இந்தியா புத்தகங்கள் 10 | முனைவர் வ.வே.சு

Our Oriental Heritage – Will Durant

பிரதமர் இந்திரா காந்தி அறிவித்திருந்த எமெர்ஜென்ஸி காலம். பேச்சுக்கு இருந்த கட்டுப்பாடு உணவுக்கு இல்லை. எனவே சென்னை மயிலை லஸ் முனையிலுள்ள உணவகத்தில் சிற்றுண்டி அருந்த நண்பர்களோடு சென்றிருந்தேன். வட இந்திய உணவு வகை மற்றும் வேறு பல புதிய உணவு வகைகள் கிடைக்குமிடம். இதுவரை சாப்பிடாத ஏதேனும் ஒன்றை ‘டேஸ்ட்’ செய்ய வேண்டும் என்று எங்களுக்கு ஆசை.

வெள்ளை பேண்ட், ஷர்ட்; தலையில் வெண் குல்லாவுடன் ‘வெயிட்டர்’ ‘மெனு’வை நீட்ட, அதை மேலும் கீழும் படித்துவிட்டு, எங்களுக்குள் இரண்டாவது மேதாவி என நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் என் நண்பன் ‘வெயிட்டர். ஒரு ‘வெஜிடபிள் ஸ்டீக்’ கொண்டு வாங்க’ என்றான். அது நாங்கள் எவரும் கேள்விப்படாத உணவுப்பண்டம்.

‘பதினைந்து நிமிடங்களுக்கு மேல் ஆகும்’ என்றார் வெயிட்டர்.

‘பரவாயில்லை’ என்று வெயிட்டரை அனுப்பிவிட்டு எங்களை அர்த்தபுஷ்டியோடு நோக்கினான் நண்பன்.

‘என்னடா! நீ சாப்பிட்டுப் பாத்திருக்கியா? நல்லா இருக்குமா?’ என்று கேட்டேன்

‘யாருக்குத் தெரியும்! எல்லாரும் பிரமாதமாச் சொல்லறாங்க..சாப்பிட்டுப் பாக்கலாம்.’

அரைமணி நேரம் கழித்து வடிகூடை போன்ற ஒன்றால் மூடி ஒரு பெரிய பாத்திரத்தைக் கொண்டு வந்து வைத்தார் வெயிட்டர். பாதி வெந்தும் வேகாமலும் நீளமான மைதா ரொட்டி போல இருந்த அந்தப் புதிய பண்டத்தை எங்களால் கால் பகுதி கூடச் சாப்பிடமுடியவில்லை. துணைக்கு ஒரு தட்டில் பச்சைக் காய்கறிகள்.

‘காக்காமுட்டை’ என்ற திரைப்படத்தில் மிக ஆவலாக ‘பீட்ஸாவை’ ருசி பார்த்துப் பின் ஏமாற்றத்துடன் முகம் சுளிக்கும் அந்த இரண்டு மறக்க முடியாத ஏழைச் சிறுவர்கள் நிலையில் நாங்கள் அன்று இருந்தோம்.

எல்லோரும் பாராட்டும் விஷயம் சில நேரங்களில் நமக்கு ஒத்துக்கொள்ளாமல் போகலாம். இது சாப்பாட்டுக்கு மட்டுமல்ல; புத்தகங்களுக்குக் கூடத்தான் என்று அண்மையிலே தெரிந்து கொண்டேன். ‘சில’ இடங்களில் இதுவும் முகம் சுளிக்க வைத்தது. நான் குறிப்பிடுவது ‘வில் டுராண்ட் எழுதிய ‘அவர் ஓரியெண்டல் ஹெரிடேஜ்’ (Our Oriental Heritage) என்னும் நூல்.

மிகப் பிரபலமான ஆசிரியர். உலக நாகரிகங்களின் வளர்ச்சி பற்றிய நூல்களின் முக்கியமான எழுத்தாளர். அமெரிக்க வரலாற்று அறிஞர், தத்துவவாதி வில்லியம் ஜேம்ஸ் டுராண்ட் 1885ல் பிறந்தவர். 1926ல் ‘The Story of Philosophy’ என்ற நூலை வெளியிட்டார். தன் துணைவியார் ஏரியல் டுராண்ட் (Ariel Durant) – உடன் இணைந்து ‘The Story of Civilization’ என்ற மிகப் பிரபலமான நூலை எழுதியவர். இது பதினோரு தொகுதிகளைக் கொண்டது. முதல் தொகுதி 1935ல் பிரசுரிக்கப்பட்டது. பதினோராவது தொகுதி 1975ல் வெளியிடப்பட்டது அவர் மறைவுக்குப் பிறகு அவரது குறிப்புகளில் இருந்து இன்னும் இரண்டு தொகுதிகள் வெளியிடப்பட்டன. ஆங்கிலேயர் ஆண்ட காலத்தில் 1930ல் அவர் இந்தியாவுக்கு வந்திருந்தார். அப்போது ‘The Case for India’ என்ற சிறு நூலை எழுதினார்.

இந்திய நாட்டின் வறுமை நிலையைக் கண்டு மனம் நொந்து, இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றால்தான் நல்ல நிலையை அடைய முடியும் என்று இந்திய விடுதலைக்குக் குரல் கொடுத்தவர். பெண்ணடிமைக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தவர். மதங்கள் மூலம்தான் மக்களுக்கு ஒழுக்கத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கமுடியும் என்று சொன்னவர். இஸ்லாமியர் படையெடுப்பினால் இந்தியா எத்தகைய அழிவுகளையும் துன்பங்களையும் கொடுமைகளையும் சந்தித்தது என்று விளக்கமாக எழுதியவர். இந்த பின்னணியை நம்பித்தான் இந்நூலைப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பக்கங்கள். பல களிப்பு; சில சுளிப்பு.

முதலில் களிப்பு

ஆசிரியர் வில் டுராண்ட் ‘ஸ்டோரி ஆஃப் சிவிலைசேஷன்’ நூலின் முதல் தொகுதியான ‘அவர் ஓரியெண்டல் ஹெரிடேஜ்’ நூலை 1927ல் தொடங்கி 1932ல் முடித்தார். உலக நாகரிக வரலாற்றைப் பலரும் எளிதில் படித்துப் புரிந்து கொள்ளும்படி எழுதினார். ‘நமது சிறுவர் சிறுமியர் தங்கள் முன்னோர்களின் பரந்த நாகரிகத்தையும் மரபுகளையும் அவற்றில் பொதிந்துள்ள சுவையான செய்திகளையும் அறிந்துகொள்ள இந்நூல் உதவும் என்று நம்புகிறேன்’ எனத் தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எகிப்திய நாகரிகத்திலிருந்து தொடங்கி, கீழை நாடுகளான இந்தியா, சீனா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளின் வரலாற்றை எழுதியுள்ளார். அலெக்ஸாண்டர் காலம் முதல் தற்காலம் வரை இது பேசுகிறது. சுமேரியா, எகிப்து, பாபிலோனியா, அஸ்ஸிரியா, ஜுடியா, பெர்ஷியா போன்ற பண்டைய நாடுகளைப் பற்றிய செய்திகள் சுவையானவை.

குடும்ப வாழ்க்கை, திருமணம், சொத்துரிமை, தனிமனித அல்லது சமுதாய ஒழுக்க விதிகள், மொழியாக்கம், கலைகள், சமயம் போன்ற நாகரிகத்தின் பல கூறுகள் எவ்வாறு உருவாயின என்பதைப் பற்றி மிக விரிவாகவும் ஆழமாகவும் எழுதியுள்ளார். நம்ப முடியாத சில காட்டுமிராண்டித்தனமான பழக்கங்களைப் பற்றியும் ஆசிரியர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கிரேக்கர்கள், இறந்துபோன தங்கள் மூதாதையர்களையே கடவுளர்களாக வழிபட்டவர்கள். அவர்களுக்கு ஏதேனும் செய்தி அனுப்ப வேண்டுமென்றால், தங்கள் அடிமைகளில் ஒருவனிடம் அக்கடிதத்தைப் படித்துக் காட்டிவிட்டு அவனது தலையை வெட்டிவிடுவார்களாம். இறந்து போகும் அவன் மேலுலகம் சென்று இவர்கள் எழுதிய செய்தியைத் தெரிவிப்பான் என நம்பிக்கை. கடிதத்தில் ஏதேனும் பின்குறிப்பு எழுத மறந்திருந்தால் அதையும் இன்னொரு அடிமையிடம் படித்துக்காட்டி, அவன் தலையையும் வெட்டிவிடுவார்களாம்.

தங்கள் தேவைகள் நிறைவேறாவிட்டால் என்ன நடக்கும் எனத் தெரிவிக்க, முன்பின் அறியாத பல பொதுமக்களைக் கொன்று குவிக்கும் பயங்கரவாதிகள், என்ன விதத்தில் அக்காட்டுமிராண்டிகளை விட நாகரிகத்தில் வளர்ச்சி உற்றிருக்கிறார்கள் என்று என் மனம் எண்ணியது.

நாகரிக வளர்ச்சிக்கு மிக அடிப்படையானது மொழி. மொழி வளராத காலங்களில் சைகை மூலம்தான் மனிதர்கள் பேசிக் கொண்டனர். வட அமெரிக்கப் பழங்குடியினரில் பல பிரிவுகள் உண்டாம்; அவர்களுக்குள் மணம் நிகழ்வது உண்டு. ஒருவர் சைகை மொழி இன்னொருவருக்குத் தெரியாது. பழங்குடியின மக்கள் ஆய்வில் சிறந்த பேராசிரியர் லெவிஸ் ஹென்றி மார்கன் (Lewis Henry Morgan) ‘இந்த இனத்தைச் சார்ந்த, எனக்குத் தெரிந்த ஒரு தம்பதி முதல் மூன்று வருடங்கள் வரை சைகை மொழியில்தான் ‘பேசிக்’ கொண்டனர்’ எனச் சொன்னதைக் குறிப்பிடும் ஆசிரியர், உலகின் முதல் மொழி சைகைதான் என ஆதாரங்களோடு எழுதியுள்ளார்.

சைகைக்குப் பிறகு மொழி, நிகழ்வின் ஒலி சார்ந்த சொற்களை உருவாக்கிக் கொண்டது. Roar, Groan, Murmur, Giggle, Hiss, Cackle போன்ற சொற்களை உதாரணம் காட்டுகிறார் ஆசிரியர். இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணமாக அவர் காட்டுவது பிரேஸில் மொழியில் தும்மலைக் குறிக்கும் சொல் ‘ஹச்சூ’ (Haitschu) என்பதாகும். உலக மொழிகள் அனைத்தும் சைகையிலிருந்தே பிறந்தவை என்பதும், அவற்றுள் பிற மொழிக் கலப்பில்லாத மொழி எதுவும் இல்லை என்றும் இந்நூல் குறிப்பிடுகின்றது. ‘தூய தமிழ்’ வேண்டும் என்றும் வடமொழிக் கலப்பை அகற்றுவோம