல்தான் பிற்காலத்தில் வெளியான தனிப்பாடற்றிரட்டு நூல்களுக்கு எல்லாம் முன்னோடி நூல். சண்முகனார் முறையூர் ஜமீனும் கூட. இப்படியெல்லாம் தமிழுக்காகவும், புத்தகங்களுக்காகவும் அந்தத் தலைமுறையில் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இன்றைக்கு நாம் சிந்திக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறோம்.

இரட்டைமலை சீனிவாசன்

அம்பேத்காருடன் வட்டமேசை மாநாட்டுக்குச் சென்றவர் நம் தமிழ்நாட்டின் இரட்டைமலை சீனிவாசன். அதைப்பற்றி யாருமே பேசுவதில்லை. அப்படிப் பேசினாலும் ஒரு குழு அல்லது வேறு சில அடிப்படைகளில்தான் பேசுகிறார்கள். உண்மையில் வட்ட மேசை மாநாட்டிற்கு பிரிட்டிஷார் அம்பேத்கரை அழைத்தது போலவே இவரையும் கூப்பிடுகிறான், தென் மாநிலத்தின் பிரதிநிதியாய். அம்பேத்கர் அதனைத் தெரிந்துகொண்டு, இரட்டைமலை சீனிவாசனிடம், “நாம் ரெண்டு பேரும் தனித் தனியாக அறிக்கை சமர்ப்பிக்க வேண்டாம். ஒன்றாகவே சமர்ப்பிப்போம். நீங்கள் தயாரித்த அறிக்கையை என்னிடம் கொடுங்கள் என்று கேட்டு வாங்கி, ஒன்றாகச் சமர்ப்பிக்கிறார். இந்த இரட்டை மலை சீனிவாசன்தான் 1920களில், இரட்டை ஆட்சி முறை அறிமுகமானபோது, சுப்பராய ரெட்டியார் அமைச்சரவையில், தாழ்த்தப்பட்டவர்களை காந்தி ‘ஹரிஜன் என்று அழைப்பதற்கு முந்தைய கால கட்டத்தில், அவர்களை “ஆதி திராவிடர் என்று அழைக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியவர். ஆதி திராவிடர்கள் என்றால் பூர்விகக் குடிகள் என்பது பொருள்.

வட்டமேசை மாநாட்டில் கலந்து கொண்டவர்களை எல்லாம் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் விருந்துக்கு அழைக்கிறார். வந்தவர்களை கணவரும், மனைவியும் கை கொடுத்து வரவேற்கிறார்கள். இரட்டைமலை சீனிவாசன் தன்னுடைய முறை வரும்போது கை கொடுக்க மறுத்துவிடுகிறார். “ஏன்? என்று ஜார்ஜ் கேட்க, சீனிவாசன் தன் சட்டைக்குள்ளிலிருந்து ஒரு அட்டையை அடுத்துக் காண்பிக்கிறார். அதில் “I am untouchable என்று இருக்கிறது. ஜார்ஜ் what do you mean என்று கேட்க, சீனிவாசன் அன்றைய சமூகநிலையை, நடப்பு உண்மைகளைச் சொல்கிறார். “நான் என்னால் இயன்ற அளவுக்கு இதற்கு எதிரான முயற்சிகளைச் செய்கிறேன். நீங்கள் இப்போது என் விருந்தினர் என்று கூறி கை கொடுக்கிறார் ஜார்ஜ். 1892-1899 இரட்டைமலை சீனிவாசன் “பறையன் என்ற பெயரில் ஒரு பத்திரிகையை நடத்தினார். அதன் தொகுப்பு எதுவும் தற்போது கிடைக்கவில்லை. பின்னால் அயோத்திதாசப் பண்டிதரின் ஒரு பைசாத் தமிழன் தொகுப்பு கிடைக்கிறது. ஆனால் இரட்டைமலை சீனிவாசனின் இதழ்கள் கிடைக்கவில்லை. இரட்டைமலை சீனிவாசனின் சகோதரி தனலட்சுமியின் கணவர்தான் அயோத்திதாசர்.

பாரதியின் கனவு

பாரதி என்ன சொல்கிறான், தமிழையே புகழ்ந்து கொண்டிருக்காதே. அது செம்மொழி, சிறந்த மொழி என்று நீ கருதினால் அதை உலகம் ஒப்புக்கொள்ளும்படியாக நீ செய்ய வேண்டும் என்கிறான். சும்மா சொல்லிச் செல்லவில்லை. அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்றும் சொல்கிறான். அதனால் தான் மகாகவி. அவன் கருத்துக்கள் என்றும் மாறாது.

“பிறநாட்டு நல்லறிஞர் சாத்திரங்கள்
தமிழ்மொழியிற் பெயர்த்தல் வேண்டும
இறவாத புகழுடைய புதுநூல்கள்
தமிழ்மொழியில் இயற்றல் வேண்டும்
மறைவாக நமக்குள்ளே பழங் கதைகள்
சொல்வதிலோர் மகிமை இல்லை
திறமான புலமையெனில் வெளி நாட்டோர்
அதைவணக்கஞ் செய்தல் வேண்டும்.

என்கிறான்.

பாரதியின் கனவை நனவாக்கிய முதல் தமிழர் என்றால் தனிநாயக அடிகளைத்தான் சொல்ல வேண்டும். அவர் Tamil Culture என்ற தலைப்பில் ஒரு காலாண்டு இதழை நடத்தினார். அதில் தமிழ் இலக்கியம் பற்றிய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டார். சிறந்த ஆசிரியர்களை, கட்டுரையாளர்களைக் கொண்டு அவற்றை மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டார். அப்போதெல்லாம் தமிழ் எம்.ஏ. படிப்பு என்றாலும் இரண்டு தாள்கள் ஆங்கிலம் அதில் உண்டு. ஆக தமிழோடு அவர்கள் ஆங்கிலத்திலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாக இருப்பர். டாக்டரேட் தீஸிஸ் எல்லாம் ஆங்கிலத்தில்தான் எழுத வேண்டும், அது தமிழ் பற்றிய ஆய்வாக இருந்தாலும் கூட. மு.வ. தமிழ்த்துறைத் தலைவராக வந்த பிறகுதான் இது மாறியது, தமிழ்ப் படிப்பிற்கு ஆங்கிலம் வேண்டாம் என்று. தமிழாய்வுக்கு தீஸிஸ் ஆங்கிலத்தில் வேண்டாம் என்று மாற்றியவர் அவர்தான். சொல்லப்போனால் அவருடைய முனைவர் பட்ட ஆய்வே ஆங்கிலத்தில்தான். பின்னர்தான் அது ‘சங்க இலக்கியத்தில் இயற்கை என தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளியானது. அவருக்கே ஆறுக்கு மேற்பட்ட மொழிகள் தெரியும். பல மொழிகள் கற்றவராக இருந்ததால் அவர்கள் எல்லம பரந்துபட்ட கண்ணோட்டம் உடையவராக இருந்தனர். இல்லாவிட்டால் மொழி நூல், மொழி வரலாறு எல்லாம் எழுத முடியாது. அவர்தான் ஆராய்ச்சி அணுகுமுறைகள், நெறிகள் போன்றவற்றையெல்லாம் எம்.ஏ.விற்குப் பாடமாகக் கொணர்ந்தார்.

அண்ணா

அண்ணா முதலமைச்சர் ஆனதும் முதன்முதலில் கையெழுத்துப் போட்டதே வாஞ்சிநாதனின் மனைவி பென்ஷனுக்கு ஒப்புதல் வழங்கித்தான். அது குறித்து அவரது உதவியாளர், “ ‘இவர் காந்தியத்திற்கு எதிரானவர். அதனால் பென்ஷன் பெறத் தகுதி இல்லை என்று பக்தவச்சலம் ஃபைலில் எழுதி இருக்கிறார் என்கிறார். உடனே அந்தக் கோப்பைக் கொண்டுவரச் சொல்கிறார் அண்ணா. அதை வாங்கிப் பார்த்தால், பக்தவச்சலம், “Not eligible for freedom fighters pension என்று எழுதி கையெழுத்திட்ட குறிப்பு இருக்கிறது. அதன் கீழே அண்ணா எழுதுகிறார். “வாஞ்சிநாதன் ஆஷைச் சுட்டது 1911, ஜூன். அண்ணல் காந்தியடிகள், தென் ஆப்பிரிக்காவில், அகிம்சையையும், சத்தியாகிரகத்தையும் பரீட்சார்த்தமாக முயற்சி செய்ய ஆரம்பித்தது அப்போதுதான், அவர் இந்தியாவிற்கு வந்ததே 1914ல் தான். ஆகவே வாஞ்சிநாதன் ஆஷைச் சுட்ட காலத்தில், இந்தியாவில் அகிம்சை, சத்தியாக்கிரகம் என்ற பேச்சே எழவில்லை. ஆகவே, “eligible for pension என்று அவர் குறிப்பு எழுதினார். அண்ணாவிடம் சொந்தமாக கார் கூட இல்லை. காமராஜர், ராமமூர்த்தியிடம் “நந்தி ஹில்ஸுக்குச் சென்று ஓய்வெடுங்கள் என்று சொல்லியனுப்புகிறார். அண்ணா போகவில்லை. ‘சிம்லாவுக்குச் சென்று ஓய்வெடுங்கள் என்று நேரு ஜோதிபாசு மூலம் சொல்லியும் அண்ணா கேட்கவில்லை. அவர் மிகவும் எளிமையாகவே வாழ்ந்தார். முதலமைச்சர் ஆனதும் சம்பளத்தைக் குறைத்தவர் அவர்தான். அதிகாரிகளுக்கு இத்தனை ஜீப்புகள், செலவுகள் தேவையில்லை என்று குறைத்தவரும் அவர்தான். மக்களும் அரசும் இணைந்து தங்களுக்கான தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் ‘சீரணிப் படை என்பதை உருவாக்கினார். அவரோடு அது போய்விட்டது.

அன்றும் இன்றும்

நான் 38 ஆண்டுகாலம் ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவன். என்னிடம் மாணவர்கள், “சார், எங்களிடம் படிக்கும் பழக்கமே இல்லை. நல்ல நூல்களைப் பரிந்துரையுங்கள் என்று கேட்டால் மு.வ., கல்கியின் நாவல்களைப் பரிந்துரைப்பேன். வரலாறு என்றால் வெ.சாமிநாத சர்மா. இந்த மூன்று பேரின் புத்தகங்களை ஒருவன் படிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான் என்றால் பிற்காலத்தில் அவன் எல்லாப் புத்தகங்களையும் படிக்க ஆரம்பித்து விடுவான். இந்தக் காலத்திற்கும் கூட நான் கல்கியின் வரலாற்று நாவல்களைப் பரிந்துரைப்பேன். இன்றைக்கு ஜெயமோகன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் எனப் பலரும் நன்றாக எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்றைக்கு சினிமா மோகம் அதிகமாகி விட்டது. நீங்கள் கவிஞர் என்றால் திரைப்படத்திற்குப் பாடல் எழுதும் மோகம். எழுத்தாளர் என்றால் கதை-வசனம் எழுதும் மோகம். அப்போதுதான் பலரால் கவனிக்கப் படக் கூடும் என்ற எண்ணப்போக்கு இருக்கிறது. வருமானமும், புகழும் கூடவே கிடைக்கிறது. ஆனால் அன்றைக்கு சினிமா வேறு மாதிரி இருந்தது. நான் எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும்போது வந்த படம் ‘ஏழை படும் பாடு. பக்ஷிராஜா ஸ்டூடியோ தயாரிப்பு. சுத்தானந்தபாரதிதான் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். விக்டர் ஹ்யூகோவின் கதை. நாகையா, பாலையா, ஜாவர் சீதாராமனின் நடிப்பு மறக்கவே முடியாது. நான் பல தடவை பார்த்த படம் அது. இன்றைக்கு அப்படி ஒரு படம் வந்திருக்கிறது என்பதே பலருக்குத் தெரியாது. அந்தக் காலகட்டம் அப்படி இருந்தது.

அன்றைக்குப் பள்ளிகள் பாரதியார் பாடல், திருக்குறள் ஒப்புவித்தல், பாரதிதாசன் பாடல் என்றெல்லாம் பேச்சுப் போட்டிகள், கட்டுரைப் போட்டிகள் நடக்கும். இன்றைக்கு பள்ளிகளில் சினிமாதான் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. சினிமாக்களைப் பார்த்து அதே போன்று ஆடும் ரிகார்ட் டான்ஸ்தான் அதிகமாகி விட்டது. Literature Prefers Oldest. Science Prefers Latest என்று சொல்வார்கள். இலக்கியத்திற்கு எப்போதுமே பெருமை பழமையில்தான்.

அன்றைக்குத் தலைவர்களுக்குள்ளேயே நல்ல போட்டி இருந்தது. ஆதித்தனார் – நாம் தமிழர் இயக்கம், ம.பொ.சி. – தமிழரசு கட்சி, ஜீவானந்தம் – கலை இலக்கியப் பெருமன்றம், அண்ணா தமிழைச் சொல்லியே ஆட்சிக்கு வந்தவர். இந்தத் தலைவர்களுக்குப் பின்னால் நிறையப் படித்தவர்கள், கற்றவர்கள் இருந்தார்கள். தமிழரசுக் கட்சியில் மு.வ. தெ.பொ.மீ., ந.சஞ்சீவி போன்றோ இருந்தனர். அதே போல அண்ணாவுக்குப் பின்னால் தில்லை வில்லாளன் எம்.ஏ.பி.எல், ராதாமணாளன், எம்.எஸ். வெங்கடாசலம் எம்.ஏ.பி.எல். என்று பலர் இருந்தனர். இவர்களுக்குத் தமிழ்தான் தாய்மொழியா அல்லது ஆங்கிலமா என்று நினைக்குமளவுக்குச் சரளமாக ஆங்கிலத்தில் பேசக் கூடியவர்கள். பல மணி நேரத்திற்குச் சளைக்காமல் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் பேசுவார்கள். கவிதையை மேடையிலேயே ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துப் பேசுவார்கள். இவர்கள் எல்லாம் இந்த ஆற்றலை எஸ்.எஸ்.எல்.சி. படிக்கும் முன்னமேயே வளர்த்துக் கொண்டவர்கள். அந்த அளவுக்கு அன்றைக்குக் கல்வி இருந்தது. ஆனால் இன்றைக்குப் பெற்றோர்களே தமிழை ஒதுக்கும் நிலை. தமிழில் படித்தால் வேலை கிடைக்குமா என்ற சந்தேகம் அவர்களுக்கு இருக்கிறது. தமிழ் ஒன்றும் பெரிய விஷயம் இல்லை என்றும் அதில் பாண்டித்யம் பெறுவது பெரிய அறிவே இல்லை என்றும் நினைக்கின்றனர். படிப்பு என்பது இன்றைக்கு வணிகமாகிவிட்டது. வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று பொருளீட்டுவதற்கான ஒரு பாஸ்போர்ட் ஆகி விட்டது இன்றைய கல்வி முறை.

அதுபோல இலக்கியமும் வணிக நோக்கம், ஜாதிக் கண்ணோட்டம், கட்சிக் கண்ணோட்டம் ஆகி விட்டது. சில இலக்கிய அமைப்புகளின் விருதுகளே அவர்களது வளையத்துக்குள் வந்தால்தான். இல்லாவிட்டால் இல்லை என்ற நிலைமை இன்றைக்கு இருக்கிறது. இது மிகவும் வருத்தத்திற்குரியது.

ஞானாலயாவில் புத்தக வரிசை

எழுத்தாளர்களின் அடிப்படையில் புத்தகங்களை வரிசைப்படுத்தியுள்ளோம். காந்தி ஒரு ராக்கில் என்றால், முதல் வரிசையில் காந்தி பற்றிய ஆங்கிலப் புத்தகங்கள். பின்னால் தமிழ்ப் புத்தகங்கள். அதுபோல சுவாமி விவேகானந்தர், ராமகிருஷ்ணர் நூல்களுக்கு, முதலில் தமிழில் வந்தவை, பின்னர் ஆங்கிலத்தில் வெளியானவை. பின்னால் கீதையின் மொழிபெயர்ப்புகள் இருக்கும். அடுத்த வரிசை பாரதியார் நூல்கள் முழுமையும். பின்னால் குரான், பைபிள். அடுத்து ராமாயணம். வால்மீகி, துளஸிதாசர், கம்பன் எல்லாருடைய பதிப்புகளும் இருக்கும். அடுத்து உரையாசிரியர்கள் திரு,வி.க., மறைமலையடிகள் நூல்கள். தொடர்ந்து திருக்குறள் அனைத்து பதிப்பு, ஆராய்ச்சி நூல்கள். தொடர்ந்து தமிழ்நாட்டு வரலாறு, மன்னர்கள் வரலாறு. ஒரு ராக்கில் சிறுகதைகள். துறைவாரியாகவும், நூல் பெயர் வாரியாகவும் நூல்களை வரிசைப்படுத்தியுள்ளோம்.



விழா மலர்கள், செய்தித் தொகுப்புகள், கட்டுரைகள், தின இதழ்கள் என்று தனியாகவும் வரிசைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறோம். வாசனின் ‘நாரதர் தொகுப்பு எங்களிடம் உள்ளது. ஏ.கே.செட்டியாரின் உலக நாடுகள் குறித்த பயண நூல்கள், சக்தி வை. கோவிந்தனின் பிரசுரங்கள் என பல்வேறு இதழ்களையும், நூல்களையும் இங்கே சேகரித்து வைத்துள்ளோம். 1578ல் தமிழில் அச்சான முதல் நூலான ‘தம்பிரான் வணக்கம் நூலின் நகல் இங்குள்ளது. ‘தீபம் இதழ் இருக்கிறது. மாதவையாவின் பஞ்சாமிர்தம், வ.வே.சு.ஐயர் நடத்திய பாலபாரதி, குகப்ரியை ஆசிரியையாக இருந்த மங்கை, கலைமகள், சக்தி, சுதேசமித்திரன் இதழ் தொகுப்புகள், ஜம்புநாதன் தமிழாக்கிய வேதத் தொகுப்புகளும் உள்ளன. அக்காலத்தில் ஆங்கிலேய அரசால் தடை செய்யப்பட்ட பல நூல்களும் இங்கே உள்ளன.

வழிபாட்டு மனப்பான்மை

இந்தியர்களுக்கு, குறிப்பாக தமிழர்களுக்கு வழிபாட்டு மனப்பான்மை அதிகம் உண்டு. பூஜா மனப்பான்மை. அதனால் யாராவது ஏதாவது எதிராகச் சொன்னால் அடிக்க வருவார்களே தவிர, சிந்திக்க மாட்டார்கள். தாகூர் எழுதிய நூலைத் தழுவித் தான் ‘குளத்தங்கரை அரசமரம் எழுதப்பட்டது என்று சொல்வார்கள். நான் என்ன சொல்கிறேன் என்றால், Greatmen think Alike. “The world is my home; All are my brethren என்று Thomas Paine சொல்லியிருக்கிறார். அவர் என்ன, “யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர் என்று சொன்ன கணியன் பூங்குன்றனாரைப் படித்துத்தான் அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறார் என்று நாம் சொல்ல முடியுமா?

நம்முடைய வழிபாட்டு மனப்பான்மையும், உயர்வு மனப்பான்மையும் உண்மையைத் தேடுவதில் பெரிய இடர்ப்பாடாக இருக்கிறது. வைக்கம் போராட்டத்தில் யார் யார் கலந்து கொண்டார்கள் என்று நம்மிடம் பட்டியல் உள்ளது. காந்தியோடு உப்புசத்தியாகிரகத்தில் கலந்து கொண்டவர்கள் யார் என்ற பட்டியல் இருக்கிறது. ஆனால் வேதாரண்யம் உப்புச்சத்தியாகிரகத்தில் கலந்து கொண்டவர்கள் பற்றி முழுமையான பட்டியல் நம்மிடையே இல்லை. பாரதி புதிய ஆத்திசூடியில் ‘சரித்திரம் தேர்ச்சி கொள் என்கிறான். ஏனென்றால் நம்மிடம் வரலாற்று உணர்வோ, பெருமிதமோ, அதனைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் மனப்பான்மையோ கிடையாது. தேடல் உள்ளவர்களே இன்றைக்குக் குறைந்து போய் விட்டார்கள். இந்தக் காலத்தில் ஆய்வாளர்கள் பலர் உழைக்க விரும்புவதில்லை. பலர் கடமைக்காகச் செய்கின்றனர். ஆராய்ச்சி செய்ய விரும்பும் பலருக்கு உண்மையான ஆர்வம் இருப்பதில்லை. ஏன், பலருக்கு ஆய்வுத் தலைப்புகளையே சரியாகத் தேர்ந்தெடுக்கத் தெரியவில்லை. ஒரு சிலர் தொலைபேசியில் அழைத்து, “நீங்களே பார்த்துச் சொல்லிவிடுங்கள் சார், நாங்கள் எழுதிக் கொள்கிறோம் என்கிறார்கள். இப்படியான நிலைமை ஆரோக்கியமானதல்ல.

அந்தக் காலத்து இலக்கிய இதழ்கள்

‘வாசகர் வட்டம் அந்தக் காலத்தில் அவ்வளவு சிறப்பான பணிகளைச் செய்திருக்கிறது. 45 புத்தகங்களை வெளியீட்டிருக்கிறார்கள். ‘அம்மா வந்தாள் தி.ஜானகிராமனின் நாவல். வாசகர் வட்டத்திற்காக நேரடியாக எழுதப்பட்ட நாவல். ஜானகிராமனுக்கு வாரம்/மாதம் ஓர் அத்தியாயம் என தொடர்கதை எழுதித்தான் பழக்கம். ஒரே மூச்சில் அச்சுக்காக அவர் எழுதிய நாவல் என்றால் அது ‘அம்மா வந்தாள் தான். மிகச் சிறப்பான நாவல். கத்திமேல் நடப்பது மாதிரியான விஷயத்தை சிறப்பாகக் கொண்டு சென்றிருப்பார் ஜானகிராமன். அவர்கள் ‘நூலகம் என்ற பத்திரிகையையும் வெளியிட்டார்கள்.

மணிக்கொடிக்குப் பிறகு எழுத்தாளர்களை ஆதரித்தது ‘கலாமோகினி இதழ். அதன் ஆசிரியர் வி.ஆர். ராஜகோபாலன் என்னும் சாலிவாஹனன் தன் நிலங்களை எல்லாம் விற்று பத்திரிகை நடத்தினார். முதன்முதலில் எழுத்தாளர்களின் படத்தை அட்டையில் போட்டு, அவர்கள் சிறப்பைப் பற்றி ‘நமது அதிதி என்று கட்டுரையும் எழுதி வெளியிட்டவர் அவர்தான். இன்றைக்கு சாலிவாஹனனை யாருக்காவது தெரியுமா? கலைஞன் பதிப்பகம் ‘கலாமோகினி இதழ்த் தொகுப்பு ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது.

தமிழ் எம்.ஏ.வில் புதுக்கவிதை, நாவல், சிறுகதை எல்லாம் பாடமாக இடம் பெறக் காரணமே சி.சு.செல்லப்பாதான். அது தெ.பொ.மீ. மதுரை பல்கலையில் துணைவேந்தராக இருந்தபோது நிகழ்ந்தது. செல்லப்பா எம்.ஏ. தமிழில் இருபதாம் நூற்றாண்டு இலக்கியங்களையும் சேர்க்க வேண்டும் என்று மிகவும் வலியுறுத்தினார். அப்படித்தான் அவை பாடத்திட்டத்தில் இடம்பெற்றன. கவிதை பற்றிய பாடங்களைக் கோடை விடுமுறையில் ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தார் செல்லப்பா. நாவல், சிறுகதை பற்றி வகுப்பெடுத்தனர் சிட்டியும், சிவபாதசுந்தரமும். செல்லப்பா செய்த அரிய சாதனை இது. இன்றைக்கு இது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?

“மற்ற நூலகங்களில் நூலகர் உங்களுக்குத் தேவையான நூல்களைத் தேடி எடுத்துத் தரலாம். ஆனால் இங்கு உங்களுக்குத் தேவையான நூல் என்ன, அதன் பின்னணி, பதிப்பு பற்றிய வரலாறு, அதோடு தொடர்புடைய பிற சம்பவங்கள், பிற நூல்கள் என எல்லாவற்றையும் ஒருங்கே தெரிந்து கொள்ள முடியும். என்னால் விளக்கவும் முடியும். பல நூல்கள் இங்கிருந்து பெற்று மறுபதிப்புச் செய்யப்பட்டுள்ளன. இது முழுக்க முழுக்க எங்கள் சுய உழைப்பால் ஆன நூலகம். இந்த நூலகம் இங்கேயேதான் இருக்க வேண்டும். தற்போது பழைய நூல்களை டிஜிடலைஸ் செய்து சேகரித்து வருகிறோம். நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி யார் வேண்டுமானாலும் இதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளட்டும். இந்த நூலகம் பற்றி, இதன் சிறப்பு பற்றி 21 மணி நேரத்திற்கு மேல் (துண்டு துண்டாக) நான் பேசியது தனிப்பட்ட முறையில் என் நண்பர்களால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அது 17 டிஸ்கில் இருக்கிறது. இன்னும் பேச வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது. பாரதி கிருஷ்ணகுமார் என்னைப் பற்றி, ஞானாலயா பற்றி ஒரு டாகுமெண்ட்ரியைத் தயார் செய்து கொண்டிருக்கிறார். இப்போதெல்லாம் மெள்ள மெள்ளச் சோர்வு எட்டிப் பார்க்கிறது. மதியம் ஒருமணி நேரமாவது ஓய்வெடுத்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. மருத்துவரோ வயதாவதன் தளர்ச்சி என்கிறார். ஆமாம், எனக்கு 78 வயது முடியப் போகிறது.

சொல்லிவிட்டுச் சிரிக்கிறார், கிருஷ்ணமூர்த்தி. கிட்டத்தட்ட நான்கு மணி நேரம் உரையாடி, ‘வலம் இதழுடன் தனது கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டமைக்காக அவருக்கு நன்றி கூறி விடைபெற்றேன்.

ஞானாலயா நூலக முகவரி: ஞானாலயா ஆய்வு நூலகம், எண்.6, பழனியப்பா நகர், திருக்கோகர்ணம் அஞ்சல், புதுக்கோட்டை – 622002, தமிழ்நாடு, இந்தியா.

*

சில புத்தகங்கள், சில சுவாரஸ்யங்கள்

* தமிழில் கலித்தொகையைப் பதிப்பித்தவர் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை. மிகப் பெரிய தமிழறிஞர். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் பட்டதாரி என்ற சிறப்பு இவருக்கு உண்டு. அவர் ஈழத்தவர். சைவராக இருந்து, பின் கிறித்தவரானவர். பின் மீண்டும் சைவர் ஆனவர் என்று சொல்வார்கள். அவர் பயன்படுத்திய சதுரகராதி என்னிடம் இருக்கிறது. 1880ம் வருடத்தது. அதில், ‘தாமோதரம் பிள்ளை, பாளையங்கோட்டை என்று அவரது கையெழுத்து இருக்கிறது. அங்கு ஜட்ஜாக இருந்திருக்கிறார். அப்போது வாங்கிய புத்தகம் போலிருக்கிறது. அதில் என்ன விசேஷம் என்றால், அந்தச் சதுரகராதியை அச்சிட்டவர்கள் ‘முருகன் துணை என்று அச்சிட்டிருக்கிறார்கள். இவர் அதை அடித்துவிட்டு, அதற்கு மேல் சின்னதாக ஒரு சிலுவைக் குறியைப் போட்டு, கூடவே இம்மானுவேல் துணை என்று எழுதியிருக்கிறார்.



* பெரியாரின் ஞானசூரியன் என்ற நூல்தான், குடியரசின் முதல் வெளியீடு. அதை எழுதியவர் தயானந்த சரஸ்வதி. அவருடைய இயற்பெயர் அப்புண்ணி நாயர். அவர் ஒரு மலையாளி. தமிழ், சமஸ்கிருதம் இரண்டிலும் புலமை பெற்றவர். அவரை அழைத்துக் கொண்டுவந்து கானாடுகாத்தானிலேயே தங்க வைத்து எழுத வைத்தது வை.சு. சண்முகம் செட்டியார். அவர் ஒரு காந்தியவாதி. இவர் பாரதியையும், பாரதிதாசனையும் ஆதரித்த வள்ளல். வ.வே.சு. ஐயர் குருகுலம் வாங்கம் இடமளித்தவர்.

செட்டியாரின் வீட்டின் பெயர் ‘இன்ப மாளிகை. இப்போது மண்மேடு ஆகிவிட்டது. அவரது பேத்தியின் கணவர் தான் எஸ்.பி. முத்துராமன். தமிழுக்காகவும், சமூக முன்னேற்றத்துக்காகவும் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர் சண்முகம் செட்டியார். தனது சொத்துக்களை எல்லாம் அதற்காக இழந்தவர். இறுதிக் காலத்தில் வறுமையில் வாழ்ந்தார். அவர் 1927ல் பதிப்பித்த நூலை பெரியார் வாங்கி தனது பதிப்பகத்தின் முதல் நூலாக 1929ல் வெளியிட்டார். சண்முகம் செட்டியார் பதிப்பித்த நூலின் விலை 1 ரூபாய். பெரியார் பதிப்பித்த நூலின் விலை நாலணா. அந்த நூலுக்கு அணிந்துரை வழங்கியவர்கள் வ.உ.சி., மறைமலையடிகள், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார் போன்ற பல தமிழ் அறிஞர்கள். இப்போதைய சுயமரியாதை இயக்கப் பதிப்பில் நீங்கள் அதையெல்லாம் பார்க்க முடியாது. எடுத்துவிட்டார்கள்.

* பாரதிதாசனின் முதல் தொகுதி 1938ல் வந்தது. குஞ்சிதம் குருசாமி வெளியிட்டது. அதன் சிறப்பு அதில் இருக்கும் சமர்ப்பணப் பாடல்கள். அந்த நூல் வெளியாவதற்கு உதவி செய்தவர் யார் என்றால், சைவ சித்தாந்தப் பெருமன்றத்தினுடைய தமிழ்நாட்டின் செயலாளர் நாராயணசாமி நாயுடு. ஆனால் அடுத்த பதிப்பில் அந்த சமர்ப்பணப் பாடல் இல்லை.

* அட்டைப்படம் இல்லாமல் நூலை வெளியிட்டவர் திரு,வி.க. அதைப் பார்த்துத் தான் மு.வ.வும் அட்டையில் எந்தப் படமும் இல்லாமல் (மலர்விழி தவிர்த்து) தன் நூல்களை வெளியிட்டார். மு.வ. நாவல்களுக்கு எல்லாம் அவரது மாணவர்கள் ரா.சீனிவாசன், மா.ரா.போ.குருசாமி போன்றோர் தான் முன்னுரை எழுதியிருப்பர். ஒரே ஒரு நூலுக்கு மட்டும் அவர் நீண்ட முன்னுரையை திரு,வி.க.விடம் வாங்கியிருக்கிறார். அந்த நூல் “திருவள்ளுவர் அல்லது வாழ்க்கை விளக்கம். அற்புதமான முன்னுரை அது.

* வ.வே.சு.ஐயரின் முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பான ‘மங்கையர்க்கரசியின் காதல் அதற்கு ஆங்கிலத்தில் ராஜாஜி முன்னுரை எழுதியிருக்கிறார். தமிழிலும் முன்னுரை எழுதியிருக்கிறார். ஒரே நூலுக்கு, இரண்டு முன்னுரைகள். இரண்டையும் எழுதியவர் ராஜாஜி என்பது இன்றைக்குப் பலருக்கும் தெரியாது. மற்றுமொரு முக்கியமான சிறப்பு, அந்த நூலுக்கு, ஐயரின் மிக நெருங்கிய நண்பரான சாவர்க்கர் எழுதியிருக்கும் அணிந்துரை. அது படிக்க மிக நெகிழ்ச்சியாக இருக்கும். இதெல்லாம் நினைவு கூர்வதற்குக் கூட இன்று ஆட்கள் இல்லை. காரணம், பின்னால் வந்த பதிப்புகளில் இவையெல்லாம் இல்லை.

* வ.வே.சு. ஐயரின் “Kural or The Maxims of Tiruvalluvar என்னும் திருக்குறள் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு அவ்வளவு அற்புதமானது 36 நாட்களில் அவர் திருக்குறளை மொழிபெயர்த்தார். எந்தெந்த இடங்களில் ட்ரூவும், போப்பும் தவறியிருக்கிறார்கள், தவறான பொருள் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று முன்னுரையில் மிக அழகாக விளக்கியிருப்பார் அந்த நூலில். சித்பவானந்தர் அமைப்பு மூலம் அது மீண்டும் வெளியாகியிருக்கிறது. ஆனால், ஐயர் எழுதிய முன்னுரை அதில் இல்லை.

* காந்தி பற்றிய மிகப் பெரிய தொகுப்பு ஞானாலயாவில் உள்ளது. அதில் ஒன்று இந்திய அரசின் பப்ளிகேஷன் டிவிஷன் வெளியிட்ட ஓர் அற்புதமான நூல். 

 காந்தியைப் பற்றிய முழுமையான நூல் என்று இதனைச் சொல்லலாம். அரிய படங்கள் இதில் இருக்கின்றன. ஜெயகாந்தன் உள்ளிட்ட இங்கே வந்த பலரும் அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்ததும் அதிலேயே மூழ்கிப் போய்விட்டனர். அந்த நூல் இப்போது அச்சில் இல்லை. அருணன் போன்றவர்கள், ஆப்பிரிக்காவில் காந்திக்கு தமிழில் கையெழுத்துப் போடச் சொல்லிக் கொடுத்ததே இரட்டைமலை சினிவாசன்தான் என்பதாக எழுதியிருக்கிறார்கள். ஆனால், என்னுடைய தேடலில் அதற்கு ஆதாரமே கிடைக்கவில்லை. என்னிடம் இருக்கும் காந்தி குறித்த எந்த நூல்களிலும் அதற்கு ஆதாரம் இல்லை. ஆனால், வாய்ப்பிருந்திருக்கலாம் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

* 1901ல் வெளியானது வருண சிந்தாமணி என்ற நூல். அதற்கு பாரதியார் சாற்றுக்கவி வழங்கியுள்ளார். அந்த நூல் இங்கே உள்ளது.
  


* 1899ல் வெளியான, மோசூர் வெங்கடசாமி ஐயர் தொகுத்த “Tamil Poetical Anthology என்னும் நூலும் ஞானாலயாவில் உள்ளது.



* 1887ல் வெளியான தமிழ்-லத்தீன் அகராதி உள்ளது.



இது போன்று ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் இங்கே உள்ளன.

-ஞானாலயா கிருஷ்ணமூர்த்தி

எழுத்து மூவர் | – அரவிந்த் சுவாமிநாதன்


“நீங்கள் என்றைக்காவது ஒருநாள் சரியாய் சாமான்கள் வாங்கி வந்ததுண்டா? குப்பையும் கூளமுமாய் எல்லாச் சாமான்களையும் வாங்கி வந்தால் நஷ்டம் யாருக்கு? கடைக்காரன் எது கொடுக்கிறானோ அதை வாயைத் திறவாமல் வாங்கி வந்து விடுகிறீர்கள்! கடுகு பாதி மண்! ஆறு தடவை புடைத்தேன். இன்னும் மண் போகவில்லை. புளி கன்னங்கரேல் என்று அடையாயிருக்கிறது. உங்களுக்கு என்று ஒன்பது வருஷப் புளியை அந்தப் பாழாய்ப் போவான் எப்படிக் காப்பாற்றி வைத்திருக்கிறானோ! அவன் வாங்கின காசு கரியாய் மாறாதா? பருப்பு பார்த்து வாங்கினீர்களே! அதற்கு அடித்துக் கொள்ள இரண்டு கைகளும் போதாது. பூ என்று ஊதினால் பறக்கும் இலைப்பருப்பைக் கொடுத்து ஏய்த்து விட்டான். குண்டுப்பருப்பு ஒரு கடையிலும் கிடைக்காமற் போயிற்றா? திருப்பத்தூர் குண்டுப் பருப்பு சிரிப்பாய்ச் சிரிக்கிறது. உங்களுக்குமட்டும் எங்கிருந்து இலைப்பருப்பு கிட்டிற்றோ தெரியவில்லை? போகும்போதே எண்ணெய் ஒரு கடைக்கு ரெண்டு கடையாகப் பார்த்து வாங்குங்கள் என்று படித்துப்படித்துச் சொல்லியிருந்தேன்! காறல் எண்ணெய்யை ஒரு குடம் வாங்கிக் கொண்டு வந்து நிற்கின்றீர்கள். அதை யார் தொடப்போகிறார்கள்? உடனே அந்தக் குடத்தைக் கடையில் கொண்டுபோய்ப் போட்டுவிட்டு வந்து மறுகாரியம் பாருங்கள். நெய் பிணநாற்றம் வீசுகிறது. இதற்கு விலை படிக்கு ஒரு ரூபா கொட்டிக்கொடுத்தீர்கள்….”
– இப்படியெல்லாம் கணவனைத் திட்டும் மனைவியின் கதையைப் படித்தவுடன் இது ஏதோ 50, 60களில் விகடன், கல்கி போன்ற இதழ்களில் வந்தது என்று நினைத்து விடாதீர்கள். இது அதற்கும் மேலே! அதாவது 1900த்தின் ஆரம்பத்தில் எழுதப்பட்டது. ‘தலையணை மந்திரோபதேசம்’ என்ற பெயரில் 1901ல் வெளியான இந்த நூலை எழுதியவர் ச.ம.நடேச சாஸ்திரி. இசையுலக மூவர் போல் எழுத்துலக மூவரில் முதன்மையாக மதிக்கப்படத் தக்கவர் இவர். காரணம் இலக்கியச் செயல்பாடுகளில் பல வகையில் அவர் முன்னோடியாக இருந்ததுதான். மேற்கண்ட ‘தலையணை மந்திரோபதேசம்’ நூல் விமர்சகர்களால் ‘நாவல்’ என்று மதிப்பிட்டாலும் உண்மையில் ராம பிரஸாத் – அம்மணி பாய் என்ற இருவருக்கிடையே எழும் ஊடல்தான், சிறு சிறு சம்பவங்களாக, சிறுகதையாக ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் இடம் பெற்றிருக்கிறது. அந்த வகையில் இதனை சிறுசிறு சம்பவங்களின், கதைகளின் தொகுப்பு என்றும் சொல்லலாம். தமிழில் இவ்வகை நகைச்சுவை எழுத்தின் முன்னோடி நடேச சாஸ்திரிதான். மட்டுமல்ல; தமிழில் முதன் முதலில் துப்பறியும் நாவலை எழுதியவரும் இவரே! ‘தானவன்’ (‘தானவன் என்ற போலிஸ் நிபுணன் கண்டுபிடித்த அற்புதக் குற்றங்கள்’) என்ற இவரது நாவல் 1894ல் வெளியானது. காலவரிசையின்படி பார்க்கப் போனால் ‘பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் (1879)’ நாவலுக்குப் பிறகு தமிழில் வெளியான இரண்டாவது நாவல் ‘தானவன்’ தான். ஆனால் இது தழுவல் முயற்சி என்று இலக்கிய ஆய்வாளர்களால் புறந்தள்ளப்பட்டது. காரணம் Dick Donovan ஆங்கிலத்தில் எழுதிய நாவல்களை முன் மாதிரியாகக் கொண்டே இந்த நாவலை எழுதியிருந்தார் சாஸ்திரி. தொடர்ந்து ‘தீனதயாளு’ (1900), ‘திக்கற்ற இரு குழந்தைகள்’, ‘மதிகெட்ட மனைவி’, ‘மாமியார் கொலுவிருக்கை’ போன்ற நாவல்களை எழுதினார். தமிழின் நாவல் வளர்ச்சிக்கு ஆரம்பகாலத்தில் வித்திட்டவர்களுள் ச.ம. நடேச சாஸ்திரியும் ஒருவர்.
ச.ம.நடேச சாஸ்திரி
முதன் முதலில் ஆங்கிலத்தில் சிறுகதைகளை எழுதிய தமிழ் எழுத்தாளரும் இவரே எனலாம். ‘FolkLore in South India’ (1884), ‘The Dravidian Nights Entertainments’ (1886), ‘Tales of the sun’ (1890) போன்றவை ஆங்கிலத்தில் வெளியான இவரது சிறுகதைத் தொகுப்புகள். ‘Hindu Feasts, Fasts and Ceremonies’ (1903) என்ற நூல் இந்தியாவின் மக்கள் வாழ்க்கையையும், நம்பிக்கைகளையும் அதன் பண்டிகைகள் போன்றவற்றின் சிறப்பையும் ஐரோப்பியருக்கு அறிமுகப்படுத்த எழுதப்பட்டதாகும். ‘The Dravidian Nights Entertainments’ என்ற நூல் தமிழில் வழங்கி வந்த ‘மதனகாமராஜன் கதை’யின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு. அந்த வகையில் தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திற்குக் கதைகளை மொழிபெயர்த்த முன்னோடித் தமிழ் எழுத்தாளரும் நடேச சாஸ்திரியே என்று கூறலாம்.
இவர், 1859ம் ஆண்டு, திருச்சி மாவட்டத்தில், மணக்கால் அருகே உள்ள சங்கேந்தி என்ற கிராமத்தில், ஸ்ரீ மகாலிங்க ஐயர் – அகிலாண்டேஸ்வரி தம்பதியினருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். கும்பகோணத்தில் உயர் கல்வியை முடித்த பின் சென்னைப் பலகலையில் இளங்கலைப் படிப்பை நிறைவு செய்தார். 1881ல் இவருக்கு இந்திய அரசின் கலை மற்றும் சிற்பத்துறையில் (Art and Sculpture) வேலை கிடைத்தது. பிரிட்டிஷ் அதிகாரி ராபர்ட் சிவெலின் கீழ் இவர் பணியாற்றினார். தமிழ், ஆங்கிலம், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், சம்ஸ்கிருதம் போன்ற மொழிகளில் நல்ல தேர்ச்சி உடையவராக இவர் இருந்ததால், இவரது புலமையைக் கண்டு வியந்த ராபர்ட் சிவெல் இவருக்கு ‘பண்டிட்’ என்ற பட்டத்தை வழங்கி கௌரவித்தார். சில வருடங்கள் சென்னையில் பணியாற்றியவர் பின்னர் மைசூர் அரசின் அழைப்பின் பேரில் அங்கு சென்று கலை மற்றும் சிற்ப கலைத் துறையில் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அதன் பிறகு தமிழகத்திலும் சிறைத்துறை, பதிவுத்துறை போன்ற துறைகளில் பணியாற்றினார். லண்டன் கலாசாலை உறுப்பினராக இருந்த இவர் மீது ஐரோப்பியர்களுக்கு மிகுந்த நன்மதிப்பு இருந்தது.
தனது ஓய்வு நேரத்தில் எழுதுவதை வழக்கமாக வைத்திருந்தார் சாஸ்திரி. தமிழ், ஆங்கிலத்தில் மட்டுமல்லாமல் சம்ஸ்கிருதத்திலும் சில நூல்களை எழுதியிருக்கிறார். ‘விவேக போதினி’ இதழில் இவர் தொடர்ந்து பல கட்டுரைகளையும், மொழிப்பெயர்ப்புத் தொடர்களையும் (குமார சம்பவம்) எழுதி வந்தார். மிகுந்த கடவுள் பக்தி கொண்ட இவர் திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி ஆலயத் திருவிழாக்களில் தவறாது கலந்து கொள்வது வழக்கம். அவ்வாறே ஒருநாள் ஆலயத் திருவிழாவில் கலந்து கொள்வதற்காகச் சென்றிருந்தார். சுவாமி வீதி உலாவின் போடப்பட்ட அதிர்வேட்டுச் சத்தத்தால் மிரண்ட குதிரை ஒன்று தறிகெட்டு ஓடியது. பயந்து ஒதுங்கி நின்ற நாடேச சாஸ்திரிகள் மீது வேகமாக வந்து மோதியது. சாஸ்திரிகள் கீழே விழுந்தார். கல் ஒன்றின் மீது தலை அடிபட்டு மயக்குமுற்றார். மருத்துவமனையில் சிகிச்சை அளித்தும் பலனின்றி மறுநாள் ஏப்ரல் 11,1906 அன்று காலமானார்.
சிறுகதைகள், நாவல், கட்டுரை, மொழிபெயர்ப்பு என்று சகல தளங்களிலும் முன்னோடியாக வாழ்ந்த அவரது வாழ்வு 1906ல் முற்றுப்பெற்றது. என்றாலும் அவரது மறைவிற்குப் பின்னும் அவரது கட்டுரைகள் ‘விவேக போதினி’ இதழில் தொடர்ந்து வெளியாகின. நூல்கள் பலவும் தொடர்ந்து அச்சிடப்பட்டன. இன்றைக்கும் அவரது நூல்கள் (ஆங்கிலத்தில்) அச்சில் கிடைக்கின்றன என்பதே அவரது முன்னோடி முயற்சிகளுக்கு முக்கிய சான்றாகிறது.
*******
“மதுரையில் ‘ஜில்லா ஸ்கூல்’ என்று பெயர் வழங்கிய கவர்ன்மெண்டு காலேஜ் என்ற பள்ளிக்கூடத்தின் தாழ்வாரத்தில் ஒரு மூலையில் சில பெஞ்சுகளும் அவற்றின் மத்தியில் ஒரு நாற்காலியும் மேஜையும் போடப்பட்டிருந்தன. அந்த மேஜையின்மேல் சில மைக்கூடுகள் இருந்தன. ‘டிங்டாங்’ என்று பத்தாவது மணி அடித்தவுடன் அவ்விடத்தில் சுமார் இருபது பையன்கள் வந்து கூடினார்கள். அவர்கள் வந்து ஐந்து நிமிஷத்திற்குள் அம்மைத் தழும்புகள் நிறைந்த முகத்தையும் நீண்ட கறுத்த உருவத்தையுமுடைய ஒரு மனிதர் அங்கே வந்தார். அவர் அந்தப் பள்ளிக்கூடத்துத் தமிழ்ப் பண்டிதர். அவர் பெயர் அம்மையப்ப பிள்ளை. அவருக்கு சுமார் ஐம்பது வயதிருக்கலாம். அவர் பிறந்த ஊர், ‘ஆடுசாபட்டி’ என்று ஐந்தாறு வீடுகளும் ஒரு புளியமரமும் உள்ள ஒரு பெரிய பட்டணம். அவர் அகாத சூரர். எமகம், திரிபு என்று இப்படிப் பாட ஆரம்பித்தாரானால் குரங்குகள் அத்திப்பழத்தை உதிர்ப்பதுபோல் சடசடவென்று உதிர்த்து விடுவார். யாராவது தமிழ் தெரிந்தவன் அவர் கையிலகப்பட்டுவிட்டால் ராமபாணம் போட்டாற் போல மூச்சு விடுமுன்னே முந்நூறு, நானூறு கணக்காகப் பாட்டுகளை வீசி அவன் காதைச் சல்லடைக் கண்களாகத் தொளைத்துவிடுவார்.
ஒரு காலத்தில் தமிழ் தெரியாத ஒரு பைராகிக்கும் ஒரு சாஸ்திரியாருக்கும் சண்டை உண்டாய்விட்டது. பைராகி தன் வசவுகளில் ‘காரே, பூரே’ என்று அபரிமிதமாய் வைய, சாஸ்திரியார் முட்டாள், போக்கிரி என்றிப்படித் தனக்குத் தெரிந்த வசவுகளையெல்லாம் வைது பார்த்தார். அவன் வாயொடுங்குகிற வழியாகவில்லை. அய்யர் பழைய வசவுகளுக்கு இவன் கட்டுப்படமாட்டான் என்று நினைத்து புதுமாதிரியாக, ‘அடா போடா, புஸ்தகமே, சிலேட்டே, பென்சிலே, கலப்பையே, மோர்க்குழம்பே, ஈயச்சொம்பே, வெண்கலப்பானையே’ என்று இப்படி வாயில் வந்த வார்த்தையை எல்லாம் வசவாக அடுக்கவே, அந்தப் பைராகி புதுவசவுகள் அகப்படாமல் திண்டாடித் தத்தளித்துப்போனான். அதுபோல அம்மையப்ப பிள்ளையுடன் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தைக் குறித்துத் தர்க்கம் செய்ய ஆரம்பித்தால் ஆயிரக்கணக்கான பாட்டுகளைச் சொல்லி எதிராளியின் வாயை அடக்கி விடுவார். அந்தப் பாட்டுகள் எடுத்த விஷயத்திற்கு சம்பந்தமில்லாவிட்டால் என்ன? அதனுள் என்ன குறைவு? பாட்டுகள் பாட்டுகள்தானே! அதுவும் அவர் பாட ஆரம்பித்தால் அவருக்குச் சரியாக மகா வைத்தியநாதையரால் கூடப் பாட முடியாது.”
– மேற்கண்ட, வரிக்கு வரி நகைச்சுவை ததும்பும் எழுத்து எழுதப்பட்டது 19ம் நூற்றாண்டில் அல்ல. அதற்கும் முன்பு. ஆம். இன்றைக்கு 125 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், 1893ல், மேற்கண்ட வரிகள் இடம்பெற்ற தொடரை விவேக சிந்தாமணியில் எழுதியவர் பி.ஆர். ராஜம் ஐயர். இத் தொடரை எழுதும்போது அவருக்கு வயது 21. இவ்வுலகில் அவர் வாழ்ந்ததோ வெறும் 26 வருடங்கள் தான். இலக்கிய உலகில் பயணித்ததோ வெறும் ஐந்தே ஆண்டுகள்தான். அதற்குள் அவர் செய்திருக்கும் சாதனை தமிழ் இலக்கிய உலகில் என்றும் நிலைபேறுடையது.
ராஜம் ஐயர், 1872ம் ஆண்டில், வத்தலகுண்டில் பிறந்தார். உயர்கல்வியை அவ்வூரில் நிறைவு செய்தவர், மதுரை பாண்டித்தியப் பாடசாலையில் சேர்ந்து எஃப். ஏ. பயின்றார். அதனைத் தொடர்ந்து அக்காலத்தில் புகழ்பெற்று விளங்கிய சென்னை கிறித்துவக் கல்லூரியில் பி.ஏ. வகுப்பில் சேர்ந்தார். தமிழ் இலக்கியத்தில் தேர்ந்திருந்த ஐயர், வித்வான் பூண்டி அரங்கநாத முதலியார் இயற்றிய கச்சிக்கலம்பகத்தின் பாடல்களுக்கு விளக்கவுரை ஒன்றை கல்லூரி இதழுக்காக எழுதினார். அதுவே அச்சில் வந்த இவரது முதல் படைப்பு. அக்கட்டுரையே இவரது திறமையை பலரும் அறியக் காரணமானது. கல்லூரி நூலகத்தில் இவர் வாசித்த ஷேக்ஸ்பியர், ஷெல்லி, வேர்ட்ஸ் வெர்த், டென்னிசன் போன்றோரது படைப்புகள் கவிதா ஆர்வத்தைத் தூண்டின. கம்பனின் பாடல்கள் இவரை மிகவும் கவர்ந்தன. பி.ஏ. படிப்பை நிறைவு செய்ததும், தொடர்ந்து சட்டம் பயில்வதற்காக சென்னை சட்டக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். ஆனால், இறுதித் தேர்வில் வெற்றி பெற இயலவில்லை. அது இவரது மனதை வாட்டியது.
ஏற்கெனவே தனிமை விரும்பியாக இருந்த ஐயர், மேலும் தன்னுள் ஒடுங்கினார். விரக்தி அடைந்த நிலையில் இருந்த இவருக்குத் தாயுமானவரின் நூல் தொகுப்பு கிடைத்தது. அது இவரது உள்ளத்தில் புதியதோர் எழுச்சியைத் தோற்றுவித்தது. எது நிலையானது, எது நிலையற்றது, வாழ்வதற்கு என்ன தேவை என்பதையெல்லாம் ஆராய்ந்து சிந்தித்து உணர்ந்தார். கைவல்லிய நவநீதம், தத்துவராய சுவாமிகளின் பாடல்கள் போன்றவை இவரது உள்ளத்தை ஞானமார்க்கத்தில் செலுத்தின. இவர் வசித்து வந்த திருவல்லிக்கேணியில் அடிக்கடிச் சொற்பொழிவுகள் நடக்கும். ஒரு சந்நியாஸினி அவ்வப்போது அங்கு வந்து ஆன்மிகச் சொற்பொழிவாற்றி வந்தார். அவரை அணுகி தீக்ஷை பெற்றார் ஐயர். தொடர்ந்த ஆன்மிக நாட்டத்தின் விளைவால் சாந்தாநந்த சுவாமிகள் என்பவரிடமும் குரு தீக்ஷை பெற்றுச் சீடரானார். அதுமுதல் எப்போதும் ஏகாந்தமாக அமர்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதும் தனிமையில் தியானிப்பதும் அவரது வழக்கமானது.

பி.ஆர்.ராஜம் ஐயர்

ராஜம் ஐயரின் நண்பர் ஒருவர் ‘பிரம்மவாதின்’ இதழுக்கு ஒரு கட்டுரை எழுதித் தருமாறு கேட்டார். ஐயரும் அதற்கு உடன்பட்டு ‘Man his Littleness and Greatness’ (மனிதன் – அவன் தாழ்வும் ஏற்றமும்) என்ற தலைப்பில் ஆங்கிலத்தில் ஒரு கட்டுரை எழுதித் தந்தார். அது பிரசுரமானது அக்கட்டுரை அவரது ஆன்மிக அனுபவத்தின் சாரமாக இருந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து விவேக சிந்தாமணி இதழுக்கு எழுதும் வாய்ப்பு வந்தது. அதுதான் ‘ஆபத்துக் கிடமான அபவாதம் அல்லது கமலாம்பாள் சரித்திரம்’ என்னும் பெயரிலமைந்த தொடர். தமிழில் வெளியான முதல் நீண்ட தொடர்கதை; தமிழில் முதன்முதலில் பெண்ணை மையப் பாத்திரமாக வைத்து, பெண்ணின் தலைப்பைச் சூட்டி எழுதப்பட்ட முதல் நாவல்; ஆங்கில நடையின் தாக்கமின்றி எழுதப்பட்ட யதார்த்தமான முதல் தமிழ் நாவல்; தமிழில் தத்துவம் பற்றிப் பேசிய முதல் நாவல்; இரு தலைப்புகள் கொண்ட முதல் நாவல் என்பது உட்பட பல்வேறு சிறப்புகளை உடையது இந்நாவல். பாடநூல் கழகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இந்த நாவல், ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரி மாணவர்களுக்குப் பாட நூலாகவும் வைக்கப்பட்ட பெருமையுடையது.
தமிழின் முதல் நாவல் ‘பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்’ 1879ல் வெளிவந்தது. அதன் பிறகு சில ஆண்டுகள் கழித்துத் தான் (1896) இந்த நாவல் நூலாக வெளிவந்தது என்றாலும், பாத்திரப் படைப்பிலும், கதை சொல்லும் நேர்த்தியிலும், உருவகத்திலும், நாவல் அமைப்பிலும் இதுவே முதல் நாவலாக ஆய்வாளர்களால் கருதப்படுகிறது. இந்த நாவல் மட்டுமல்லாமல், கம்பராமாயணத்தை அடிப்படையாக வைத்து, கம்பனின் கவிச் சிறப்பையும், சீதையின் பெருமையையும் ஜானகி, நடராஜன் என்ற இருவர் வியந்து உரையாடுவது போல் ‘சீதை’ என்ற தொடரையும் விவேக சிந்தாமணி இதழில் ராஜம் ஐயர் எழுதியிருக்கிறார். ‘சீதை’ கட்டுரைதான் கம்பராமாயணம் பற்றி வெளியான தமிழின் முதல் இலக்கியத் தொடராகும். கம்பனைப் பற்றி முதன்முதலில் தமிழில் விரிவாக ஆராய்ந்தவர் என்று சொல்லப்படும் வ.வே.சு. ஐயருக்கு முன்பாகவே கம்பராமாயணத்தை அறிமுகப்படுத்தி ஒரு தொடர் கட்டுரையை எழுதியவர் ராஜம் ஐயர்தான். ராஜம் ஐயரின் கட்டுரை வெளியானபோது வ.வே.சு. ஐயருக்கு வயது 13தான். ராஜம் ஐயர் அத்தொடரை எழுத ஆரம்பித்தது ஜனவரி 1896ல். ஆனால், எட்டு அத்தியாயங்கள் மட்டுமே கொண்ட அக்கட்டுரைத் தொடர் நிறைவுற்றது ஜனவரி 1898ல்தான். தொடர், மாதா மாதம் தொடர்ச்சியாக வெளியாகவில்லை. காரணம், ராஜம் ஐயருக்கு இடையில் ஏற்பட்ட உடல்நலக்குறைவும், தொடர் சிகிச்சைகளும்தான். மேலும் இக்காலகட்டத்தில் அவர் ‘பிரபுத்த பாரதா’ இதழின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றி வந்தார்.
‘பிரபுத்த பாரதா’ சுவாமி விவேகானந்தரின் ஆசியுடன் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இதழ். அதில் தனது இயற்பெயரிலும் டி.சி. நடராஜன், ரங்கநாத சாஸ்திரி எனப் பல்வேறு புனைபெயர்களிலும் தத்துவ, வேதாந்த, புராண, சமய விசாரணைக் கட்டுரைகளை எழுதினார் ஐயர். அவ்விதழில் ‘True Greatness or Vasudeva Sastri’ என்ற தலைப்பில் இவர் ஆங்கிலத்தில் எழுதிய தொடர் நாவல் மிக முக்கியமானது. சுமார் 20 வாரங்கள் வெளியான அந்த நாவல் ராஜம் ஐயருக்கு ஏற்பட்ட திடீர் உடல்நலக்குறைவால் முற்றுப்பெறாமல் நின்றுவிட்டது. அந்த வகையில் ஆங்கிலத்தில் நாவல் எழுதிய, தொடர்கதை எழுதிய தமிழின் முதல் எழுத்தாளர் பி.ஆர். ராஜம் ஐயர் என்று சொல்லலாம்.
தனது ஆன்மிக வேட்கை காரணமாக ராஜம் ஐயர் தனது உடலை சரிவரப் பராமரிக்கவில்லை. அதனால் அடிக்கடி உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டு வந்தது. நோய் முற்றி, மே 13, 1898ல் தனது 26ம் வயதில் காலமானார். “கமலாம்பாள் சரித்திரம் என்ற ஒரே நாவலின் மூலம் சென்ற நூற்றாண்டின் சிறந்த நாவலாசிரியர் என்ற புகழ் ஒரு முகமாகக் கிடைக்கப் பெற்ற நாவலாசிரியர் பி.ஆர். ராஜமய்யர். இந்த நாவலின் முதல் பதிப்பு அவர் காலத்திலேயே வெளிவந்திருக்கிறது. கமலாம்பாள் நாவலுக்குப் பிறகு அதோடு ஒப்பிடக் கூடிய தமிழ் நாவல் இன்னும் வரவில்லை” என்பது இலக்கிய மேதை சி.சு.செல்லப்பாவின் கருத்து.
தனது பெயர் கடல் கடந்து பரவ வேண்டும் என்ற ஆசை ராஜம் ஐயருக்கு இருந்தது. அது பிற்காலத்தில் சாத்தியமாயிற்று. ஸ்டூவர்ட் ப்ளாக் பெர்ன் (Stuart Blackburn) இந்நூலை ‘The Fatal Rumour’ என்ற தலைப்பில் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார். ராஜம் ஐயர் பிரபுத்த பாரதாவில் எழுதிய கட்டுரைகள் தொகுக்கப்பட்டு ‘Rambles in Vedanta’ என்ற தலைப்பில் 900 பக்கங்கள் கொண்ட நூலாக வெளியாகியுள்ளது.
குறைவான காலமே வாழ்ந்தாலும் நாவல், கட்டுரை, மொழிபெயர்ப்பு, பத்திரிகை என்று நிறைவாக எழுதி தனது முத்திரைகளைப் பதித்துச் சென்றிருக்கும் பி. ஆர். ராஜம் ஐயர், இலக்கிய உலகம் மறக்கக் கூடாத ஒரு முன்னோடி.
******
“எனக்கு ஆறு வயதாகும்பொழுது என் சிறிய தாயாராகிய தஞ்சாவூர்ப்பெண் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தாள். அவளுக்கு அப்பொழுது பதின்மூன்று வயது. அவள் அழகுள்ள பெண்; தணிந்த விலையுள்ள சீலைகள் கட்டிக் கொள்ள மாட்டாள். தன்னைச் சிங்காரஞ் செய்து கொள்வதில் வெகு விருப்பமுடையவள். நடையுடை பாவனைகளெல்லாம் புதுமாதிரியாகவே யிருந்தன. அவளுக்கு எழுத வாசிக்கத் தெரியும். வந்து சிலநாள்களுக்குள் அவள் குணம் வெளிப்பட்டது. தானே வீட்டில் ஏகாந்தமாய் ஆளவேண்டுமென்ற எண்ணத்துடன், என் தாய் இறந்த நாள்முதல் வீட்டுவேலைகளைப் பார்த்துக்கொண்டு என்னை அன்புடன் வளர்த்துவந்த என் அத்தையைப்பற்றித் தன் புருஷனிடத்திற் கோட்சொல்லத்தொடங்கி, சிலநாள்களில் அவளைத் துரத்திவிட்டாள். அப்புண்ணியவதி வெகு விசனத்துடன், நான் அழுவதைக் காணப் பிரியமின்றி, வெளியே விளையாடப்போயிருக்கும் பொழுது, தன்னூருக்குப்போய்விட்டாள். நான் வீட்டுக்கு வந்தவுடன் ‘அத்தையம்மாள் எங்கே?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு என் சிறு தாயாகிய செங்கமலம் ‘அத்தையுமில்லை, பாட்டியுமில்லை. முண்டையொழிந்தாள். சனியன் தொலைந்தது’ என்றாள். நான் கோ வென்றழுதேன், அதற்கு அவள் ‘என் காலின் கீழ் முட்டாதே. எங்கேயாவது ஒழி’ என்று சொல்லிக்கொண்டே பிடித்திழுத்து முதுகிலடித்து வெளியே தள்ளிவிட்டாள். நான் தெருவில் விம்மி விம்மி யழுதுகொண்டு நின்றேன். அப்பொழுது என் தகப்பனார் வந்தார். அவர் ஒன்றும் கேட்கவில்லை. திரும்பிக் கூடப் பார்க்கவில்லை. என் துக்கம் அதிகரித்தது. அப்பொழுதுதான் நான் அனாதை யென்றறிந்தேன். ‘அம்மா செத்துப்போனாள்’ என்பதின் பொருள் அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது. குளத்திற் போய் விழுந்து இறக்கலாமென்று நினைத்தேன். ஆனால் தவளை கடிக்குமே. கிணத்திற் போய் விழுந்துவிடுவோமென்றால் ஆமை கடிக்குமே. ஒரு விஷயமும் தெரியாது; என்ன செய்கிறது! இவ்வித யோசனைகளில் அழுகை மாறிவிட்டது. பிற்பாடு என் தோழியாகிய சேஷி தம்பிக்கு வைசூரி கண்டிருந்ததனால் அவள் வீட்டுக்குப் போகக்கூடாதென்று என் அத்தையம்மாள் சொல்லி யிருந்தது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. வைசூரியினா லிறக்கலாமென்று நினைத்து அங்கே போகப்புறப்பட்டேன். சேஷி வீட்டு வாசலிற் போனவுடன் வேப்பிலைகள் சிதறிக்கிடப்பதைக்கண்டு பயந்து திரும்பிவிட்டேன். சாயங்காலம் சாப்பாட்டுவேளை வந்தவுடன், பசிமுன்னிழுக்க, வெட்கம் பின்னிழுக்க, மெள்ள மெள்ள வீட்டருகே சென்றேன். தெருத் திண்ணையில் வீற்றிருந்த என் தகப்பனார், ‘சாவித்திரி! உள்ளேபோய்ச் சாப்பிடு’ என்றார். நான் தலையைக் கவிழ்ந்துகொண்டே வீட்டுக்குட் சென்றேன். உடனே செங்கமலம் என் சிறிய தாயார் ‘எடுத்துப் போட்டுத் கொண்டு தின்னு’ என்றாள். என் கண்களிற் கண்ணீர் தளும்பிற்று. ஒன்றுஞ் சொல்லாமல் சோற்றுப் பானையிலிருந்து எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டு சாப்பிட்டபின், எச்சிலைச்சுத்தி செய்துவிட்டுத் திகைத்து நின்றேன்.”
– ஒரு சிறிய பெண்ணின் அவல வாழ்வை மிக உருக்கமாகச் சொல்லும் இவ்வரிகளை எழுதியவர், அனந்த நாராயண ஐயர் மாதவையா என்னும் அ. மாதவையா. ஜூன் 1892ல் விவேக சிந்தாமணி இதழில் ‘சாவித்திரி சரிதம்’ என்னும் மேற்கண்ட வரிகள் கொண்ட இத்தொடர் வெளியானபோது அவருக்கு வயது 20. ஒரு சிறு பெண், தன் வாழ்க்கையை தன் சரித்திரமாகவே கூறுவது போல் அமைந்த இத்தொடர்தான் விவேக சிந்தாமணி இதழில் வெளியான முதல் தொடர். ‘சாவித்திரி’ என்ற பெண் தன் வரலாற்றைக் கூறும் இக்கதையை ‘சாவித்திரி’ என்ற புனைபெயரில் எழுதியிருந்தார் மாதவையா. அதுதான் தமிழில் அவரது முதல் படைப்பு. அதற்கு முன்பு, அவர் தான் பயின்ற கிறித்தவக் கல்லூரி இதழில் ஆங்கிலக் கவிதை ஒன்றை எழுதியிருந்தார். அந்த வகையில் ‘சாவித்திரி சரிதம்’ தமிழில் வெளியான மாதவையாவின் முதல் படைப்பு மட்டுமல்ல; தமிழில் வெளியான முதல் தொடர்கதையும் கூட. ஆனால், ஆசிரியருடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடு காரணமாக அத்தொடர் ஆறு மாதங்களோடு (நவம்பர் 1892) நிறுத்தப்பட்டு விட்டது. அதே காலக்கட்டத்தில் பெ. சுந்தரம் பிள்ளையின் ‘மனோன்மணீயம்’ குறித்து ஒரு திறனாய்வையும் அவர் விவேக சிந்தாமணியில் எழுதியிருந்தார். ஆசிரியருடன் ஏற்பட்ட பிணக்கு காரணமாக அதன் பின்னர் விவேக சிந்தாமணியில் எதையுமே மாதவையா எழுதவில்லை. (அதற்குச் சில மாதங்களுக்கு பிறகுதான் பிப்ரவரி 1893ல் ராஜம் ஐயரின் ‘கமலாம்பாள் சரித்திரம்’ விவேக சிந்தாமணியில் தொடராக வெளியாக ஆரம்பித்தது.) ‘சாவித்திரி சரிதம்’ பின்னர் மீண்டும் எழுதப்பட்டு 1903ல் ‘முத்து மீனாட்சி’ என்ற தலைப்பில் நாவலாக வெளியானது.

அ.மாதவையா
ஆகஸ்ட் 16, 1872ல் திருநெல்வேலியில் உள்ள பெருங்குளம் கிராமத்தில் அனந்தநாராயண ஐயருக்கும் மீனாட்சியம்மாளுக்கும். மகனாகப் பிறந்தார் மாதவையா. திருநெல்வேலி இந்துக் கல்லூரியில் உயர் கல்வியை முடித்தார். பின் சென்னை கிறித்தவக் கல்லூரியில் பி.ஏ. பயின்றார். அதில் தேர்ச்சி பெற்ற பின் உப்பு-சுங்க இலாகாவில் அரசு அதிகாரியாகச் சேர்ந்தார். தமிழ், ஆங்கிலம் இரண்டிலும் நல்ல புலமை பெற்றிருந்த மாதவையா, இருமொழிகளிலும் எழுத ஆரம்பித்தார். அவரது ‘பத்மாவதி சரித்திரம்’ தமிழில் தோன்றிய மூன்றாவது நாவலாக இலக்கிய ஆய்வாளர்களால் மதிப்பிடப்படுகிறது. தொடர்ந்து தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலுமாக ‘விஜய மார்த்தாண்டம்’, ‘தில்லை கோவிந்தன்’, ‘சத்தியானந்தன்’, ‘கிளாரிந்தா’ போன்ற நாவல்களை எழுதினார். அந்நாவல்களுக்கும், ‘குசிகர் குட்டிக்கதைகள்’ என்ற தலைப்பில் அவர் எழுதிய சிறுகதைகளுக்கும் வரவேற்பும் எதிர்ப்பும் ஒரு சேர இருந்தன. தனது படைப்புகளில் ஆண்-பெண் சமத்துவம், பெண் கல்வி, விதவா விவாகம், சாதி எதிர்ப்பு, இந்து மதச் சீர்கேடுகளைச் சாடுதல் போன்றவற்றை மையப்படுத்தியிருந்தார். மூட நம்பிக்கைகளைச் சாடி நவீன மேற்கத்திய சிந்தனைப் போக்குகளைத் தன் படைப்பில் முன்வைத்ததால் அவரது படைப்புகளுக்கு எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. என்றாலும் அவர் தொடர்ந்து எழுதி வந்தார்.
தமிழின் மீது கொண்ட ஆர்வத்தால் பெ.நா.அப்புசாமி, வே.நாராயணனுடன் இணைந்து 1917ல் ‘தமிழர் கல்விச் சங்கம்’ என்ற அமைப்பைத் தோற்றுவித்தார். அச்சங்கத்தின் மூலம் ‘தமிழர் நேசன்’ இதழைத் துவக்கினார். ‘பாரிஸ்டர் பஞ்சநதம்’, ‘மணிமேகலை துறவு’ போன்ற நாடகங்களை அவர் தமிழர் நேசனில் எழுதினார். மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரைகள் சிலவற்றையும் எழுதினார். ஆங்கிலத்துக்கு இணையான தமிழ்க் கலைச் சொற்கள் பலவற்றை அவ்விதழில் அறிமுகப்படுத்தினார். 1922ல் விருப்ப ஓய்வு பெற்ற பின் தனிப்பட்ட தனது கருத்துக்களை வெளியிடுவதற்காகவே ‘பஞ்சாமிர்தம்’ என்ற இதழைத் துவக்கினார். அதில் ‘நிலவரி ஏலம்’, ‘கண்ணன் பெருந்தூது’, ‘ஏணி ஏற்றம்’, ‘முருகன் ஆரூடம்’ போன்ற சிறுகதைகளையும் ‘தக்ஷிண சரித்திர வீரர்’ போன்ற கட்டுரைகளையும் எழுதினார். தான் எழுதியது மட்டுமில்லாமல் அசலாம்பிகை அம்மையார், விசாலாக்ஷி அம்மாள், லக்ஷ்மி அம்மாள், வே.தாயாரம்மாள், மா.பாமணி போன்ற எழுத்தாளர்களையும் பி.வி.ஜகதீச ஐயர், வி.சுப்பிரமணிய ஐயர், ரா.வாசுதேவ சர்மா போன்ற பண்டிதர்களின் கட்டுரைகளையும் தொடர்ந்து வெளியிட்டார். ‘பொது தர்ம சங்கீத மஞ்சரி’, ‘இந்திய தேசிய கீதங்கள்’ போன்றவை மாதவையரின் கவிதைத் தொகுப்புகளில் குறிப்பிடத் தகுந்தவை. இராமாயணத்தின் மீது கொண்ட ஆர்வத்தால் ‘பால ராமாயணம்’ என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதியுள்ளார். கம்பராமாயணம் மீதும் அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது.
மாதவையா சமூகச் சீர்த்திருத்தங்களை வலியுறுத்தியதாலும், இந்து மதக் கருத்துக்கள் சிலவற்றைச் சாடி எழுதியிருந்ததாலும், கிறித்தவத் தாக்கம் அவரது படைப்புகளில் தென்பட்டதாலும் அவர் கிறித்துவச் சார்புடையவர் என்பதாக ஒரு கருத்து அக்காலத்தில் முன் வைக்கப்பட்டது. ஆனால், அதை மறுக்கிறார், எழுத்தாளரும், மாதவையாவின் உறவினருமான பெ.நா.அப்புசாமி. “மாதவையா குசிகர் குட்டிக் கதைகள் முதலியவற்றை எழுதியதாலும், பத்மாவதி சரித்திரத்தின் சில பகுதிகளிலும், கிளாரிந்தா என்னும் நாவலிலும், சத்தியானந்தா என்னும் நாவலிலும், கிறிஸ்தவ மதத்தையும் அம்மதத்தைச் சார்ந்த பெரியார்கள் சிலரையும் புகழ்ந்ததாலும், அவர் தம்முடைய மதத்தின் மீது பற்றற்றவர் என்றும், அவர் கிறிஸ்தவ மதப் பற்று மிக்கவர் என்றும் சிலர் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன். இது முற்றும் தவறு” என்கிறார் அவர். உண்மையில் மாதவையா சமரசவாதியாகவே இருந்திருக்கிறார். சிலகாலம் பிரம்ம ஞான சங்கத்தில் சேர்ந்து அதன் உறுப்பினராக இருந்திருக்கிறார். புத்தரின் மீது ஈடுபாடு ஏற்பட்டு எட்வின் ஆர்னால்ட் எழுதிய ‘ஆசிய ஜோதி’யை தனித் தமிழில் ‘சித்தார்த்தன்’ ஆக எழுதி வெளியிட்டார். மற்றபடி அவர் தன்னை சமயவாதியாகவோ ஆச்சார சீலராகவோ வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. ‘எம்மதமும் சம்மதம்’ என்ற கொள்கை உடையவராகவே வாழ்த்திருக்கிறார். ‘அமுத கவி’ என்ற புனைபெயரில் இறைவனை வேண்டி ‘பஞ்சாமிர்தம்’ இதழில் பல கவிதைகளை எழுதியிருக்கிறார் மாதவையா.
‘பத்மாவதி சரித்திரம்’ நூலின் மூன்றாம் பாகத்தை பஞ்சாமிர்தத்தில் ஆரம்பித்தார். ஆனால், அது முற்றுப் பெறவில்லை. சென்னைப் பல்கலையின் ஆட்சி மன்றக் குழு உறுப்பினராக இருந்த அவர், 1925 அக்டோபர் 22 அன்று, தாய்மொழி வழிக் கல்வியை ஊக்குவிக்க வேண்டும்; தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும் என்று அக்குழுவில் பேசினார். மிகவும் உணர்ச்சி வசப்பட்டுப் பேசி அமர்ந்தவர், மூளையின் ரத்தநாள வெடிப்பு ஏற்பட்டு அங்கேயே காலமானார். அவர் இறப்பிற்குப் பின் அவர் எழுதிய ‘மோகினி மாசா’ என்ற நாவலின் இரண்டு அத்தியாயங்கள் ‘பஞ்சாமிர்தம்’ இதழில் வெளியாகின. அதன் பின் அந்த இதழும் நின்று விட்டது.
*
ச.ம.நடேச சாஸ்திரி, பி.ஆர்.ராஜமையர், ஆ. மாதவையா என்னும் தமிழ் இலக்கியத்தின் முன்னோடிகளான இம்மூவரது சாதனைகள், இலக்கிய உலகம் என்றும் மறக்காமல் நினைவில் நிறுத்த வேண்டிய ஒன்று.
இந்த மூவர் பட்டியலில் பாரதியைப் பற்றிக் குறிப்பிடவில்லையே, அவரும் இவர்களுக்குக் கிட்டத்தட்டச் சம காலத்தில் வாழ்ந்தவர்தானே என்ற ஐயம் பலருக்கும் தோன்றக்கூடும். உண்மைதான். நாவல் முயற்சிகள், சிறுகதை, கவிதை, கேலிச் சித்திரம், தமிழ், ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள், கட்டுரைகள், நகைச்சுவை என்று பல வகைகளில் பாரதி இவர்களைப் போலவே முன்னோடியாகப் பல சாதனைகளைச் செய்திருக்கிறார் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால், பாரதி நம் அளவுகோல்களுக்கு அப்பாற்பட்ட மகா கவி. மகா படைப்பாளி. அந்த அளவுக்கு அவர் பல சாதனைகளை நிகழ்த்தியிருக்கிறார். அவற்றைப் பிறிதொரு சமயம் பார்க்கலாம்.
*

நாடி ஜோதிடம் – புரியாத புதிரா? | அரவிந்த் சுவாமிநாதன்


ஊருக்கு ஊர் டீக்கடைகள் இருக்கிறதோ இல்லையோ, கண்டிப்பாக ஒரு நாடி ஜோதிட நிலையம் இருக்கிறது. “முனிவர்கள் கணித்து வைத்துள்ள பழங்கால ஓலைச்சுவடிகள் மூலம் உங்கள் எதிர்காலப் பலன்களை மிகத் துல்லியமாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம்” என்ற அறிவிப்போடு அகத்தியர், சுகர், வசிஷ்டர், பிருகு, விசுவாமித்திரர் என்று பல முனிவர்களின் பெயரைத் தாங்கிய பெயர்ப் பலகைகளை நாம் எங்கும் பார்க்க முடியும். உண்மையிலேயே இவையெல்லாம் இம்முனிவர்களால் உருவாக்கப்பட்டதுதானா, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பின்னால் தோன்றப் போகும் ஒருவரது வாழ்க்கைக் குறிப்புகளை, அவர்களது வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை எப்படி இம்முனிவர்களால் கணித்து எழுத முடிந்தது என்று நாடி ஜோதிடர்களிடம் கேட்டால், “அவர்கள் ஞான திருஷ்டி மிக்கவர்கள். முக்காலமும் உணர்ந்தவர்கள். காலத்தைக் கடந்தவர்கள். அவர்களால் எதுவும் முடியும்” என்பது நமக்கு பதிலாகக் கிடைக்கும்.

நம்மில் பலரும் நாடி ஜோதிடம் பார்த்திருப்போம். சிலருக்கு நாடியில் கூறியபடியே அனைத்துப் பலன்களும் நடந்திருக்கும். சிலருக்கு ஒன்றுமே நடந்திருக்காது. பொதுவில், பலன் பெற்றவர்கள் நாடி ஜோதிடம் உண்மைதான் என்பார்கள். நாடி சொன்னபடி தங்களுக்கு எதுவுமே நடக்காதவர்களோ, “சே, சுத்த ஏமாற்று வேலை, எல்லாம் பக்கா ஃப்ராடு. பொய்” என்பார்கள்.

அப்படியானால் உண்மைதான் என்ன?

நாடி ஜோதிடம் என்பது என்ன?

‘நாடி ஜோதிடம்’ என்பது தமிழர்களின் தொன்மையான ஆரூட முறைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இந்தியா முழுமையும் இவ்வகை ஜோதிடமுறை பயன்பாட்டில் இருக்கிறது. தென்னாட்டில் அகத்தியர் நாடி, சுகர் நாடி, பிருகு நாடி, காக புஜண்டர் நாடி, சிவவாக்கியர் நாடி, நந்தி நாடி, வசிஷ்டர் நாடி, கெளசிகர் நாடி, சிவநாடி, விசுவாமித்திரர் நாடி போன்ற பலவகை நாடிகள் காணப்படுகின்றன. இவை அந்தந்தப் பெயர்கள் கொண்ட முனிவர்களால் எழுதப்பட்டதாக நம்பப்படுகின்றன. ஆனால் வடநாட்டில் இத்தகைய முனிவர்களின் பெயர்களினால் ஆன நாடிகளை விட சூர்ய நாடி, சந்திர நாடி, சுக்ல யஜூர் நாடி, சுக்ர நாடி, கெளமார நாடி, புத நாடி, பிரம்ம நாடி, துருவ நாடி, மார்கண்டேய நாடி, பிருகு நாடி, நாரத நாடி, கர்கர் நாடி, பராசரர் நாடி போன்றவை அதிகம் காணப்படுகின்றன.

ஒரு மனிதனின் பிறப்பு, வளர்ப்புமுதல் ஆயுள்வரையிலான பலன்களை விரிவாகவும் விளக்கமாகவும் கூறுவதே நாடி ஜோதிடம். நம் நாட்டில் பல்வேறு விதமான ஜோதிட முறைகள் பயன்பாட்டில் உள்ளன. ஒருவர் பிறக்கும்போது அமைந்த கிரகநிலைகளின்படி, அவருக்கு, அவர்தம் எதிர்கால வாழ்க்கையினைப் பற்றிய பலாபலன்களைக் கூறுவது பொதுவாக நடைமுறையில் உள்ள ஜோதிட முறை. கைரேகை ஜோதிடம், எண்கணித ஜோதிடம், கிளி ஜோதிடம், பிரசன்ன ஜோதிடம், முகக்குறி பார்த்துப் பலன் சொல்லுதல், மூச்சு ஜோதிடம், பிரமிடு ஜோதிடம், கோடங்கி பார்த்தல், சோழி பார்த்தல் எனப் பல்வேறு முறைகள் மக்கள் பயன்பாட்டில் உள்ளன. அவற்றுள் தொன்மையான ஓலைச்சுவடிகளை அடிப்படையாக வைத்துப் பார்க்கப்படும் ஜோதிடமே நாடி ஜோதிடம் என அழைக்கப்படுகிறது. ‘நாடி’ என்பதற்கு அணுகுதல், தேடுதல், விரும்புதல் எனப் பல பொருள்களுண்டு. ‘நாடி ஜோதிடம்’ என்பதற்கு ‘நாடி வந்து பார்க்கக் கூடிய ஜோதிடம்’ என்று பொருள் கொள்ளலாம். நாடி ஜோதிடம் பார்க்க விரும்பும் ஒருவரது கைப் பெருவிரல் ரேகையினைக் கொண்டு, பழங்கால ஓலைச்சுவடிகள் மூலம் ஆராய்ந்து நாடி ஜோதிடர்கள் பலன்களைக் கூறுகின்றனர்.

உலக அளவில் நாடி ஜோதிடம்

பல நாடுகளிலும் பலவேறு வகையான ஜோதிட முறைகள் பயன்பாட்டில் உள்ளன. சில நாடுகளில் ‘கப்பாலா’ (kabbalah) என்னும் ஓர் இரகசிய, பழமையான ஆருட முறை பின்பற்றப்பட்டு வந்திருக்கிறது. ‘டேரட்’ எனப்படும் சீட்டுகளைக் கலைத்துப் போட்டுப் பலன் கூறும் முறை சீனாவில் மிகப் பிரபலமானதாகும். இதன் மூலம் பல துல்லியமான பலன்கள் தெரிய வருகிறது என்பது அதைப் பார்த்த சிலரது கருத்தாக உள்ளது. திபெத்தில் வழங்கிவரும் Akashik Records என்பதும் கூட நாடிஜோதிடத்தின் சூட்சுமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதே! சீன நாட்டிலும் இதே போன்ற ஒரு ஜோதிட முறை பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. அதன் பெயர் (Iching) ‘யீசிங்.’ ‘யீ’ என்றால் ‘மாறுதல்’ என்பது பொருள். ‘சிங்’ என்றால் ‘புத்தகம்’ என்பது பொருள். ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட மனிதனின் வாழ்வில் நிகழக்கூடிய கடந்த, நிகழ்கால, எதிர்காலச் சம்பவங்களைப் பற்றி விவரிப்பதே இதன் தனித் தன்மையாகும்.

நாடி ஜோதிடம் உண்மையா?

நாடி ஜோதிடம் என்பது உண்மையா, பொய்யா? எதைக் கண்டு அதன் உண்மைத் தன்மையை உறுதி செய்து கொள்வது? விரல் ரேகையின் மூலம் ஒருவரது எதிர்கால, கடந்த நிகழ்வுகளை அறிந்து கொள்ளுதல் என்பது எவ்வளவு தூரம் சாத்தியம்? எதிர்காலத்தில் நடக்க இருப்பதை எப்படி அறிய முடிந்தது? அவர்கள் ஏன் அதனை ஓலைச்சுவடியில் எழுதி வைத்தனர்? அந்த ஓலைச்சுவடி எழுத்துக்களை நாடி ஜோதிடர்களைத் தவிர மற்றவர்களால் ஏன் படிக்க இயலவில்லை?

இப்படியெல்லாம் பல கேள்விகள் நமக்குத் தோன்றத்தான் செய்கின்றன. ஆனால், அதற்கான விடைகள் அவ்வளவு எளிதில் கிடைத்துவிடுவதில்லை. காரணம், நாடி ஜோதிடர்கள் அவற்றைத் தொழில் ரகசியமாகவும், மறை பொருளாகவும் வைத்துள்ளனர். சீடர்களாகப் பயிற்சியில் சேரும்போதே இவ்வகை ரகசியங்களை யாரிடமும் வெளிப்படுத்த மாட்டேன் என இறைவன், குரு, அகத்தியர் போன்ற சித்தர்கள் திருவுரு முன் சத்தியம் செய்து உறுதி ஏற்கின்றனர். அதனால்தான் நம்மால் இவற்றின் ரகசியங்களை முழுமையாக அறிய முடிவதில்லை.

அதேசமயம் நாடி ஜோதிடம் பலிக்காதது போல் நாடி ஜோதிடம் குறிப்பிட்டபடி பலருக்கும் பல விஷயங்கள் நடந்திருக்கின்றன என்பதற்கும் ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன. ஆகவேதான் நாடி ஜோதிடம் உண்மையா, பொய்யா என்ற குழப்பம் பலருக்கு இருக்கிறது. இதன் உண்மைத் தன்மையை அறிய பல்வேறு ஆய்வு முறைகள் தேவையாக இருக்கின்றன. ஒரே நபருக்குப் பல்வேறு இடங்களில், பல்வேறு ஆண்டுகால இடைவெளியில் பல்வேறு முறை நாடி ஜோதிடம் பார்த்தால்தான் அதன் உண்மைத் தன்மையை நம்மால் அறிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால், அது பெரும் செலவு பிடிக்கும் விஷயமுமாகும்.

காண்டங்கள்

நாடி ஜோதிடம் பார்ப்பதற்கு காண்டங்கள் உதவியாக இருக்கின்றன. காண்டங்கள் என்றால் உட்பிரிவுகள் என்பது பொருள். நாடியில் மொத்தம் பன்னிரண்டு காண்டங்கள் உள்ளன. அவற்றின் மூலம் எதிர்காலப் பலன்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளலாம். ஆனால் அவற்றை அறிய, முதலில், முதல் காண்டமான பொதுக்காண்டத்தினைப் பார்க்க வேண்டும். பொதுக்காண்டத்தில் ஒருவரைப் பற்றிய பொதுவான செய்திகள் காணப்படும். அதாவது ஒருவரது பெயர், தொழில் மற்றும் குடும்ப விபரங்கள் அதில் இருக்கும். விரிவான பலன்களை அறிய அதற்கென உள்ள தனித்தனிக் காண்டங்களைப் பார்க்கவேண்டும். இவ்வாறு மொத்தம் 12 காண்டங்கள் உள்ளன. அவை தவிர்த்து சாந்தி காண்டம், தீக்ஷை காண்டம், ஔஷத காண்டம், ஞான காண்டம், பிரசன்ன காண்டம் போன்றவையும் உள்ளன. துல்லிய காண்டம், அரசியல் காண்டம், எல்லைக் காண்டம் போன்றவையும் இருக்கின்றன. சூட்சுமமான விஷயங்களை, ரகசியங்களை, மறை உபதேசங்களை, இறையருள் மற்றும் ஞானம் பெறும் ரகசிய வழிமுறைகளை, சித்தர்களுடனான தொடர்புகளை, ஆலயம் அமைப்பது பற்றிய செய்திகளைப் பற்றிக் கூறும் சூட்சும காண்டமும் உள்ளது. இவையே மற்ற ஜோதிட முறைகளுக்கு இல்லாத நாடி ஜோதிடத்திற்கு மட்டுமே உள்ள சிறப்பு என்கின்றனர் நாடி ஜோதிடர்கள்.

நாடி ஜோதிடம் பார்க்கும் முறைகள்

நாடி ஜோதிடர்கள், தங்கள் நிலையத்தினை நாடி வரும் நபர்களுடைய கைப் பெருவிரல் ரேகையினை (ஆண் என்றால் வலது கைப்பெரு விரல் ரேகை; பெண்ணாக இருப்பின் இடது கைப்பெரு விரல் ரேகை), முதலில் ஒரு தாளில் பதிந்து கொள்கிறார்கள். பின்னர் அதற்கான ஓலையைத் தேடி எடுக்க முற்படுகின்றனர். அதற்கான நேரம் ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடுகிறது. சிலருக்கு ஓலை உடனே கிடைத்து விடும். சிலருக்கு ஓரிரு நாள் கூட ஆகலாம். மற்றும் சிலருக்கு ஓலை கையிருப்பில் இல்லை என்றால் வேறு நிலையத்திலிருந்துதான் தேடி எடுக்க வேண்டும் என்பதால் தாமதமாகவும் வாய்ப்பு உள்ளது.

ஓலைச்சுவடி கிடைத்ததும் நாடி வாசிப்பவர் ஜோதிடம் பார்க்க வந்திருப்பவரை அழைப்பார். அது அந்நபருக்குரிய ஓலைதானா என்பதனை அறியப் பல கேள்விகளைக் கேட்பார். நாடி பார்க்க வந்திருப்பவர் எந்த விபரங்களையும் (பெயர் உட்பட) முன்னதாகக் கூற வேண்டியதில்லை. அவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு ‘ஆம்’, அல்லது ‘இல்லை’ என்று மட்டும் பதில் கூறினால் போதும்.

பொதுவாகக் கீழ்க்கண்ட கேள்விகளைப் போன்ற பொதுவான கேள்விகளையே நாடிஜோதிடர்கள் கேட்பர். சரியான ஓலைதானா என்று உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளவே இவ்வாறு கேட்பதாகச் சொல்கின்றனர். ஜோதிடம் பார்க்க வந்தவர் அதற்கான சரியான பதிலைக் கூறுவதன் மூலம் அவருக்கான ஓலையினைக் கண்டறிந்து பலன் கூற முற்படுகின்றனர். ஓலைச்சுவடியில் உள்ள பாடல்களைப் படித்து விளக்கம் கூறுகின்றனர். அவற்றை ஏட்டில் எழுதியும், ஒலிப்பதிவு நாடா/குறுந்தகட்டில் பதிவு செய்தும் தருகின்றனர்.

பொதுவான கேள்விகள் சில. (இவை பொதுவான கேள்விகள் மட்டுமே. ஆளுக்கு ஆள், சுவடிக்குச் சுவடி இவ்வகைக் கேள்விகள் மாறுபடும்.)

(1) தங்களுடைய தகப்பனார் அரசாங்கப் பணியாளரா? (2) தங்கள் தாயாரின் பெயர் அம்பாளின் பெயரைக் குறிப்பதாக இருக்குமா? (3) தங்கள் உடன் பிறந்தவர்கள் நால்வருக்கு மேலா? (4) தங்களுக்குத் திருமணம் ஆகி விட்டதா? (5) நீங்கள் சட்டம் அல்லது மருத்துவம் பயில்பவரா? (6) உங்களுக்குக் காதல் திருமணமா? (7) முதல் குழந்தை பெண்ணா? (8) தகப்பனாரின் பெயர் சிவனைக் குறிப்பதாக இருக்குமா? (9) மனைவி / கணவனின் பெயரில் மலரின் பெயர் வருமா? (10) உங்களுடைய பெயர் முருகக்கடவுளோடு தொடர்புடையதா? (11) உங்கள் பெயர் வல்லினத்தில் தான் ஆரம்பிக்குமா? (12) நீங்கள் வளர்பிறையில் பிறந்தவரா?

இது போன்ற சில கேள்விகளுக்கு நாடி பார்க்க வந்தவர் கூற வேண்டிய பதில் ‘ஆம்’ அல்லது ‘இல்லை’ என்பது மட்டுமே. இத்தகைய கேள்விகள் மூலம் சரியான மூல ஓலையைக் கண்டறிந்து அதன் மூலம் விரிவான, சரியான பலன்களைத் தாங்கள் கூறுவதாக நாடிஜோதிடர்கள் சொல்கின்றனர். ஆனால், இக்கேள்விகள் மூலம் ஒருவரைப் பற்றிய நுணுக்கமான விவரங்களை ரகசியமாகக் குறித்துக் கொண்டு, பின்னர் அவற்றைப் பாடலில் வந்ததுபோல் படித்துக் கூறுகின்றனர் என்ற குற்றச்சாட்டும் அவர்கள் மேல் உள்ளது.


ஒலைச்சுவடி பற்றிய விவரங்கள்

நாடி பற்றிக் கூறும் ஓலைச்சுவடியானது சுமார் பத்து முதல் பதினொன்று அங்குல நீளத்திலும், ஒன்று முதல் ஒன்றரை அங்குல அகலத்திலும் காணப்படுகின்றது. அந்த ஓலைகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கப்பட்டு, நன்றாகக் கட்டிவைக்கப்பட்டுளன. ஒவ்வொரு ஓலைக்கட்டிலும் சுமார் ஐம்பதுமுதல் நூறு ஓலைகள்வரை காணப்படுகின்றன. சிலவற்றில் அதைவிடக் குறைவாகவும் ஓலைகள் காணப்படுகின்றன. பெரும்பாலான ஓலைச்சுவடிகளில் பின்புறமும் எழுத்துக்கள் காணப்படுகின்றன. சிலவற்றில் காணப்படுவதில்லை. அவற்றில் உள்ள எழுத்துக்கள் கூட்டெழுத்துக்கள் என்கின்றனர் நாடி ஜோதிடர்கள். “ஒற்று நீங்கிய மிகவும் பழைய எழுத்துக்களாகக் காணப்படும் அவற்றைத் தங்களைப் போன்ற சிறப்புப்பயிற்சி பெற்றவர்களேயன்றி மற்றவர்களால் வாசிக்க இயலாது” என அவர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும் எழுத்துக்கள் சுருக்க முறையில் குறியீடாக அதில் எழுதப்பட்டு இருக்கும் என்றும், அதனைப் பயிற்சி பெற்றுப் பல்லாண்டுகளாக இத்தொழிலில் ஈடுபட்டுவரும் அனுபவம் வாய்ந்தவரே அன்றி மற்றவர்களால் புரிந்து கொள்ள இயலாது என்றும் அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். ஆனால், இக்கூற்றை சுவடியியல் வல்லுநர்கள் மறுக்கின்றனர். “இத்தகைய எழுத்துக்களே தமிழில் இல்லை. இவையெல்லாம் வெறும் கிறுக்கல்கள். ஏமாற்றுவேலை” என்பதே அவர்களில் பலரது கருத்தாக உள்ளது.

நாடி ஜோதிடம் – சில விளக்கங்கள்

சிறு குழந்தைகளுக்கும் இறந்த நபர்களுக்கும் நாடி ஜோதிடம் பார்க்கப்படுவதில்லை. ஜாதகமே இல்லாதவர்களுக்கும் நாடி மூலம் ஜாதகம் கணித்துப் பலன்கள் கூற முடியும். சாதாரண ஜோதிடத்தை விட நாடி ஜோதிடம் பார்க்க அதிகம் பொருள் செலவாகும். அதிகக் கால விரயமும் ஏற்படும். அதேசமயம் பலன்களும் துல்லியமாக இருக்கும். பரிகாரம் செய்தால்தான் முழுப்பலன் என்று நாடி ஜோதிடம் கூறுவதால், அதுபற்றி ஒரு தெளிவான பார்வையுடன், அதாவது, செலவு, கால விரயம், அலைச்சல் போன்றவை பற்றி முன்னமேயே தீர்மானித்துத் திட்டமிட்டுக் கொண்டு நாடி பார்க்கச் செல்வது நலம். கூடுமானவரை நாடி ஜோதிடர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு ‘ஆம்’ அல்லது ‘இல்லை’ என்பதனைத் தவிர வேறு எதையும் கூறாமல் இருப்பது நலம். பொதுவாக, நாடி ஜோதிடம் பார்க்கும் அனைவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகவே உள்ளனர். மேலும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் ஒருவருக்கு ஒருவர் உறவினராக இருக்கின்றனர். தலைமுறை தலைமுறையாக இத்தொழிலைக் குலத்தொழிலாகச் செய்து வருகின்றனர். தங்களுக்குள்ளே நாடி ஜோதிட ஓலைச்சுவடிகளை ஒருவருக்கொருவர் பரிமாறிக் கொள்கின்றனர்.

பெருவிரல் ரேகையை மட்டும் கொண்டு எப்படி ஒருவருக்கான சரியான ஓலையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள் என்று கேட்டால், “அதெல்லாம் தொழில் ரகசியம். விரல் ரேகைகளில் சங்கு, வட்டம், கோணம், சக்கரம், பூபந்தம், கொடி, மணி, சிகிரி, சுழி, கீற்று என்று பல வகைகள் உண்டு. அவற்றில் ஒரு புள்ளி, இரு புள்ளி என்று பல உட்பிரிவுகள் உண்டு. முதலில் அவற்றைக் கண்டறிந்து அதன் மூலம் அந்த நபருக்கான சரியான ஓலையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்” என்கின்றனர் நாடி ஜோதிடர்கள்.

இவர்களுடைய சுவடிப் பரிமாற்றத் தலமாக விளங்குவது வைத்தீஸ்வரன் கோயில். இத்தொழிலில் ஈடுபடுபவர்கள் உறவினர்கள் என்பதாலும், குருகுல முறைப்படி தொழிலைத் தொடர்பவர்கள் என்பதாலும், குலத்தொழில் என்பதாலும் சில நுணுக்கமான தகவல்களை, தங்களுக்குள் இரகசியமாகவே வைத்துள்ளனர். வெளிநபர்கள் யாரும் அதனை அறிவது மிக மிகக் கடினமாகும். உதாரணமாக விரல் ரேகைக்கு ஒரு நாடியில் வந்திருக்கும் பெயரானது மற்றொரு நாடியில் மாறுபடுவது ஏன் என வினவினால் சரியான விடை கிடைக்கவில்லை. கேட்டால் “தமிழ் நுணுக்கமான மொழி, ஒரே சொல்லுக்குப் பல பொருள் உண்டு, ஒவ்வொரு முனிவரும் அதனை ஒவ்வொரு மாதிரி குறிப்பிடுவர். அதன்படி மாறி இருக்கலாம் ஆனால் பலன் ஒன்றுதான்” என்று கூறுகின்றனர். ஆனால் இது பொருத்தமானதாக இல்லை.

நாடி ஜோதிடர்கள்

பெரும்பாலான நாடிஜோதிடர்கள் தூய்மையான வெண்மை நிற ஆடைகளையே உடுத்துகின்றனர். வாக்கு வன்மை பெற்றவராக இருக்கின்றனர். வருபவர்களின் சந்தேகங்களை நீக்க முனைபவராகவும் குறைகளைச் செவிமடுப்பவராகவும் உள்ளனர். இறைநாட்டம், ஒழுக்கம், பக்தி, பணிவு, திறமை கொண்ட இவர்கள், குருவினிடத்தே தீட்சை பெற்ற பின்னரே இப்பணியில் ஈடுபடுகின்றனர். பல வருடங்கள் குருகுல வாசம் இருந்து நாடி பற்றிய விவரங்கள், நுணுக்கங்கள், சூட்சுமங்களை விரிவாக அறிந்து, அனுபவ அறிவுடனும் குருவின் ஆசியுடனும் அனுமதியுடனும் இப்பணியில் ஈடுபடுவதாகச் சொல்கின்றனர். ஆனால், இவர்களுக்கு ஜோதிடம் முழுமையாகத் தெரியும் என்றும், தமிழில் பாடல் எழுதும் புலமையும் உண்டு என்றும் அவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டே, பல்வேறு கேள்விகள் கேட்டு அதனைச் ஓலைச்சுவடியில் வந்தது போல் பாடலாக எழுதித் தந்து ஏமாற்றுகின்றனர் என்ற குற்றச்சாட்டும் இருக்கிறது.

நன்கு படித்தவர்களும் கூட நாடி ஜோதிடத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். சான்றாக டாக்டர், பொறியியல் பட்டம், பட்டயம் பெற்றுள்ள சிலரும் வைத்தீஸ்வரன் கோவிலிலும், சென்னையிலும் இத்தொழிலில் ஈடுபட்டு வருவதைக் கூறலாம். அவ்வப்பொழுது மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற வெளிநாட்டிற்கும் இவர்களைப் போன்றவர்கள் சென்று பொருளீட்டி வருகின்றனர்.

போலி நாடி ஜோதிடர்கள்

அதே சமயம் நாடி ஜோதிடர்களில் பல போலி நாடிஜோதிடர்களும் உள்ளனர். உண்மையானவர்களை விட இவர்களின் எண்ணிக்கை மிக மிக அதிகம். எனவே நாடி ஜோதிடம் பார்க்கச் செல்பவர் கவனமாக இருக்க வேண்டியது அவசியமாகின்றது. இல்லாவிட்டால் ஏமாற்றம் என்பது தவிர்க்க முடியாததாகி விடும். ‘உங்கள் சார்பாக நாங்களே அனைத்துப் பரிகாரங்களையும் செய்து விடுகின்றோம், நீங்கள் பணம் மட்டும் கொடுத்தால் போதும்’ என்று கூறுபவர்களிடம் சற்றுக் கவனமாக இருப்பது நல்லது. ஏனெனில் ‘பரிகாரங்களைச் செய்யும் பொழுது தொடர்புடையவர் உறுதியாக அதில் பங்கேற்க வேண்டும். அவ்வாறு கலந்து கொள்வதன் மூலம்தான் அவர்கள் தம் பாவங்கள் முழுமையாக நீங்குகின்றன’ என்பதே மூத்த ஜோதிடர்கள் பலரது கருத்தாக உள்ளது. போலி நாடி ஜோதிடர்கள் பல்வேறு நுணுக்கமான முறைகளைக் கையாள்வதால் நாடி ஜோதிடம் பார்க்கச் செல்பவர்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டியது அவசியமாக உள்ளது.

நாடி ஜோதிட நிலையங்கள்

தமிழகத்தின் பல இடங்களில் அகத்தியர், வசிஷ்டர், பிருகு, சுகர், சப்தரிஷி, கௌசிகர் எனப் பல முனிவர்களின் பெயரில் நாடி ஜோதிட நிலையங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. இவற்றுக்கெல்லாம் தலைமைப்பீடமாகத் திகழ்வது வைத்தீஸ்வரன் கோவில். ஆனால்,

இங்கு தரகர்களின் ஆதிக்கம் அதிகம். ஊருக்குப் புதியவர்கள் வந்தாலோ, பேருந்தில் இருந்து இறங்கி சுற்றுமுற்றும் பார்த்தாலோ உடனே தரகர்கள் வருவோரை அணுகி, நாடி ஜோதிடம் பார்ப்பது குறித்துப் பேரம் பேச ஆரம்பிக்கின்றனர். குறிப்பிட்ட நாடி ஜோதிடர் பெயரைச் சொல்லி அவரைப் பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்னால், “அவர் இல்லை ஊருக்குப் போயிருக்கிறார்” என்றோ, “அவர் மகன்தான் இவர்” என்றோ அல்லது “அவர் உறவினர்தான் இவர்” என்றோ அல்லது யாரோ வேறு ஒரு நபரை அறிமுகப்படுத்தி “நீங்கள் குறிப்பிட்டவர்தான் இவர்” என்றோ கூறி ஏமாற்றுகின்றனர். வருபவர்களை வழிமறித்து, மனம் குளிரப்பேசி, சில குறிப்பிட்ட நாடி நிலையங்களுக்கு நேரடியாக அழைத்துச் சென்று விட்டுவிடுகின்றனர். இவ்வாறு மக்களைக் கூட்டி வருவதற்கு இவ்வகைத் தரகர்கள், வரும் நபரின் தராதரத்தைப் பொறுத்து, நபர் ஒருவருக்குத் தங்கள் கமிஷன் கட்டணமாக, ரூபாய் 50/- முதல் 100/- வரை நாடிஜோதிடர்களிடமிருந்து வாங்கிக் கொள்கின்றனர். ஆகவே இது போன்ற இடங்களுக்கு நாடி ஜோதிடம் பார்க்கச் செல்பவர்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

தமிழகத்தில் உள்ள பல நாடி நிலையங்களுக்குச் சென்னை, கோவை மட்டுமல்லாது இந்தியா முழுக்கக் கிளைகள் உள்ளன. இங்கு பயிற்சி பெற்றவர்கள் பெங்களூர், டில்லி, புனே போன்ற வெளிமாநிலங்களில் நாடிஜோதிட நிலையம் அமைத்துத் தொழில் செய்து வருகின்றனர். சான்றாக சென்னையில் உள்ள ஒரு நாடிஜோதிட நிலையத்திற்கு மும்பையில் கிளை உள்ளது. தாம்பரத்தில் உள்ள ஒரு நாடிஜோதிட நிலையத்திற்கும் மும்பையில் கிளை உள்ளது.

நாடி ஜோதிடப் பாடலின் அமைப்பு

நாடியில் வரும் பாடலானது ‘அந்தாதி’ என்னும் இலக்கிய அமைப்பில் உள்ளது. ‘அந்தாதி’ என்பது ‘அந்தம் + ஆதி’ என விரியும். அதாவது முன் நின்ற பாடலின் ஈற்றசையோ, எழுத்தோ, சீரோ, அடியோ, தளையோ, தொடையோ வரும் பாடலின் முதலாவதாக வைத்துப் பாடப்படுவதே அந்தாதியாகும். சிற்றிலக்கிய வகைகளுள் ஒன்றாக ‘அந்தாதி’ விளங்குகிறது. தமிழில் திருக்கருவை பதிற்றுப்பத்தந்தாதி, பொன் வண்ணத்தந்தாதி, அற்புதத் திருவந்தாதி, எனப் பல அந்தாதி நூல்கள் உள்ளன.

சான்றாக ஒருவரின் நாடி ஜோதிடக் குறிப்பில் வந்த ‘அந்தாதி’ அமைப்பில் இருக்கும் பாடல்.

காலமதில் ஒளடதபதி தலைவன் தோற்றம்
காளையிவன் அறிவு முதல் திறமை யூகம்
மேலான அத்தன் சுகம் அன்னை வீவு
மேதினியின் ஈர்வேபடல் தந்தையர்க்கு
தந்தையர்க்கு முன்குடியாள் புதல்வனாகும்
தானிவர்க்கு ஆண்துணை ஓர் அரிவை இல்லை
துணைஆணும் வேறு குல மன்றல் தொண்டு
இயம்ப அது வாகனத்தின் ஓட்டம் தன்னில்

ஆனால், “இவ்வகைப் பாடல்கள் ‘அந்தாதி’ அமைப்பில் இருந்தாலும் இவை அகத்தியர் போன்ற முனிவர்களாலோ, சித்தர்களாலோ இயற்றப்பட்டிருக்க வாய்ப்பில்லை” என்பதும், “சங்ககாலத்தில் ‘ஆசிரியப்பா’வே ஏற்றம் பெற்றிருந்ததால், பிற்காலத்தில் தோன்றிய ‘வெண்பா’ யாப்பில் இம்முனிவர்கள் பாடியிருக்க வாய்ப்பே இல்லை” என்பதும் தமிழார்வலர்களின் கருத்தாக உள்ளது. இவற்றிற்கு விளக்கம் கூறும் நாடி ஜோதிடர்கள், “அக்காலத்தில் இருந்த ஓலைச்சுவடிகளை அப்படியே பயன்படுத்துவதில்லை. அவற்றைப் பிரதியெடுத்தும், படி ஓலை தயாரித்துமே பயன்படுத்துகிறோம். அப்படி பிரதியெடுக்கும்போது பிழை நேர்ந்திருக்கலாம்” என்கின்றனர். ஆனால், இக்கருத்து ஏற்கக் கூடியதாக இல்லை.

அகத்தியர் போன்றவர்களால் எழுதப்பட்ட இரண்டாயிரம் ஆண்டிற்கு முற்பட்ட பழங்கால ஓலைச்சுவடிகள் இவை என்பது நாடி ஜோதிடர்கள் கருத்து. ஆனால் அதில் பயின்று வரும் பாடல் வகையான அந்தாதி முறை ஐந்தாம் நூற்றாண்டிற்குப் பின்னரே இலக்கியத்தில் ஏற்றம் பெற்றது என்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. (தமிழில் முதலில் தோன்றிய அந்தாதி நூலாக, காரைக்காலம்மையாரின் அற்புதத்திருவந்தாதி கருதப்படுகிறது. இது ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தோன்றியதாக இலக்கிய வரலாற்றாய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.)

நாடி ஜோதிடம் சில சந்தேக விளக்கங்கள்

சுவடியியல் அறிஞர்களிடம் நாடி ஜோதிடம் பற்றிக் கேட்டால், “இவையெல்லாம் போலியாகத் தயாரிக்கப்பட்டவை. முதலில் பனை ஓலைகளைக் கொண்டு, ஓலைகளைத் தயாரித்து, அவற்றை நெல் ஆவியில் காட்டி பழங்கால ஓலைச்சுவடிகள் போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்குகின்றனர். அவற்றில் எதையாவது கிறுக்கி, இது பழங்காலத் தமிழ்; எங்களால் மட்டுமே படிக்க முடியும் என்று கூறுகின்றனர். அவற்றில் இருப்பது வட்டெழுத்தும் இல்லை. கூட்டெழுத்தும் இல்லை. கிரந்தமும் கிடையாது. எல்லாம் சும்மா ஏமாற்று வேலை” என்கின்றனர்.

ஆனால் நாடி ஜோதிடர்களோ, “இவையெல்லாம் பழங்காலத் தமிழ் எழுத்துக்கள்தான். எங்களைப் போன்று அதைப் படிப்பதற்கென்றே, தனியாக குரு மூலம் பயிற்சி பெற்றவர்களால் அன்றி மற்றவர்களால் அதைப் படித்து பொருள் காண முடியாது” என்கின்றனர். மேலும் “ஒரு வித மூலிகையை உள்ளடக்கி, சில ரகசிய மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்து, தனிமையில் அமர்ந்து தவம் செய்தால், அந்த எழுத்துக்களைப் படிக்கும் ஆற்றலும், வாக்குப் பலிதமும் உண்டாகும்” என்று இவர்கள் கூறுவது நம்பக் கூடியதாக இல்லை.

நாடி ஜோதிட ஓலைச் சுவடிகளின் தொன்மை, எழுத்துக்களின் தன்மை, அதன் உண்மையான காலம் பற்றி அறிய, கார்பன் பரிசோதனை (Carbon Treatment) செய்தால் போதும். ஆனால் அதற்கு நாடி ஜோதிடர்களின் ஒத்துழைப்பு கிடைப்பதில்லை. அதுமட்டுமல்ல; ஏதாவது ஒரு ஓலைச்சுவடியை வைத்துக் கொண்டு (அது ராம நாடக கீர்த்தனையாகவும் இருக்கலாம். மருத்துவச் சுவடியாகவும் இருக்கலாம். அல்லது வேறு எதுவாகவும் இருக்கலாம்) அது நாடி ஜோதிட ஓலைச்சுவடி என்று கூறி, அதைப் படித்துப் பார்த்துப் பலன் எழுதுவது போல மக்களை ஏமாற்றியும் வருகின்றனர். (பார்க்க படங்கள் : 2, 3) அதுவும் மொழி தெரியாத வெளிநாட்டுக்காரர்கள், வட இந்தியர்கள் என்றால் ஏமாற்றுவது இன்னமும் எளிது. “உங்கள் பெயர் இதோ இருக்கிறது பாருங்கள். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் முனிவர் உங்களைப் பற்றி எழுதி வைத்திருக்கிறார். நீங்கள் அதிர்ஷ்டசாலி; புண்ணியவான்; முனிவரின் அருள் பெற்றவர் “ என்றெல்லாம் சொல்லி ஏமாற்றி, ஓலைச்சுவடியைக் காட்டிப் பணம் பறிக்கின்றனர். இவர்களில் சிலர் மீது வழக்குத் தொடுக்கப்பட்ட சம்பவங்களும், சிலர் கைது செய்யப்பட்ட நிகழ்வுகளும் கூட இருக்கின்றன.

நாடி ஜோதிடம் என்பது உண்மையா பொய்யா, ‘பொய்’ என்றால் ஏன் பொய்யாகிறது, அதற்குக் காரணம் என்ன, சிலருக்கு மட்டும் ஏன் நாடியில் வந்தது போலவே பலன்கள் நடக்கின்றன, அதற்கான சூட்சும காரணங்கள் ஏதேனும் உள்ளதா என்பது பற்றியெல்லாம் மிக விரிவாக ஆராய வேண்டியிருக்கிறது. “நாடி ஜோதிடத்தில் ‘யக்ஷிணி’ போன்ற சில தேவதைகளின் பயன்பாடு உண்டு” என்ற கருத்தும் இருக்கிறது. இவையெல்லாம் மிக விரிவாக, பலர் ஒன்றிணைந்து, பல்வேறு கால கட்டங்களில் பல முறை மீள மீளச் செய்ய வேண்டிய ஆய்வுகளாகும். என்றேனும் ஒருநாள் எதிர்காலத்தில் இது சாத்தியமாகக் கூடும் என்று நம்புவோம். அதுவரை ‘உண்மை’ என்றும் ‘பொய்’ என்றும் இரு வேறு கருத்துக்களுடன் இது புரியாத புதிராகவே நீடிக்கும். 

அந்தக் கால விளம்பரங்கள்… | அரவிந்த் சுவாமிநாதன்

1930 காலகட்டங்களில் சுதேசமித்திரன் போன்ற பத்திரிகைகளில் வெளியாயின தாது புஷ்டி லேகிய விளம்பரங்கள். ஒரு நடுத்தர வயது ஆண் சோர்ந்து போய் மேசை மீது கைவைத்துத் தலை சாய்ந்து இருக்கிறான். அவன் அருகில் சில பாட்டில்கள் இருக்கின்றன. ‘இனி உங்களுக்குக் கவலை வேண்டாம், இதோஎன்று கூறி அந்த ஆணிடம் ஒரு மருந்து புட்டியைக் காண்பிக்கிறாள் அவன் மனைவி. அந்த மருந்து மன்மதக் குளிகை.’ ‘இது தாது புஷ்டியைக் கொடுப்பதில் சிறந்ததுஎன்கிறது இந்த விளம்பரம்.
இந்த மருந்தை அந்த ஆணுக்குப் பரிந்துரைப்பது சக நண்பனோ அல்லது மருத்துவரோ இல்லை. அவன் மனைவி. பெண் சுதந்திரம் உச்சத்தில் இருப்பதாக நம்பப்படும் இன்றைக்குக் கூட இம்மாதிரிதைரியமானவிளம்பரங்கள் பத்திரிகைகளில் வருவதாகத் தெரியவில்லை. சரி, இதன் விலை? அதிகமில்லை, 20 குளிகை ரூபாய் இரண்டுதான். அணுக வேண்டிய முகவரி : மலையப்பசாமி வைத்தியசாலை, பழனி!
இது மட்டும்தானா? நிரந்தர தாதுபுஷ்டி டானிக் மருந்து, நரசிங்க லேகிய தங்க பஸ்பம், ஒரிஜினல் தங்கம் சேர்த்த நர்வினஸ் டானிக் மருந்து, ஜீவாம்ருதம், ஸண்டோஜன் (இது உறுப்புகளுக்கு வலிமை தரும் உலோக ஆகாரம் என்கிறது விளம்பர வாசகம்) வெளிப்புறத்தில் உபயோகிக்க கஸ்தூரி லினமெண்டேன், ஒருமுறை பரிக்ஷித்துப் பார்த்துவிட்டுப் பலன் இல்லை என்றால் ‘10000/-’ இனாம் தரத் தயார் என்று சொல்லும் தாது புஷ்டிக்கான பீமவீர்விளம்பரம், நடுத்திர வயதினர்வாலிப வலுவுகொள்ளவும், மனைவி, ‘மீண்டும் 20 வயது இளைஞர் போலிருக்கிறீர்களேஎன்று ஆச்சரியப்படவும் கல்ஸானா (kALZANA) மாத்திரைகள் (இதனைப் பெண்களும் சாப்பிடலாமாம். சூதகக் கோளாறுகள் உள்ளிட்ட அனைத்தும் நீங்கி பெண் வலிவும், பொலிவும் பெறுவாளாம்) என்று இந்தப் பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகிறது. இதெல்லாம் படிக்கப் படிக்க ஆண்களுக்கு இதுஆதிகாலத்திலிருந்தே பிரச்சனையாக இருந்திருக்குமோ என்று தோன்றுகிறது. ஆனால், எனக்கு மிகப் பெரிய அதிர்ச்சியைத் தந்தது கருங்குரங்கு ரஸாயனவிளம்பரம்.
கருங்குரங்கின் கழுத்தில் உள்ள ஒரு நரம்பை வயதாகித் தளர்ந்த ஒரு மனிதனின் கழுத்து நரம்புடன் சேர்த்தால் அவனுக்கு வாலிப உணர்ச்சியும், உடல் பலமும் உண்டாகுமாம். இது இந்தூர் மஹாராஜா அவர்களுக்குச் செய்யப்பட்டு நிரூபிக்கப்பட்டுமிருக்கிறதாம். கருங்குரங்கின் ஜீவ உறுப்புக்களை மனிதனுடைய உறுப்புகளில் சேர்ப்பது டாக்டரின் சாமர்த்தியத்தைப் பொறுத்தது என்கிறது விளம்பரம். சகல வியாதிகளுக்கும் ஓர் கைகண்ட ஔஷதமாம் இது. அக்காலத்தில் ஜீவ காருண்ய சங்கத்தார் எப்படி இதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டார்கள் என்பது தெரியவில்லை.
இப்படி சிருங்கார ரசம் பெருக்கும் விளம்பரங்கள் ஒருபுறம் என்றால் மறுபுறம் கொசுவலை விளம்பரம், பட்டுப் புடைவை விளம்பரம், பற்பொடி விளம்பரம், இன்ஸ்யூரன்ஸ் கம்பெனி விளம்பரம், பிராவிடண்ட் ஃபண்ட் ஃபைனான்ஸ் விளம்பரம், கூந்தல் ஆகார விளம்பரம், நரை மயிர் நீக்கும் விளம்பரம், பெண்களின் சூதகப் பிரச்சினைகளை நீக்கும் கெற்ப சஞ்சீவி எண்ணெய் விளம்பரம், நீலகிரி காபிக் கொட்டை, சகல வியாதிக்கும் மருந்தாகும்மின்சார ரசம்’ (அப்படின்னா என்னவாக இருக்கும்?) கேள்விகளுக்கு பதில் எழுதி அனுப்பச் சொல்லும் ஜோதிட விளம்பரம், நினைத்ததை நிறைவேற்றித் தரும்மாந்த்ரீக மோதிரம்’ (இதன் மூலம் இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என எல்லாம் தெரிந்து கொண்டு விடலாமாம். ஆவிகளுடனும் பேச முடியுமாம்; ஏன் புதையல் எங்கே இருக்கிறது என்பதைக் கூட இதன் மூலம் கண்டறிந்து விட முடியுமாம்) என்று பல விளம்பரங்கள் அக்காலச் சமூக நிலையைக் காட்டுகின்றன.
இவ்வகை விளம்பர வாசகங்களில் சுவாரஸ்யத்திற்குப் பஞ்சமேயில்லை. ரோமங்களை நீக்கும் ஜனானா கிரீம், வேண்டா ரோமத்தை உடனே நீக்கி சருமத்தை மிருதுவாக்கிப் பாதுகாக்கின்றதாம். பெரிய குடும்பங்களால் உபயோகிக்கப்படும் அதன் பெரிய ட்யூப் விலை 12 அணா. பாட்டிலிலும் கிடைத்திருக்கிறது, விலை 14 அணாதான். சிடுசிடுவென்றிருக்கும் மனைவியைகுளு’ ‘குளுஎன்று மாற்ற தினமும் அவளுக்குகுவேக்கர் ஓட்ஸ்கொடுக்குமாறு பரிந்துரைக்கிறது ஒரு விளம்பரம். ‘கோடைக் காலத்தில் மனைவி அடுப்படியில் கஷ்டப்பட வேண்டாம். அவளுக்கு ருக்மணி குக்கர் வாங்கிக் கொடுங்கள். ஒரு மணி நேரத்தில் சாதமும் ஐந்துவித பதார்த்தங்களும் செய்யலாம்என்கிறது இன்னொரு விளம்பரம்.


*
மேனகா, (1935ல் வெளிவந்த இப்படம்தான் தமிழில் வெளியான முதல் சமூகப் படம்; வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்காரின் நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட இப்படத்தில்தான் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் அறிமுகமாயிருக்கிறார்) ஆயிரம் தலைவாங்கி அபூர்வசிந்தாமணி, சந்திரலேகா, கண்ணகி, பாலாமணி (இதுவும் வடுவூராரின் பிரபல நாவல்தான்; பாரதிதாசன் முதன்முதலில் கதை, திரைக்கதை, வசனம், பாடல்கள் எழுதி வெளியான படம்) என்று பெண்களை மையப்படுத்தி வெளியான திரைப்படங்களுக்குக் குறைவே இல்லை. இப்படங்களில் குறிப்பிடத்தகுந்த ஒரு படம் சிந்தாமணி.’ எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதரின் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய படம் இது. 1937ல் வெளியாகி 52 வாரங்கள் தொடர்ந்து ஓடி, தமிழில் அதுவரை வெளியான படங்களிலேயே அதிக நாட்கள் ஓடிய படம் என்ற பெயரைப் பெற்றது இப்படம். (மூன்று தீபாவளிகள் கண்டஹரிதாஸ்பின்னர் 1944ல்தான் வெளியானது.) சிந்தாமணி படத்தின் மூலம் கிடைத்த லாபத்தைக் கொண்டு மதுரையில் ராயல் டாக்கீசார் கட்டிய திரையரங்கம் தான் சிந்தாமணிதியேட்டர்.
இந்தப் படத்தின் பாடல்களை கிராமபோன் ரெக்கார்டாக (இசைத் தட்டாக) வெளியிடத் தயாரிப்பாளர்கள் கருதினார்கள். பாகவதரை அணுகினார்கள். ஆனால், பாகவதருக்குத் தயக்கம். காரணம், அதற்கு முன்னால் படங்கள் வெளியான பின்னர்தான் பாடல்கள் கிராமபோன் ரெகார்டாக வெளிவந்தன. ஆனால், இப்போது படம் நன்றாக ஓடிக் கொண்டிருக்கும்போதே ரெகார்ட் வந்தால், பலரும் அதை மட்டும் வாங்கிக் கேட்டுவிட்டு, படத்தைப் பார்க்காமல் இருந்துவிடுவார்களோ என்று அவர் நினைத்தார். மேலும் அதற்கு முன்னால் அவரது பாடல்கள் தொகுப்பை வேறு ஒரு நிறுவனம்தான் வெளியிட்டிருந்தது. இது புதிய நிறுவனம். அதனால் கிராமபோன் ரெகார்ட் வெளிவர அவர் ஒத்துழைக்கவில்லை.
இதனால் தயாரிப்பாளர்கள் ஒரு தந்திரம் செய்தார்கள். படத்தில் நாயகி அஸ்வத்தம்மா, பாகவதருடன் பாடிய டூயட் பாட்டான மாயப்பிரபஞ்சத்தில் ஆனந்தம்என்ற பாடலை கர்நாடக இசை வல்லுநரும், இசையமைப்பாளரும், பாடகருமான துறையூர் ராஜகோபால் சர்மாவை வைத்துப் பதிவு செய்து வெளியிட்டு விட்டனர். இதற்கு அவர் குரல் பாகவதரின் குரலை ஒத்திருந்ததாக அவர்கள் கருதியதே காரணம். (ராஜகோபால் சர்மா தான் எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமிஜி.என்.பி. நடித்தசகுந்தலைபடத்தின் இசையமைப்பாளர்.) கூடவே பாடியது யார் என்று விளம்பரம் செய்யாமல் சிந்தாமணி படப்பாடல்என்று மட்டுமே தயாரிப்பாளர்கள் இசைத்தட்டில் குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்.
இசைத் தட்டும் நிறைய விற்பனையாகியது. ஆனால் மக்களுக்கு உண்மை புரிந்துவிட்டது. கண்டனம் எழுந்தது. அதனால் வேறு வழியில்லாமல் அவர்கள் மீண்டும் பாகவதரை அணுகி, சமாதானம் செய்து, அவர் கேட்ட தொகைக்கு ஒப்புக்கொண்டு மீண்டும் படத்தின் பாடல்களை ஒலிப்பதிவு செய்து வெளியிட்டனர். ஆனால், ‘மாயப்பிரபஞ்சத்தில்..’ பாடலை மட்டும் மீண்டும் பாட பாகவதர் சம்மதிக்கவில்லை. ‘ஏற்கெனவே அந்த இசைத்தட்டுதான் வெளிவந்து விட்டதே!. மீண்டும் எதற்காகப் புதிதாகப் பாட வேண்டும்?’ என்று கூறி, அந்தப் பாடலை மட்டும் பாட மறுத்து விட்டார். ஆக, படத்தில் தியாகராஜ பாகவதர் குரலில் ஒலிக்கும் அந்தப் பாடல், இசைத்தட்டில் ராஜகோபால் சர்மாவின் குரலில் ஒலித்தது. அந்த வகையில் தமிழின் முதல் பின்னணிப் பாடகர் என்று துறையூர் ராஜகோபால் சர்மாவைச் சொல்லலாம்.
அந்தக் கால நகைச்சுவை நடிகை டி..மதுரம் கதாநாயகியாகவும் நடித்திருக்கிறார் என்பது பாண்டுரங்கன் அல்லது ஜே ஜே விட்டல்என்ற பட விளம்பரத்தின் மூலம் தெரிய வருகிறது. நாயகனாக நடித்திருப்பவர் மஹாராஜபுரம் ஆர்.கிருஷ்ணமூர்த்தி. அக்காலத்தின் பிரபல இசையறிஞர் மஹாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயரின் சகோதரர் இவர். உடன்காளிஎன்.ரத்னம், பி.எஸ்.சிவபாக்கியம், எம்.எஸ்.சரோஜா உள்ளிட்டோர் நடித்திருக்கின்றனர். இதே கிருஷ்ணமூர்த்தி நாயகனாக நடித்திருக்கும் மற்றொரு படம் ரத்னாவளி. இதில்தான் டி..மதுரம் அறிமுகமானார். (மஹாராஜபுரம் கிருஷ்ணமூர்த்தியும் கர்நாடக இசை வித்வான் ஜி.என்.பாலசுப்ரமணியமும் இணைந்து நடித்த படம் பாமா விஜயம். இந்தப் படத்தில் கிருஷ்ணமூர்த்திக்குக் கிருஷ்ணன் வேடம். ஜி.என்.பி. நாரதர். துவாபரயுகத்துக் கிருஷ்ணன், கலியுகத்தில், 18ம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய தியாகராஜ சுவாமிகளின் கீர்த்தனையைப் படத்தில் பாடுகிறார். இது ஒரு முரண் என்றால் படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் கிருஷ்ணன், பாமா, ருக்மணி, நாரதர் எல்லாரும் ஜன கண மனபாடலைப் பாடுகிறார்கள். முதன்முதலில் ஒரு தமிழ்ப் படத்தில் தேசியகீதம் ஒலித்தது என்றால் அது இந்தப் படத்தில்தான். இந்தக் காட்சிக்கு அந்தக் காலத்தில் அவ்வளவு வரவேற்பு. காரணம், சுதந்திரப் போராட்டம் உச்சத்தில் இருந்த 1934ல் இப்படம் வெளியானதுதான்தகவல்: ராண்டார் கை.)
அந்தக் காலத் திரைப்பட விளம்பரங்களிலிருந்தும் சுவையான பல செய்திகளை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. உதாரணமாகபாலநாகம்மாஎன்ற படம் 25 வாரங்களுக்கும் மேல் ஓடியிருக்கிறது. தலைப்பு தமிழில் இருந்தாலும் உண்மையில் இது தமிழ்ப்படமல்ல; தெலுங்குப்படம். இது ஜெமினியின் இரண்டாவது தயாரிப்பும் கூட. (முதல் தயாரிப்பு: மதனகாமராஜன்) ஒரு தெலுங்குப்படம், தமிழ்நாட்டில் 25 வாரம் ஓடியிருக்கிறது என்பது உண்மையிலேயே சாதனைதான். (நீண்ட வருடங்களுக்குப் பிறகு 1978ல் வெளிவந்தமரோசரித்ராஅந்தச் சாதனையை முறியடித்தது.)
*
தமிழ்ப் படங்களுக்கு ஆங்கிலத்தில் தலைப்பு வைப்பது தற்போதைய வழக்கம். ஆனால், அக்காலத்தில் சில தமிழ்ப் படங்களுக்குப் பிற மொழிகளில் பெயர் வைத்திருக்கின்றனர். அதற்கு நல்ல வரவேற்பும் இருந்திருக்கிறது. சான்று சம்சார நௌகாஎன்று பெயரிடப்பட்டிருக்கும் ஒரு படம். நடித்திருப்பவர்கள், டி.ஆர்.ராமச்சந்திரன், பி.ஆர்.பந்துலு, பிரேமாவதி, சூர்ய குமாரி உள்ளிட்டோர். இயக்கம்: ஹெ.எல்.என்.சிம்ஹா. இவர் கன்னடத் திரைப்பட உலகின் புகழ்பெற்ற இயக்குநர். முதலில் கன்னடத்தில் வெளியாகி வெற்றி பெற்று பின்னர் தமிழுக்கு 1948ல் வெளிவந்தது இப்படம். கன்னடத்தில் வெளியான முதல் சமூகப் படம் சம்சாரா நௌகா (கன்னடத்தில் நௌகே) தான். அந்தக் காலத்திலேயே மகாத்மா காந்தி பற்றி 12 ரீல் கொண்ட ஒரு தமிழ்ப் படம் வெளியாகியிருக்கிறது என்பதும் ஓர் ஆச்சரியமான செய்திதான்.
திரைப்படங்களை விளம்பரப்படுத்தும் வகையில் படம் பார்ப்பவர்களுக்குப் பரிசுகளை அறிவிக்கும் உத்திகளை அந்தக் காலத்திலும் பயன்படுத்தியுள்ளனர். படத்தின் சிறந்த பாடல்களை வரிசைப்படுத்தி பரிசுகளை வெல்லுங்கள் என்கிறதுஜெமினியின்நந்தனார்பட விளம்பரம். இக்காலத்தில் பழைய படங்களின் தலைப்புகளில் புதிய படங்கள் வெளியாவது போல் அந்தக் காலத்திலும்நந்தனார்என்னும் இதே பெயரில் 1933லும், 1935லும் படங்கள் வெளியாகியுள்ளன. 1935ல் வெளியானபக்த நந்தனார்படத்தில் இசைக்கலைஞர் மஹாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர் வேதியராக நடித்திருந்தார். (நந்தனார் : கே.பி.சுந்தராம்பாள்.) வித்வான் விஸ்வநாத ஐயர் நடித்த ஒரே படம் இதுதான்.
*
அக்காலத்தில் எம்.ஜி.ஆரை வைத்துப் படம் தயாரிக்கப் பலர் முன் வந்திருக்கின்றனர். ஆனால், எல்லாருக்கும் அதில் வெற்றி கிடைத்ததில்லை. எம்.ஜி.ஆருக்கு நெருக்கமானவராக இருந்து, அவரை வைத்துப் படம் தயாரிக்க முன்வந்து, அதில் தோல்வி அடைந்தவர்களுள் ஒருவர் கண்ணதாசன். அந்தப் படம் ஊமையன் கோட்டை.’ ஊமைத்துரையின் வரலாற்றை அடிப்படையாக வைத்து ஊமையன் கோட்டைஎன்ற நாவலை எழுதியிருந்தார் கண்ணதாசன். நாவலைக் கூட திரைப்படத்திற்கு ஏற்றவாறு சுவாரஸ்யமான அம்சங்கள் சேர்த்துத்தான் எழுதியிருந்தார். அதனைப் படமாக எடுக்கலாம் என்று தீர்மானித்தார். படத்தில் எம்.ஜி.ஆர் கதாநாயகனாக நடிப்பது என்று முடிவானது. பூஜை போடப்பட்டு சிலநாட்கள் படப்பிடிப்பும் நடந்தது. உண்மையைச் சொல்லப் போனால் மாலையிட்ட மங்கைக்கு முன்பாக முதன்முதலில் கண்ணதாசனால் தயாரிக்கப்பட்ட படம் இதுதான். ஒருவிதத்தில் இது கண்ணதாசனின் முதல் படம் மட்டுமல்ல; கனவுப் படமும் கூட. ஆனால், சிலகாரணங்களால் படப்பிடிப்பு பாதியிலேயே நின்று போனது. கண்ணதாசன் கடனாளி ஆனார். ஆனாலும் மனம் தளராத அவர் அடுத்த ஆண்டே மாலையிட்ட மங்கைபடத்தை எடுத்து வெளியிட்டார். தொடர்ந்து தனது கனவுப் படமான ஊமையன் கோட்டையின் நாயகன் ஊமைத்துரைபாத்திரத்தை முதன்மைப் பாத்திரமாக்கி, எஸ்.எஸ்.ராஜேந்திரனை நாயகனாக வைத்து சிவகங்கைச் சீமைபடத்தைத் தந்தார். ‘பாரி மகள்என்ற படத்தின் தயாரிப்பிலும் கண்ணதாசன் ஈடுபட்டிருந்தார். ஆனால், அது வெளிவந்ததாகத் தெரியவில்லை.
சினிமா விளம்பரங்கள்தான் என்றில்லை. கிராமபோன் இசைத் தட்டு விளம்பரங்களும்கூடப் பல சுவையான செய்திகளைச் சொல்கின்றன. வஸந்தகோகிலம், எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி, டி.கே.பட்டம்மாள் போன்ற இன்றைக்கும் புகழ்பெற்றவர்கள்தான் என்றில்லை; தர்மாம்பாள், கொச்சம்மாள் (ஹரிகதா), குமாரி மாசிலாமணி (பெண்தான்!), எம்.எஸ்.விஜயாள், சுந்தர காமக்ஷி, தாயம்மாள், நஞ்சன் கூடு நாகரத்னம்மாள், மிஸ். ரத்தினாம்பாள், மிஸ் மனோரஞ்சிதம், மிஸ்.கண்ணாமணி, மிஸ். தேவநாயகி, மிஸ். லோகநாயகி, மிஸ்.ஜயலஷ்மி போன்ற பல பெண் வித்வாம்சினிகளின் பாடல்களும் கிராமபோன் இசைத்தட்டுக்களாக வெளியாகியுள்ளதை அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. இக்காலத்தை விட அக்காலத்தில் பெண் பாடகிகள் அதிகமாக இருந்திருப்பார்களோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது அதிலும் சுந்தர காமாக்ஷி எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமியை விடப் புகழ்பெற்றவராய் இருந்திருக்கிறார். ‘பிராட்காஸ்ட் ரத்தினம்என்று போற்றப்பட்டிருக்கிறார்.
முசிரி சுப்பிரமணிய ஐயர், மதுரை மணி ஐயர், செம்பை வைத்தியநாத பாகவதர், சித்தூர் சுப்பிரமணியப் பிள்ளை என இன்றைக்கும் அறியப்படும் ஆண் சங்கீத வித்வான்களைப் போலவே, இன்றும் நாம் அறியாத டி..கே.ஸ்வாமி பாகவதர், சௌரிராஜ ஐயங்கார், இரத்தின பத்தர், எஸ்.எஸ்.ராஜப்பா, பபூன் ஷண்முகம், கே.சுப்ரமணியம், விளாத்திகுளம் சுவாமிகள, மகம்மத் பீர், எஸ்.வி. சுப்பய்யா பாகவதர் எனப் பலரும் அக்காலத்தில் புகழ்பெற்றவர்களாய் இருந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் பாடி கிராமபோன் இசைத்தட்டுக்களும் வெளியாகியிருக்கின்றன. கர்நாடக சங்கீதம், ஹரிகதை, நாதஸ்வரம், நாடகப் பாடல்கள்தான் என்றில்லாமல்பாண்டு வாத்தியம்’, ‘ஹார்மோனியம்போன்றவையும் தனித்தனி கிராமபோன் ரிகார்டாக வெளிவந்திருக்கும் செய்திகள் ஆச்சரியமூட்டுகின்றன.
நாடக விளம்பரங்களுக்கும் குறைவில்லை. பாய்ஸ் கம்பெனி, ஸ்ரீராம பாலகான வினோத சபா, மதுரை தேவி பாலவிநோத சங்கீத சபை (நவாப் டி.எஸ். ராஜமாணிக்கத்தின் நாடகக்குழு இது) என பல நாடகக்குழுக்களின் விளம்பரங்கள் மூலம் அக்காலத்தில் நாடகங்களுக்கு இருந்த வரவேற்பை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.
பாரதியாரின் நூல்கள் பற்றிய பாரதி பிரசுர விளம்பரம், ‘பெண்களுக்காகப் பெண்கள் பலர் எழுதிய, கதைகளும், கட்டுரைகளும், பாட்டுக்களும் நிறைந்து விளங்கும் ஸ்தீரிகள் சித்திர மாதப் பத்திரிகை. ஒவ்வொரு ஸ்திரீயும் வாசித்து இன்புற வேண்டியதுகிரஹலக்ஷ்மி’, என்னும் பெண்கள் இதழுக்கான விளம்பரம், பாரதி புதுச்சேரியில் இருந்தபோது எழுதிய, நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி ஆசிரியராக இருந்த சூரியோதயம்இதழ் விளம்பரம் போன்றவை ஆச்சரியப்படுத்துகின்றன.
இன்றைய பாக்கெட் நாவல், க்ரைம் நாவல் போல் அந்தக் காலத்தில் துப்பறியும் நாவல்களாக எழுதித் தள்ளியவர் வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார். நாவல் வெளியீட்டிற்காக அவர் ஆரம்பித்து நடத்திய இதழின் பெயர் நவரசமாலிகாஎன்பதை ஒரு விளம்பரத்தின் மூலம் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ’மனோரஞ்சனிஎன்னும் மாத இதழ் மூலமும் வடுவூரார் துப்பறியும் நாவல்களைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வந்ததை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஒரே முகவரியில் இருந்து ஆனால், வெவ்வேறு நிறுவனப் பெயர்களில் அவர் செயல்பட்டு வந்ததையும் விளம்பரங்கள் காட்டுகின்றன. அந்தக் கால நாவல் ராணியான வை.மு.கோதைநாயகியின் நாவல்கள் பட்டியல் வியப்பைத் தருகிறது. இசை வளர்ப்பதற்காக 1933 முதல் வெளிவந்த இதழ் ஸங்கீத அபிமானிஎன்பது. அக்காலத்தின் பிரபல ஆடிட்டர்களுள் ஒருவரான வைத்தியநாத ஐயர் இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். . கொக்சாஸ்திரம் என்பது எதைப் பற்றிய விளம்பரம் என்பதை நான் உங்களுக்குச் சொல்லத் தேவையில்லை. ’படுக்கையறைப் படங்கள்’ (புத்தகம்தான்) விளம்பரங்களும்கூடச் சில இதழ்களில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.
*
1 + 0 = 2 என்கின்றன இன்றைய ஆடித்தள்ளுபடி விளம்பரங்கள். இலவசமாக ஒன்றைக் கூடுதலாகத் தருவதை இப்படிச் சொல்லாமல் சொல்கிறார்களாம். அன்றைக்கும் இப்படிச் சில பொருட்கள்இனாம்ஆக அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றுள் ஒன்று, ‘றாவ்ஸ் டெவலப்பர்என்னும் உயர்ந்த ரப்பரினால் ஆன தேகப்பயிற்சி உபகரணம். 12 வயதுமுதல் 70 வயதுவரை யாவரும் உபயோகிக்கலாம் என்கிறது இவ்விளம்பரம். கடிதம் எழுதிப் போட்டால் போதுமாம். வீடு தேடி வந்து விடுமாம். இரண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு 20 பொருள்கள், ஆயிரம் ரூபாய்க்கு 10 பொருள்கள் என்று மிக்ஸி, ஃபேன், குக்கர், கேஸ் ஸ்டவ் எல்லாம் ஆங்காங்கே இக்காலத்தில் விற்கப்படுவது போல, அந்தக் காலத்திலும் சில பொருள்கள் விற்கப்பட்டிருக்கின்றன. ரூ. 6க்கு 15 நல்ல சாமான்கள் என்ற தலைப்பில், டார்ச் லைட், ஸேப்டி ரேஸர், ப்ளேட், ப்ரஷ், பொத்தான்கள், செண்ட்பாட்டில், ரோல்டு கோல்டு நிப் பேனா என்று அளிக்கப்படும் பொருட்களின் பட்டியல் நீளுகிறது.
1937களில் விலைவாசி எப்படி இருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது ஒரு விளம்பரம் (உப்பு ஒரு படி 1 அணா; துவரம் பருப்பு 15 அணா, உளுத்தம்பருப்பின் விலை: 1 ரூபாய் 2 அணா, களிப்பாக்கு ஒரு வீசை: 5 ரூபாய், 6 அணா..) 1943ல் சோப்களின் விலை என்ன என்று விளக்குகிறது மற்றொரு விளம்பரம். சர்க்கரை வியாதி அந்தக் காலத்திலும் இருந்திருக்கிறது என்பதைஏழே நாளில் குணமாகும்என்ற அறிவிப்புடன் வெளியாகியிருக்கும் விளம்பரம் காட்டுகிறது. தான் விலாசம் மாறியதை அனைவருக்கும் தெரிவிக்கும் வகையில் மிருதங்கம் கண்ணன் என்ற இசைக்கலைஞர் கொடுத்திருக்கும் விளம்பரம், தொழில் மீதான அவரது அக்கறையைக் காட்டுகிறது. லாட்டரி விளம்பரங்களுக்கும் பஞ்சமில்லை.
நெய் விளம்பரம் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று. தங்கள் நெய் சுத்தமானது; கலப்பிடமில்லாத அசல் நெய் என்பதற்காக பி.கே.வி. பிராண்ட் நெய் ஆதாரச் சான்றிதழ் ஒன்றையும் தன் விளம்பரத்தோடு சேர்த்து வெளியிட்டிருக்கிறது. காளிகட்டைச் சேர்ந்த கேரளா சோப் இன்ஸ்டிட்யூட்பரிசோதனை செய்து சான்றளித்திருக்கிறது. சோப் இன்ஸ்டிட்யூட்டிற்கும் நெய்க்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பது கண்களில் அசல் விளக்கெண்ணெய் விட்டுக்கொண்டு தேடியும் அகப்படவில்லை. அதுபோல விகடனுக்கும் பாக்குத்தூளுக்கும் என்ன சம்பந்தமோ தெரியாது; விகடன் தாத்தாவின் படத்தோடு விகடன் பரிமள பாக்குத்தூள்என்ற விளம்பரம் வெளியாகியிருக்கிறது. ஸ்தீர்கள் ஆரோக்கியமாக இருக்கச் சாப்பிட வேண்டியது லோத்ராவாம். ருசித்துச் சாப்பிட நீங்கள் வரவேண்டியது மவுண்ட்ரோடில் இருக்கும் ஷாங்காய் பிறாமணாள் காபி ஹோட்டல்என்று வரவேற்கிறது ஒரு விளம்பரம். ‘ஷாங்காய்க்கும் பிறாமணாள்க்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பது தெரியவில்லை.
*
இன்றைக்கு ரயில்களில் பயணம் செய்ய டிக்கெட் கிடைப்பதே அரிதான விஷமாய் இருக்கையில் அந்தக் காலத்தில் ரயிலில் பயணம் செய்யச் சலுகைகளை அறிவித்திருக்கும் விளம்பரங்கள் ஆச்சரியத்தைத் தருகின்றன. தீபாவளிக்கான பயணத்தில் ‘100-மைல்களுக்கு மேற்பட்ட பிரயாணத்திற்கு எல்லா ஸ்டேஷன்களுக்குமிடையே எல்லா வகுப்புகளுக்கும் மலிவான ரிடர்ன் டிக்கட்டுகள் கொடுக்கப்படும்என்கிறது ஒரு விளம்பரம். மைசூர் மகாராஜா பிறந்த தினத்தையொட்டி நடக்கும் குதிரைப் பந்தயம் காண மலிவு விலையில் டிக்கெட்டுகள் அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த ரிடர்ன் டிக்கெட்டுகளை கிட்டத்தட்ட 1 மாதத்திற்குள் உபயோகப்படுத்திவிட வேண்டுமாம். 3 வயதிற்கு மேல் 12 வயதுக்குள் உள்ள குழந்தைகளுக்கு அரை சார்ஜாம். இன்றைக்கும் குழந்தைகளுக்கு 5-12 வயது முதல் அரை சார்ஜ் என்பதை நினைத்து ஆறுதல் பட்டுக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.
செவிடர்களே இங்கே வாருங்கள்; நான் உங்களுக்குக் கேட்கும் ஆற்றலைத் தருகிறேன்என்று செவிடர்களைக் கூவி அழைக்கிறது ஒரு விளம்பரம். ‘கால்செவிடு, அரைச்செவிடு, முழுச்செவிடு எதுவாக இருந்தாலும் எங்கள்டெப்கில்லர்மூலம் சரி செய்துவிடலாம்; ‘செவிடர் செவ்வையாகச் செவியுறுகிறார்’’ என்கிறது அது.
கேசவர்த்தினி, மாதவிடாய்க் கோளாறுகளை நீக்கும் ஸ்திரி சோதரி, காட்லிவர் ஆயில் விளம்பரம், குட்டிக் கூரா பவுடர் விளம்பரம், குமார சஞ்சீவினி, கெற்ப சஞ்சீவினி, எல்.ஜி. பெருங்காயம், நெ.1. மணிமார்க் பட்டணம் மூக்குத் தூள், வைர நகை விளம்பரம் என விதவிதமாக விளம்பரங்கள் வெளியாகியிருக்கின்றன.
லக்ஸ்சோப்பை மேனியின் அழகுக்கு அழகு சேர்க்கும் சோப்பாகத்தான் நாமறிந்திருக்கிறோம். ஆனால், அது ஆரம்ப காலத்தில் துணி துவைக்கும் சோப்பாகத்தான் இருந்திருக்கிறது என்பது ஓர் ஆச்சரியம். குழந்தையின் உத்தமான துணைவன், மேனிக்கு அழகு தரும், தோல் வியாதியை நீக்கும்இதெல்லாம் குட்டிக்கூராவின் பெருமைகள். இது ஆயிண்மெண்டாகவும் கிடைத்திருக்கிறது. மூன்று தலைமுறைகளாகத் தாய் மகளுக்குக் கொடுக்கச் சொல்லித் தரும் உட்வர்ட்ஸ் க்ரைப் வாட்டர் (1937 விளம்பரம் இது) என்று விதம் விதமான விளம்பரங்கள் அக்கால இதழ்களை அலங்கரிக்கின்றன.
குஜராத்தில் உங்கள் வியாபாரம் நன்கு நடக்க எங்கள் பத்திரிகைகளில் விளம்பரம் செய்யுங்கள்என்கின்றன குஜராத் சமாச்சார் மற்றும் பிரஜாபந்து இதழ்கள். ஆங்கிலத்தில் கடிதம் எழுத வேண்டும் என்பதுதான் நிபந்தனை. ‘வியாபாரத்திற்கு அழகு விளம்பரம் செய்தல்என்று சொல்லி விளம்பரத்திற்கே விளம்பரம் செய்கிறது எம்.சி.அப்பாசாமி செட்டி & கம்பெனி விளம்பரம். இப்படி அந்தக் கால இதழ்களின் விளம்பரங்கள் மூலம் நமக்குக் கிடைக்கும் செய்திகள் பலப்பல.
பெண்ணை ஆணாக மாற்றிய அதிசய அறுவை சிகிச்சை, இறந்தவரைச் சில மணி நேரம் உயிர்ப்பித்த ஐரோப்பியர், கயிற்றை வானில் வீசி தூண் போல நிற்க வைத்து குழந்தையும் தானும் அதில் ஏறிச் சென்று மறைந்து பின் திரும்ப வந்த அதிசய மந்திரவாதி, ஆதினகர்த்தர் மேல் வழக்குத் தொடர்ந்த அனவரதம் நாயக பிள்ளை, அந்தக் காலத்திலேயே கோயில்களில் சிலையைக் கொள்ளையடித்த சிலைத் திருடர்கள் போன்ற செய்தித் துணுக்குகள் பற்றியெல்லாம் எழுதினால், ஏற்கெனவே நீண்டிருக்கும் இந்தக் கட்டுரை, இன்னும் நீநீண்டுவிடும் என்பதால் இத்துடன் நிறைவடைகிறது.

ஓலைச்சுவடிகள் – அரவிந்த் சுவாமிநாதன்

கணினியில் எதையோ தேடிக் கொண்டிருக்கையில் சீவகசிந்தாமணி மற்றும் புறநானூறு, பெருங்கதை நூல்கள் அச்சானது குறித்து உ.வே. சாமிநாதையர் வெளியிட்டிருந்த அந்தக் காலத்து விளம்பரக் குறிப்பு ஒன்று கண்ணில் பட்டது.


 ஏடுகள் தேடி அலைந்த அவரது அலைச்சலும், அதனை நூலாகப் பதிப்பிப்பதற்காக அவர் உழைத்த உழைப்பும் உடனே நினைவிற்கு வந்தது. கூடவே நூல்களின் அச்சாக்கம் என்பது எந்த அளவு இன்றைக்கு வளர்ந்திருக்கிறது என்ற பிரமிப்பும் ஏற்பட்டது. ஒவ்வொரு நூல் உருவாக்கத்திற்கும் அவர் உழைத்த உழைப்பு சாதாரணமானதில்லை. அதிலும் புறநானூறைத் தொகுப்பதற்காக அவர் பட்ட கஷ்டங்கள், ஒப்பிட்டுப் பார்த்த பிரதிகள், எது சரி என்று தீர்மானித்து முடிவு செய்தது என்பதெல்லாம் சாதாரணமானவையல்ல. அதுகுறித்தெல்லாம் அவர் தனது நூல்களில் விரிவாகவே எழுதியிருக்கிறார்.

ஒரு சான்றைப் பார்ப்போம். புறநானூற்றின் 299வது பாடல் இது.

“பருத்தி வேலிச் சீறூர் மன்னன்
உழுத்து அதர் உண்ட ஓய் நடைப் புரவி
கடல் மண்டு தோணியின் படை முகம் போழ
நெய்மிதி அருந்திய கொய் சுவல் எருத்தின்,
தண்ணடை மன்னர் தாருடைப் புரவி,
அணங்குடை முருகன் கோட்டத்துக்
கலம் தொடா மகளிரின் இகந்து நின்றவ்வே’

பொன்முடி எழுதியது இந்தப் பாடல். பாடலுக்கு விளக்கமெல்லாம் வேண்டாம். “கலம் தொடா மகளிர்’ யார் என்று ஆராய்ந்தால் அது வேறு ஆராய்ச்சியில் கொண்டுபோய் விட்டுவிடும். ஆகவே, இந்தப் பாடலை மட்டும் பார்ப்போம். இந்தப் பாடலுக்காக உ.வே.சா. பயன்படுத்திய ஓலைச்சுவடிகளில் இரண்டு கிடைத்தன.



 அதைப் பாடலுடன் ஒப்புநோக்கிப் பார்க்கும்போது பெரும் வியப்பு ஏற்பட்டது. காரணம், சுவடிகளில் பல வரிகள் விடுபட்டுள்ளன. இதை மட்டுமில்லாமல் சுமார் பத்திற்கும் மேற்பட்ட பல ஏட்டுப் பிரதிகளை ஒப்புநோக்கி, பிரதி பேதம் பார்த்துத்தான் நூலை அச்சிட்டிருக்கிறார் உ.வே.சா. ஒரு பாடலுக்கே இத்தனை கஷ்டம் என்றால் ஒவ்வொரு நூலுக்கும் எந்த அளவுக்குக் கஷ்டப்பட்டிருப்பார் என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

தன்னுடைய புறநானூற்று நூல் பதிப்பு பற்றி உ.வே.சா., “ஒரு நூலைத் திருத்தமாகப் பதிப்பிக்க வேண்டுமென்றால் பல வகையான கருவிகளை முதலில் அமைத்துக் கொள்ளவேண்டும். ஏட்டுச் சுவடிகள் கிடைப்பது மட்டும் போதாது. ஏட்டில் இருப்பது அவ்வளவும் திருத்தமாக இராது. பல காலமாகப் பிழையாகவே வழங்கி வந்த பாடங்களை அவற்றிற் பார்க்கலாம்; அவற்றுள் இதுதான் சுத்த பாடம் என்று தெரிந்து கொள்வதற்குப் படும் சிரமந்தான் மிகவும் அதிகம். நூலில் உள்ள கருத்துகளுக்கும் சொற்களுக்கும் அகராதி எழுதி வைத்துக்கொள்வது மட்டும் போதாது. புறநானூற்றில் பல புலவர்கள் பாடியிருக்கிறார்கள். அப்புலவர்களுடைய பாடல்கள் வேறு நூல்களிலும் இருக்கின்றன. அந்தப் பாடல்களைப் பார்த்தால் அப்புலவர் வாக்கின் போக்கையும், அவருக்கு விருப்பமான கருத்துகளையும், நடையையும் உணர்ந்து கொள்ளலாம். அந்த ஆராய்ச்சியிலிருந்து சில திருத்தங்கள் கிடைக்கும். ஆகவே சங்கப் புலவர்கள் பெயர்களை வரிசையாக எழுதிக்கொண்டு அவர்கள் இயற்றிய பாடல்கள் எந்த எந்த நூல்களிலுள்ளனவென்று தெரிந்து தொகுத்துப் படித்தேன். புறநானூற்றை ஆராய்ச்சி செய்வதற்குச் சங்கநூல் முழுவதையும் ஆராய்ச்சி செய்வது அவசியமாயிற்று. இதனால் எனக்குப் பன் மடங்கு இன்பம் உண்டானாலும் சிரமமும் பன்மடங்காயிற்று’ என்கிறார். (என் சரித்திரம், உ.வே.சா.)

“வேணு வனலிங்க விலாசச் சிறப்பு’ (1878) என்பதுதான் உ.வே.சா. பதிப்பித்த முதல் நூல். இரண்டாவது “திருக்குடந்தைப் புராணம்’ (1883) அதன் பிறகு அவர் பதிப்பித்த பல நூல்களைப் பற்றி எல்லாருக்கும் தெரியும். நூற்றுக்கு மேற்பட்ட இலக்கிய, புராண நூல்களை அவர் பதிப்பித்திருக்கிறார். அவர் மட்டுமல்லாமல் அக்காலத்தில் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை, நா. கதிரைவேற்பிள்ளை உள்ளிட்ட பலரும் நூல்களை அச்சிட்டு வெளியிட்டு வந்தனர். இதில் ஒருவருக்கொருவர் கருத்து வேற்றுமைக்கும், சண்டை, சச்சரவுகளுக்கும் குறைவே இல்லை.

ஒரு சமயம் உ.வே.சா.வின் “சீவகசிந்தாமணி’ நூல் பதிப்பிற்காக புலவர் ஒருவர் சண்டைக்கு வந்தார். சீவகசிந்தாமணியை முதன் முதலில் பதிப்பித்தது (1883ல்) புதுக்கோட்டை அரங்கசாமிப் பிள்ளை என்பவர்தான் என்றும், அதன் பிறகே 1887ல் ஐயரின் பதிப்பு முழுமையான நூலாக வெளிவந்தது என்றும் பூ. முருகேசபிள்ளை என்பவர் விளம்பரம் செய்தார். அதுமட்டுமல்லாமல், உ.வே.சாவின் பதிப்பில் பல பிழைகள் உள்ளன என்றும் அறிவித்து “சீவகசிந்தாமணி வழுப்பிரகணம்’ என்ற நூல் ஒன்றையும் வெளியிட்டார். உ.வே.சா.வையும் வலிந்து வாதுக்கழைத்தார்.


நல்லவேளையாக, உ.வே.சா. அதனை ஏற்று வாதுக்குச் செல்லவில்லை. அப்படி அவர் சென்றிருந்தால் நமக்கு இன்று நூற்றுக்கணக்கான பழந்தமிழ் நூல்கள் கிடைத்திருக்காது. உ.வே.சா.வின் நேரம் முழுவதுமே இதுமாதிரியான சச்சரவுகளை எதிர்கொள்வதிலேயே கழிந்திருக்கும்!

இலக்கிய, புராணச் சுவடிகள்தான் என்றில்லை. தேவார, திருவாசகச் சுவடிகள், தத்துவ விளக்கங்கள், ஜோதிடம், மாந்த்ரீகம், மருத்துவம் பற்றிய சுவடிகள், சமயம் சார்ந்த சுவடிகள், நாட்டுப்புறவியல் சார்ந்த சுவடிகள் என்று பல தலைப்புகளில் ஓலைச்சுவடிகள் இருக்கின்றன. உ.வே.சா. இலக்கியத்தில் மட்டுமே அதிக கவனம் செலுத்தியதால் பிற சுவடிகள் அதிகம் வரவேற்புப் பெறவில்லை. அவற்றில் பல இன்னமும் ஆதினங்களிடமும், ஆசியச் சுவடியியல் நிறுவனம், உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், அரசினர் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் ஆய்வு மையம் (இங்குள்ள சுவடிகள் தற்போது அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகத்திற்கு மாற்றப்பட்டுள்ளன), தஞ்சை சரஸ்வதி மகால் நூலகம், உ.வே.சா. நூலகம், கேரள பல்கலைக்கழக கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் நிறுவனம், தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம், சித்த மருத்துவ மைய ஆராய்ச்சி நிலையம் போன்ற இடங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன.

இவற்றில் மாந்த்ரீகச் சுவடிகள் மிகுந்த சுவாரஸ்யமானவை. “சாலத்திரட்டு’, “சௌமிய சாகரம்’, “குறி சொல்ல எழுதிக் கட்ட மந்திரம்’, “குறளி வித்தை’, “குறளிச் சக்கரம்’, “குரல் கட்ட மந்திரம்’ என இவற்றின் பெயர்களே வித்தியாசமாக உள்ளன. சான்றாக, “குடிசை திவால்’ என்ற சுவடியைப் பார்க்கலாம். இது ஒரு மாந்த்ரீகச் சுவடி. “குடிசை திவால்’ என்ற பெயரிலிருந்தே இது பிற்காலத்து ஓலைச்சுவடி என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம் (திவால் – தமிழ்ச் சொல் அல்ல).

இந்தச் சுவடி என்ன சொல்கிறது?

அடிக்கடி கிராமப்புறங்களில் நாம் கேள்விப்படும் செய்தி. திடீர் திடீரெனக் குடிசைகள் தீப்பிடித்து எரிகின்றன; ஆடைகள் எல்லாம் திடீர் திடீரெனத் தீப்பிடிக்கின்றன என்பது. இதற்குக் காரணம் என்ன? தீயவர்களின் சதியா, ஏவல், பில்லி, சூனியமா, மர்ம, மாந்த்ரீகமா, சாமியார்களின் சாபமா, தெய்வத்தின் கோபமா? அல்லது யாரேனும் வெண் பாஸ்பரஸைக் கொண்டு புத்திசாலித்தனமாக சதி செய்கிறார்களா? தெரியாது. காரணமும் புரியாது. ஆனால் அவ்வப்போது செய்தித்தாள்களில் இது போன்ற நிகழ்வுகள் பற்றிய செய்திகள் வரும். பின்னர் அடங்கிவிடும்.

இந்த மர்மத் தீப்பிடித்தல் நிகழ்விற்கும் மேலே சொன்ன “குடிசை திவால்’ சுவடிக்கும் தொடர்பிருக்கிறது. அந்தச் சுவடியிலிருந்து ஒரு சிறு பகுதி:

“ஒரு மூஞ்சூரைப் பிடித்து, அதன் வயிற்றைக் கிழித்து, மசானச் சாம்பலை அதிலே திணித்து, அதற்கு மேலே இளந்தீட்டுப் பெண்ணின் சீலையைத் தூக்கிச் சுத்தி, மயானத்திலே, கன்னிப்பெண் பிணம் வேகுறபோது அதிலே வைத்து, வெந்து நீறான அந்தச் சாம்பலை மட்டும் தனியாக எடுத்து வைத்துக்கொண்டு, தனக்கு வேண்டாதவர்கள் வீட்டுப் பிரப்பிலே தூவினால் அந்த வீடு திவால்.’

“அந்த நீறிலே கொஞ்சம்போல அந்த வீட்டுக் கூரையிலே ஊதிப் போட்டு, “சாம்பவி, உமாதேவி, நசி மசி மசி நசி வாமா, தூமா ஓடிவா திவால்’ என 1008 தரம் ஜெபித்து உருவேற்ற அந்த வீடு திவால்.’

– இப்படி, தனக்குப் பிடிக்காதவர்களின் வீட்டைத் திவாலாக்க பல வழிகளைச் சொல்கிறது ஒரு சுவடி. இதெல்லாம் சாத்தியமா, எப்படி இந்த நிகழ்வுகள் ஏற்படுகின்றன, அது ஏன் ஏழைகள் வசிக்கும் குடிசை போன்றவை மட்டுமே எரிகின்றன. மாடி, ஓட்டு வீடுகள், பணக்காரர்கள் வசிக்கும் இல்லங்கள் எரிவதில்லையே ஏன் என்பது போன்ற கேள்விகள் நமக்கு எழத்தான் செய்கின்றன. ஆனால் விடைதான் கிடைக்கவில்லை. அதேசமயம் இந்தச் சுவடி சொல்வது அனைத்தும் உண்மை என்றும் ஏற்பதற்கில்லை. கற்பனையாகவும் இருக்கலாம். ஆனால், அக்காலத்தில் எதிரிகளை அழிக்க இதுபோன்ற பல வழிகளை முயற்சித்திருக்கின்றனர்; கையாண்டிருக்கின்றனர் என்பது மட்டும் பல மாந்த்ரீகச் சுவடிகள் மூலம் தெரிய வருகிறது. இவை தவிர்த்து பெண் வசியம், ஆண் வசியம், தேவதா வசியம், ஸ்தம்பனம், மாரணம், வெற்றி என பலவற்றிற்கும் பல வித சக்கரங்களையும், மந்திரங்களையும், குறியீடுகளையும் ஓலைச்சுவடிகளில் குறித்துள்ளனர்.


 ஜோதிடம் பற்றிய சுவடிகள் “கேரள மணிகண்ட சாத்திரம்’, “குரு நாடி சாத்திரம்’, “அகத்தியர் நாடி சாஸ்திரம்’, “ஆரூடக்கையேடு’, “கிரகச் சக்கர ஏடு’, “ஞானம் – 32′, “சித்தராரூடம்’, “ஆதித்தன் பலன்’ என வித விதமான தலைப்புகளில் உள்ளன. மருத்துவச் சுவடிகள் “அகத்தியர் ருண வாகடம்’, “அகத்தியர் செந்தூரம்’, “அகத்தியர் நூறு’, “அகத்தியர் கற்பம்’, “அகத்தியர் உட்கரு சாத்திரம்’, “அகத்தியர் சவுக்காரத் திறவுகோல்’ என பல தலைப்புகளில் உள்ளன. கேரள மணிகண்ட சாத்திரத்தில் அரிஷ்ட காண்டம், சகோதர காண்டம், பித்ரு காண்டம், அற்பாயுசு காண்டம், யோக காண்டம், மாதுரு காண்டம் என மொத்தம் 20 காண்டங்கள் உள்ளன. இத்தகைய சுவடிகள் பற்றிய விளக்கத்தை உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், அரசினர் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் நூலகம் போன்றவை நூலாகத் தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளன.

இவ்வகை ஓலைச்சுவடிகள் பல வித அளவுகளில் இருக்கின்றன. ஒரு சில அரை அடி நீளத்தில் இருக்கின்றன. உள்ளங்கை அளவே அகலமிருக்கும் குறுஞ்சுவடிகளும் உள்ளன. சில இடங்களில் ஒரு முழ நீள அளவிற்கு மிக நீளமான ஓலைச்சுவடிகளும் காணக் கிடைக்கின்றன. சிலவற்றில் படங்கள், விளக்கக்குறிப்புகள் எனத் தற்பொழுது காணப்படும் நூல்களைப் போன்று பல்வேறு தகவல்களும் காணப்படுகின்றன. சிலவற்றில் இரு புறமும் எழுத்துகள் காணப்படுகின்றன. சிலவற்றில் ஒரு புறம் மட்டுமே எழுதப்பட்டுள்ளன. நாட்டுப் பாடல், கதைப்பாடல், நாடகங்கள் வடிவிலும் பல சுவடிகள் உள்ளன (சாத்தாவையன் கதை, சாத்தான் கதை போன்றன). பல சுவடிகள் இதுவரை பதிப்பிக்கப்படவில்லை. சொல்லப்போனால் நிறைய ஓலைச்சுவடிகளில் என்ன உள்ளது, அது எதைப் பற்றியது என்கிற ஆய்வு இன்னமும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் உள்ளது. பல ஓலைச்சுவடிகள் மிகவும் சிதைந்து காணப்படுகின்றன. சிலவற்றைப் படிக்க இயலவில்லை. சில படிக்க எளிதாக, பழங்காலத் தமிழ் நடையில் உள்ளன. சில தொன்மையான ஆலயங்களில் சுவடிகள் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. சில எவ்விதப் பாதுகாப்பும் இல்லாமல் அலட்சியமாகக் குவித்து வைக்கப்பட்டும் கிடக்கின்றன.


 இவற்றில் நாடிஜோதிட ஓலைச்சுவடிகள் மிகுந்த சுவாரஸ்யமானவை. நாடி ஜோதிடர்கள் பலரும் கட்டுக்கட்டாக ஓலைச்சுவடிகளை வைத்துள்ளனர். உண்மையிலேயே அவை அனைத்தும் ஜோதிடச் சுவடிகள்தானா அல்லது வேறு துறையைச் சார்ந்தவையா என்பது ஐயமாகவே உள்ளது. மேலும் அவை அனைத்துமே உண்மையானதுதானா என்பதும் ஆய்வுக்குரியது.

சான்றாக, இந்தச் சுவடியின் படத்தைப் பாருங்கள்.